14 kilometer voor de finish valt de beslissing

Dylan van Baarle heeft nog nooit gesproken met Peter Sagan, vertelt hij na afloop van de Ronde van Vlaanderen. Kwestie van te veel ontzag. 'Zulke grote mannen schiet je niet snel aan.' Sagan hém overigens wel, tijdens de E3 Harelbeke. 'Hij riep dat ik opzij moest, en wel heel snel ook.'

Op de Paterberg, de laatste helling op 14 kilometer van de aankomst, rijdt Peter Sagan weg van Sep Vanmarcke. Sagan droeg zijn overwinning op aan twee collegas die de afgelopen week overleden.Beeld Jan Sol

Sagan won gisteren zeer overtuigend de 100ste editie van de Ronde van Vlaanderen, nadat hij vorige week ook al Gent-Wevelgem op zijn naam had geschreven. De Slowaak verkeert in bloedvorm. 'Hij was echt de allerbeste vandaag', zegt Van Baarle.

Zijn eigen optreden noemt de 23-jarige Voorburger 'heel sterk'. Als zesde kwam hij zondagmiddag in Oudenaarde over de finish. Het is het meest aansprekende resultaat in zijn nog prille carrière. De gehele finale van de Ronde van Vlaanderen is hij te zien geweest.

Van Baarle stort na de finish ineen. De verzorger van zijn ploeg Cannondale-Garmin wringt zijn helm los. Gezicht en benen van de renner zijn zwart van het stof van de Vlaamse wegen. 'Dit is wat ik altijd heb gewild', hijgt Van Baarle. 'Meedoen met de grote mannen.'

's Morgens bij de start op de Markt in Brugge had het daar nog niet naar uitgezien. Vorige week waarde er een griepvirus in het Gentse hotel waar zijn ploeg verblijft. Vaker dan hem lief was zag hij het personeel hoesten en proesten. Het virus sloeg over op zijn benen. Het was maar afwachten of hij daarvan voldoende hersteld zou zijn.

Toeristeneditie

In Brugge stond ook Van Baarle een minuut stil bij de dood van zijn generatiegenoot Antoine Demoitié. Hem werd vorige week, in Gent-Wevelgem, een aanrijding met een motor fataal. Zijn ploeggenoten van Wanty-Groupe verschenen zondagmorgen in zwarte T-shirts op het startpodium. Aan de antenne van de ploegleiderswagen hing een rouwlint en op de teambus was zijn beeltenis op de voorruit geplakt. Zo was Demoitié er toch een beetje bij.

Ook Daan Myngheer, vorige week na een koers in Frankrijk bezweken aan een hartstilstand, werd tijdens de Ronde van Vlaanderen herdacht. In het dorp Hooglede, in de buurt van waar hij opgroeide, legde koersdirecteur Wim Van Herreweghe en oud-winnaar Peter Van Petegem een bloemstuk bij zijn foto neer. Tot overmaat van ramp overleed gisteren ook een fietser tijdens de toeristeneditie van de Ronde. Hij was onwel geworden op de Oude Kwaremont. Het lijkt wel of steeds vaker de dood meerijdt in de koers.

Natuurlijk hadden de 800.000 Vlaamse wielerfans langs het parcours juist nu, na de aanslagen in Brussel, en de dood van twee jonge renners, graag een Belgische winnaar gezien. Zover kwam het niet. Door de naam van Greg Van Avermaet kon al vroeg in de wedstrijd een streep worden gezet. Juist in de week waarin Sagan zijn collega's had opgeroepen minder nerveus te koersen kwam Van Avermaet, in een poging van zijn ploeg om hem naar voren te brengen, lelijk ten val.

Showbink

Al eerder in de wedstrijd had Tiesj Benoot, kopman van Lotto-Soudal, de strijd moeten staken. In het gedrang dat de valpartij tot gevolg had, reed een volgwagen van Etixx Quick Step over het been van een mecanicien. Veel werd er afgelopen week gezegd en geschreven over de veiligheid in de koers, maar tot concrete maatregelen kwam het niet. Renners wijzen naar motorrijders, motorrijders wijzen naar de organisatie en de organisatie naar de UCI.

De beslissing in de Ronde van Vlaanderen viel op de Paterberg, de laatste helling op 14 kilometer van de aankomst. Daar reed Sagan weg van Sep Vanmarcke. Fabian Cancellara sloot zich vervolgens aan bij de Belg. Daarachter reed de groep met Van Baarle. De Nederlander zat op dat moment naar eigen zeggen zo kapot dat hij bijna moest kotsen.

Niemand die nog in staat was om Sagan te achterhalen. De showbink, vermaard om zijn juichrituelen, had zodoende alle tijd om te bedenken hoe hij dit keer over de streep zou komen. Hij koos in Oudenaarde voor opzwepende armgebaren die het publiek moesten aansporen nog meer lawaai te maken. Als een groot kampioen droeg hij zijn zege op aan zijn twee overleden collega's.

Vlak achter Sagan gunde Vanmarcke de tweede plek aan Cancellara, de man die zo graag had gezegevierd tijdens zijn afscheidstournee. Dat was hem niet gegund. 'Ik ben Superman niet', verzuchtte de Zwitser na afloop. Hij had helemaal gelijk. Dat was Sagan.

Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden