‘Rasmussen maakt de sport kapot’

Rasmussen laten starten in de Tour was de grootste fout, vindt de Deense bondspreses. Daarvoor legt hij de verantwoordelijkheid volledig bij de Rabo-ploeg.

Of de voorzitter van de Deense wielerbond denkt dat Michael Rasmussen dope heeft gebruikt? Jesper Worre kijkt of het opnameapparaat nog aan staat en zegt behoedzaam: ‘Dat is nooit een onderwerp van gesprek geweest. Het ging alleen om de waarschuwingen. Het is ook beter er niet over te praten. In Denemarken ligt een dunne lijn tussen wat een beschuldiging is en wat niet.’

De glimlach rond de mond van de oud-renner, plus de manier waarop hij om zich heen kijkt in het kantoor van de Danmarks Cykle Union (DCU) in Brøndby, doet echter vermoeden dat Worre een stevige mening heeft. Maar wat maakt het nog uit als Rasmussen, zoals de bondsvoorzitter het inschat, toch nooit meer op de fiets zal zitten?

‘Als de bond van Monaco, waar hij een licentie heeft, de regels volgt, wordt hij voor twee jaar geschorst. Zoals het hoort. Maar hoe het met de zaak staat die de mondiale wielerunie UCI tegen hem is begonnen, weet ik niet. We horen er niets van, al zouden we wat graag een rol willen spelen.’

Met de gele trui om zijn schouders werd Rasmussen door de Rabobankploeg uit de Tour de France gezet, nadat leugens uitkwamen over de plaats waar hij zich op de ronde voorbereidde. Contact met zijn landgenoot heeft Worre sinds de zomer niet meer gehad. ‘Misschien is Michael boos op me. Terwijl we dat juist op hem zouden moeten zijn. Door niet de waarheid te vertellen, heeft hij de sport kapotgemaakt.’

Worre zegt dat de gevolgen zichtbaar zijn in de Ronde van Denemarken. Tot 2009 is de toekomst ervan gegarandeerd. Maar enkele sponsors willen zich niet meer verbinden aan een koers in een land dat dit jaar vier dopingbekentenissen (Riis, Skibby, Holm, Hamburger) kreeg te verwerken. En er is dus nog steeds het geschil tussen Rasmussen en Rabobank, waarvan niemand weet of er ooit een einde aan komt.

Onbedoeld was Worre degene die de val van Rasmussen inleidde. Midden in de Tour maakte hij bekend hem uit de Deense selectie te hebben gezet, waardoor de renner twee maanden later niet aan het WK en de Olympische Spelen van 2008 kon deelnemen.

Het leek een binnenbrandje dat volgens Rabo-ploegleider Erik Dekker niet eens bekendgemaakt had hoeven worden. Maar Worre had toenmalig Rabo-manager Theo de Rooij – met wie hij in de jaren tachtig samen koerste – al vóór de Tour op zijn verantwoordelijkheid gewezen.

‘De Rooij belde me op 29 juni, toen hij net de brief van de UCI had gekregen waarin Rasmussen werd gewaarschuwd voor het verkeerd invullen van zijn verblijfplaatsen. Toen al moet hij dus hebben geweten dat Rasmussen niet in Mexico was. We hebben een half uur gepraat, onder meer over het Deense kampioenschap. Ik zei: wij nemen hem niet in onze ploeg op en als ik jou was, zou ik hem niet in de Tour laten starten.’

Worre wedde er zelfs met zijn president om dat De Rooij zijn advies zou opvolgen, hoewel de Rabo-manager ‘het eerst nog met Michael moest bespreken’. Maar Rasmussen ging uiteindelijk gewoon van start in Londen. ‘Van alle fouten was dat nog de grootste.’

Dat bedoelt hij dus met ploegen die hun ogen sluiten, zegt Worre. ‘Ze moeten goed weten wie ze contracteren, want voor ze het weten, moeten ze uitleggen waarom ze een renner hebben ontslagen. Zoals T-Mobile deed met Gontsjar, na zijn positieve test.

‘Rasmussen heeft alle leugens gepland in de aanloop naar de Tour. En hij is niet de enige die zo’n programma maakt om de UCI te misleiden. En dan krijgt hij waarschuwingen, maar die hebben geen gevolgen. Dat is het probleem met het systeem. Als de ploegen hun hoofd afwenden en de UCI ervan kunnen overtuigen dat ingrijpen niet nodig is, blijft het bij waarschuwen.’

Alleen degenen die een onbesmet verleden hebben, kunnen een bezem ter hand nemen om de sport van zijn zieke imago te bevrijden, vindt Worre. ‘Maar men laat het geld steeds de doorslag geven. Rabobank liet Rasmussen gewoon starten. De UCI is ook bang harde beslissingen te nemen en heeft vooral oog voor het geld in de sport. Er zijn veel controles ja, maar wat hebben die voor zin als de ploegen zo blijven doorgaan als de afgelopen tien jaar?’

De ploegen en de UCI kregen van Worre en zijn collega’s van de Deense wielerunie twee voorstellen. Het eerste, om ploegen voor elke besmette renner langer in quarantaine te plaatsen, werd aangenomen. ‘Maar niemand heeft zich er aan gehouden.’

Van het tweede voorstel – waarschuwingen aan renners over gemiste dopingcontroles publiek maken – zegt Worre niets meer te hebben vernomen. ‘Terwijl het moet. Nu kunnen renners speculeren met die waarschuwingen. En we weten waartoe dat kan leiden.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.