Interview Fabian Serrarens

‘Rare wortel’ die nooit een wedstrijd kijkt

Meermaals wilde Fabian Serrarens (27) stoppen. Het schoot niet echt op in zes jaar eerste divisie. Tot het geluk zijn kant op waaide en de Graafschapspits ineens een blikvanger werd in de eredivisie.

Fabian Serrarens (r) in duel met Feyenoorder Jan-Arie van der Heijden. Beeld Stnaley Gontha / Pro Shots

‘Ser-rá-rens’, zingen De Graafschapsupporters op de wijze van VOF de Kunst-klassieker Suzanne voor hem. Henk de Jong, zijn trainer bij De Graafschap, noemt zijn spits ‘een cultheld’ en ‘een rare wortel’.

Fabian Serrarens beaamt dat laatste volmondig. ‘In die zin: ik vertoon normaal gedrag, vind ik, maar omdat andere voetballers anders zijn dan mensen buiten het voetbal lijk ik apart.’

Playstationen en kleren kopen, dat is hoe de meeste ploeggenoten buiten de club hun tijd vullen, ervoer hij in de kleine tien jaar dat hij nu in het profvoetbal rondloopt. Er zijn er ook veel die alle wedstrijden bekijken die ze tegenkomen en externe expertise inhuren om beter te worden. Serrarens mist Studio Sport zelfs als hij in zijn allereerste eredivisiewedstrijd tegen Feyenoord gescoord heeft. ‘Ik keek het een dag later toevallig terug, omdat een ploegmaat het opzette.’

Serrarens houdt absoluut van voetbal, maar dan wel in de meest letterlijke zin: elf tegen elf op de training of een wedstrijd. ‘De rest vind ik minder interessant.’

cv Fabian Serrarens

9 februari 1991 Geboren in Amsterdam

2009-2011 Jeugdopleiding Ajax

2011-2015 Almere City

2015-2017 Telstar

2017-heden De Graafschap

Dat hij tot afgelopen weekeinde in zes wedstrijden op rij scoorde, wist de hele Achterhoek, behalve de geboren Amsterdammer. ‘Ik hoorde dat later via via.’

De verheugende mijlpaal direct wereldkundig maken via Instagram, zoals het gros van zijn collega-spitsen pleegt te doen, laat hij achterwege, want Serrarens heeft geen Instagram. ‘Wel Facebook. Maar ik plaats zelf niets. Toch raar om allemaal foto’s of filmpjes van jezelf te plaatsen?’

Hij zou liever anoniem zijn. Pers en sponsors vertelt hij na wedstrijden desgevraagd goudeerlijk zijn ervaringen. Maar in zijn hoofd zit hij dan al op zijn Triumph dorpjes en steden te ontdekken. Motorrijden is een van zijn vele passies.

Ondernemen doet hij ook graag. Hij startte al ‘tig bedrijfjes’, het laatste project is een kleding- en schoenenmerk (Presidentials). Serrarens doet alles zelf: financiële administratie, vormgeving en fotoshoots. Inmiddels huizen er alweer andere plannen onder de blonde haren: een restaurantje beginnen. Of nóg beter: een nineties-lounge! Met Nintendo’s, Harry Potter-boeken en muziek uit de jaren negentig.

Enthousiast: ‘Michael Jackson! Backstreet Boys! Kan ik de hele dag luisteren. Als ik het opzet in de kleedkamer ligt iedereen in een deuk. Ze horen liever hiphop. Kan ik ook best waarderen. Maar ook rock en klassiek. Er is zo veel te ontdekken, joh.’

Stap terug

Het komt hem aanwaaien, vindt hij. De vriendin van zijn vader heeft een zoontje met een verstandelijke handicap. Serrarens is er gek mee. Coach De Jong krijgt natte oogjes als hij ze samen aanschouwt. De Jong: ‘Fabian is zo’n geweldige kerel. We gaan met De Graafschap weleens langs bij mensen met een beperking. Is hij helemaal in zijn element. Later gaan we samen in de zorg werken.’

Geregeld dacht Serrarens dat zijn post-profvoetballeven dichtbij was. ‘Na bijna ieder seizoen wel. Alleen niet op mijn 23ste. Toen was er interesse uit de eredivisie na een goed seizoen bij Almere City. Maar ik liet me overhalen door trainer Fred Grim om te blijven en een seizoen later samen de sprong te wagen.’

Grim zette hem vervolgens op de bank en daarna op de tribune. Serrarens weet nog steeds niet waarom. ‘Tja, dat is de voetballerij. Ik moest een stap terug doen naar Telstar en was zo weer drie jaar kwijt.’

Fabian Serrarens scoort de 1-0 tegen Feyenoord. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Het jongetje in hem dat droomde van de eredivisie riep hem telkens weer tot de orde. En zie, de vorige voetbaljaargang, zijn eerste bij De Graafschap, viel ineens alles goed. ‘Voetbal is geluk. We hebben zoveel mazzel gehad met De Graafschap, zeker ook in de play-offs. En nu speel ik ineens in die mooie stadions, terwijl ik dezelfde voetballer ben. Heel maf.’

De Graafschap begon het seizoen met een 2-0-zege op Feyenoord. Serrarens scoorde en verwonderde zich na afloop over de twee gele kaarten voor z’n ervaren opponent Botteghin. ‘Vooraf zeiden ze tegen me dat-ie zo sterk en goed was, maar hij trapte tegen me aan en kreeg geel en deed het daarna nog een keer. Niet zo slim.’

Er viel hem nog iets op: de backs van De Graafschap, die zijn toch gewoon beter dan die van Feyenoord? Hoe kon zoiets? ‘Zij verdienen miljoenen, die van ons niet. Zo raar.’

Kietelen

Coach De Jong beschreef later bij Studio Voetbal dat hij de rare wortel die ‘nooit weet tegen wie hij moet spelen’ altijd even ‘moet kietelen op maandagochtend’. Trainen is niet Serrarens’ grootste hobby. Serrarens lachend: ‘Ja, dat was lekker van de trainer. Nu denken andere clubs dat ik de kantjes eraf loop. Ik doe met alles braaf mee, hoor. Maar ik zeg wel eerlijk: loopwerk en pass-/trapoefeningen vind ik niets. En het klopt ook dat ik nog geen twintig eredivisievoetballers kan opnoemen, omdat ik nooit hele voetbalwedstrijden kijk. Maar in de dagen voor een wedstrijd krijg ik genoeg informatie. Ik wil graag verder komen en geef genoeg dingen op voor voetbal.’

Zo gaf hij op zeker moment de brui aan zijn baantje in de thuiszorg, waar hij mee begon als jeugdspeler van Ajax. ‘Ouderen en mensen met een beperking helpen, en bij ze schoonmaken en zo. Ik bleef dat doen als prof en zette ook een eerste bedrijfje in kinderkleding op. Toen werd het wat druk en ben ik gestopt met de thuiszorg. Jammer. Het gaf voldoening en leuke contacten.’

Afleiding helpt hem. ‘Sommige jongens zijn zo veel met voetbal bezig dat ze blokkeren. Ik ben nooit nerveus.’

Hij benadrukt niemand te veroordelen om zijn keuzes. ‘Dat veel voetballers vijftien jaar lang vooral achter de Playstation zitten en mooie kleren kopen in hun vrije tijd, tja, dan maak je uiteindelijk weinig mee, maar voor sommigen is dat dé manier om te presteren. Dat kan, hè. Iedereen is anders.’

Hij prijst zich gelukkig met De Graafschap. ‘Echt een toffe, afwijkende club. Fanatieke fans. Ze hebben dat Superboerending, er hangen grote klompen aan het stadion. Tegelijkertijd ligt De Vijverberg in een best welvarende wijk en dan is er ook nog een supportersgroep die de meest creatieve sfeeracties bedenkt. Lekker veelzijdig. Houd ik van.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.