Achtergrond Volleybal

32 jaar en al op vakantie, maar toch gaat Jeroen Rauwerdink naar het WK

Drie WK’s liep hij mis. Deze week debuteert routinier Jeroen Rauwerdink (32) op het WK volleybal. Het toernooi dat hij zou laten lopen omdat hij met zijn gezin op vakantie ging. Twee weken had hij om zich voor te bereiden.

Jeroen Rauwerdink: ‘Ik heb drie maanden geen bal aangeraakt.’ Foto Jiri Buller / de Volkskrant

Hij speelt deze week het WK volleybal dat hij niet zou spelen. Want het WK in Bulgarije zou Jeroen Rauwerdink, met pijn in het hart, aan zich laten voorbijgaan. Het gezin, vrouw en twee kinderen van 4 en 6, zouden voorrang krijgen. Tien seizoenen buitenland hadden hun tol geëist. Pas toen een medespeler geblesseerd raakte, besloot hij alsnog op de uitnodiging van de bondscoach in te gaan. Maakt hij toch zijn WK-debuut, als bijna 33-jarige routinier.

‘Ik heb slapeloze nachten gehad van de beslissing het WK te laten schieten’, zegt Rauwerdink in Doetinchem, waar het Nederlands team een oefenwedstrijd speelt tegen Argentinië. Hij vertelt van zijn argumenten om te kiezen voor een sabbatical, drie maanden zonder bal, zonder volleybal, zonder nationaal team. Het was een onwerkelijke ervaring voor de twee meter lange passer-loper die deze avond aan interland 311 begint.

De lijst van meeste caps wordt aangevoerd door Peter Blangé, mister 500, die voor sportzender Ziggo de WK-interlands zal becommentariëren. Spelverdeler Blangé stamt uit de tijd dat het Nederlands team olympisch kampioen werd.

Andere generatie

Rauwerdink (hij wordt donderdag 33) is van een andere generatie, een lichting volleyballers met beperkt succes. Hij kan zich een groot moment herinneren in een treffen met Brazilië in Brasilia. ‘We hadden in de World League 2009 tweemaal in Korea gewonnen en vlogen direct door naar Brazilië. Daar wonnen we voor elfduizend mensen met 3-0 van de Brazilianen, de nummer één van de wereld. Toen begonnen we een beetje te dromen. Terug in Europa verloren we viermaal op rij van Bulgarije zonder een set te pakken en stonden we weer met beide benen op de grond.’

Het andere mooie jaar uit zijn interlandloopbaan was 2012. De top van de wereld speelde het olympische toernooi van Londen. Nederland won de European League, de kwalificatie voor de World League en de EK-kwalificatie. Voor het WK kwalificeerde Nederland zich sinds 2002 niet een keer. Rauwerdink was erbij toen het misging voor het WK 2006, 2010 en 2014. ‘Het ging soms om een set. Frankrijk tegen België in 2014. Bij elke uitslag waren wij door als beste nummer twee. Alleen niet bij 3-2. Het werd 3-2.’

Vorig jaar lukte de WK-kwalificatie wel, tegen ogenschijnlijk beperkte tegenstanders. Er ging een zucht van verlichting door het Nederlandse kamp: eindelijk er weer bij. ‘Vergeet niet: bij grote toernooien zitten scouts op de tribune. Daar kun je opvallen, net als bij jeugd-WK’s. Mijn WK junioren in India was onvergetelijk. We werden vierde van de wereld. Verloren alleen van Rusland en Cuba. Wij waren de jongens met dons, zij de mannen met baarden.’

Nu staat Rauwerdink plots aan de vooravond van zijn eerste WK, een drie weken durend toernooi in Bulgarije en Italië. ‘Ik koos deze zomer voor het eerst voor mijn gezin. Het was of een zomer met het Nederlands team, dus focus van half mei op dat ene grote toernooi, en stoppen in Griekenland. Of een zomer met mijn gezin en dan nog één buitenlands jaar bij Olympiakos Piraeus.’

Zeist en Turkije

Het werd het laatste. ‘Mijn vrouw is altijd meegegaan naar mijn buitenlandse plekken. Eerst zeven jaar Italië, daarna twee jaar Turkije en nu het tweede jaar Griekenland. Maar mijn vrouw zei ook: als ons oudste kind 4 is geworden, blijf ik thuis. We deden al tweeënhalf jaar apart van elkaar onze dingen. Zij in Zeist, ik in Turkije en Griekenland. Zo kan het niet verder zeiden we. We hadden een pauze nodig.’

Voor het eerst in zijn carrière lag Rauwerdink, een buitenaanvaller met zuivere service-receptie, langer dan tien dagen stil. ‘Ik heb drie maanden geen bal aangeraakt. Wel mijn fitheid onderhouden met een keer krachttraining per week en een keer cardio. Maar geen bal.’

Er lag de afspraak met bondscoach Gido Vermeulen dat Rauwerdink zich op afstand gereed zou houden voor een onvoorzien geval, een blessure. Het overkwam Robbert Andringa half augustus. De passer-loper brak op de training een middenvoetsbeentje. Het kon niet anders dan dat Rauwerdink uit zijn zomerstop werd geroepen.

‘Ik was op een camping in Zuid-Frankrijk toen ik werd gebeld. Het was een dubbel gevoel. Ik had er niet op gerekend. We hadden de laatste jaren weinig blessures. Maar er was ook wel blijdschap. Dat ik toch mijn eerste WK zou gaan spelen. Qua tijdschema klopte het ook allemaal. Ik ging een weekje eerder aan de slag dan ik bij mijn club had gedaan. Daar moest ik me maandag 3 september melden. Nu ging ik de laatste maandag van augustus aan de slag. Op Papendal. Vlak bij huis dus. Dat was nog bijna een voordeeltje.’

Soepele 2 meter

Rauwerdink stond bekend om zijn conditie. Voor een man van 2 meter beweegt hij opmerkelijk soepel. Maar met twee weken voorbereiding in de benen zal hij soepel moeten opereren op het wereldtoernooi. Hij is de stand-in voor Thijs ter Horst, een reus van 2.04 die in Korea goed is voor 3,5 ton per jaar. Rauwerdink is in de herfst van zijn loopbaan meer de bekeken speler.

Zijn WK: ‘Ik zal de wedstrijden niet beginnen. Maar als er hulp nodig is, sta ik paraat. Voor een of twee of drie sets. Als ik een hele wedstrijd moet, zien we wel waar het schip strandt. Dan zal ik de dag erna niet zo gemakkelijk mijn bed uit komen. Maar dit wordt een WK waar we alle veertien spelers nodig hebben. We spelen vier poulewedstrijden op rij. Tegen de Aziatische speelstijl, de Noord-Amerikaanse, de Zuid-Amerikaanse en de top-Europese. Dat vraagt veel van onze ploeg.’

Alle spelers fit naar Bulgarije

‘Mijn grootste wens was dat we iedereen fit in het vliegtuig naar Bulgarije zouden krijgen’, zei bondscoach Gido Vermeulen na de twee oefeninterlands tegen Argentinië. Donderdag in Doetinchem verloor de Nederlandse volleybalploeg met 3-2 van de Argentijnen. Zaterdag had Nederland bij de uitzwaaiwedstrijd meer pit dan de Zuid-Amerikanen en werd het in Ede 3-2 in het voordeel van de thuisploeg. Blessures vielen er niet in het duel tussen de nummer 25 en 7 (Argentinië) van de wereld. Wel werd passer-loper Maarten van Garderen twee dagen aan de kant gehouden met een geïrriteerde lies. Powerhitter Nimir Abelaziz hield zaterdag gedeeltelijk rust wegens een pijnlijke knie. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.