'Ik vreet zo drie van die bratwursten weg'

Over de grens

Hoe vergaat het Nederlandse sporters en trainers in het buitenland?

'Eén keer per week krijg ik Duitse les. Verstaan gaat prima, maar Duits spreken is lastiger. Onlangs gaf ik na de wedstrijd een tv-interview. Ik dacht: kom, laat ik het eens in het Duits proberen, maar dat had ik beter niet kunnen doen. Ik begon te stotteren, kwam niet meer uit mijn woorden en ben halverwege het gesprek weer op Engels overgegaan. Ik heb het interview nooit meer teruggezien. Het zou goed kunnen dat ze het nooit hebben uitgezonden. Ze dachten natuurlijk ook: wat is die Beugelsdijk voor een gek?

Naam: Tom Beugelsdijk

Sport: voetbal

Bekend van: ADO Den Haag

Ik heb het geweldig naar mijn zin in Frankfurt. Mijn appartement ligt op twee minuten lopen van het stadion en op drie minuten van het centrum. Als mijn broertje langskomt, dan is het net alsof ik op vakantie ben hier. Een keer per week rij ik terug naar Den Haag, meestal na de uitlooptraining op zondagmorgen. Daarna hoef ik pas weer op dinsdagmiddag op de club te zijn. Niet dat ik heimwee heb naar Den Haag, maar het is wel mijn thuis. En ik ben er zo. Vier uurtjes heen, vier uurtjes terug.

In Nederland is het altijd meevoetballen dit en dat. Hier, in de tweede Bundesliga, is mijn taak simpel: gewoon de spits slopen. Precies waar ik goed in ben. Met name uitwedstrijden zijn een belevenis. Bij Kaiserslautern stond het achter het doel helemaal vol met supporters. FC Nürnberg was ook gaaf. Het gaat er hard aan toe in Duitsland. Spitsen beuken er flink in, het zijn geen lulletjes. De gemeenste was die jongen van Darmstadt 98. Bij elk luchtduel had ik een elleboog van hem te pakken.

Regelmatig sta ik tegenover landgenoten. Bij Karlsruher SC heb je Koen van der Biezen, bij Düsseldorf Charlie Benschop en bij St. Pauli speelt John Verhoek, ook een Hagenees. Het was wel apart om tegen hem te spelen. Ze stonden 2-0 voor, maar wij kwamen terug tot 3-2. In de slotfase zetten we alles op alles om de gelijkmaker te scoren. Hoor ik opeens, in plat Haags, achter me: 'Nou, lekker Tommie, daar gaat m'n premie.'

Foto Stan Van Lier

Worsten

Vooraf had ik gehoord dat je in Duitsland hard moet trainen. Zal wel meevallen, dacht ik. Maar we staan dus regelmatig op de atletiekbaan, 1000 meters lopen en zo. Ik heb weleens gedacht: wat is dit nou joh? Ik ben toch voetballer, geen atleet? Maar fitter dan nu ben ik nog nooit geweest. In wedstrijden voel ik me echt een beest. Komt ook omdat ik hier meer mijn rust pak. In Den Haag woonde ik vlak bij het stadion. Als ik naar buiten ging, spraken mensen mij meteen over ADO aan. In Frankfurt heb ik minder afleiding.

Koken? Nee, dat heb ik nog niet gedaan hier. Meestal eet ik een pastaatje of ga ik naar de Thai. 7 euro voor een maaltijd waar ik zelf drie uur over zou doen, dat kan je toch niet laten schieten? Ik ga ook weleens bij het ijshockey kijken. Daar heb je een paar van die kraampjes met bratwursten. Man, wat is dat lekker. Op zo'n avond vreet ik zo twee of drie van die worsten weg. Gezond is anders, maar aankomen doe ik toch niet met al die trainingen op de atletiekbaan.'

Foto Stan Van Lier
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.