'Ik kreeg een aanbod om Salinero te klonen'

Na de Spelen: Salinero (22), dressuur

Salinero, het toppaard van dressuuramazone Anky van Grunsven, haalde goud op de Spelen van 2004 en 2008. Vier jaar geleden ging hij met pensioen. Zijn haren worden grijs, maar volgens Van Grunsven is hij heel gelukkig.

Anky van Grunsven met Salinero. Foto Jiri Buller

'Gemiddeld gaan wedstrijdpaarden tot hun 16de mee. Op de Spelen in Londen was Salinero al 18 jaar, maar hij was nog één keer nodig om te schitteren in de teamwedstrijd. Daarna was het mooi geweest. Vanaf de openbare weg kun je hem nu zien staan in de wei. Als mensen hier komen kijken, dan is het meestal voor hem.

'Een half jaar later, tijdens Indoor Brabant, was het officiële afscheid van Salinero, met een kür op muziek van Wibi Soerjadi. Ik had vooraf gedacht dat ik het niet zo erg zou vinden, z'n tijd zat er gewoon op, maar toen kreeg ik het toch nog te kwaad. Je hebt zoveel met elkaar meegemaakt. Sally is echt mijn favoriet.

'Net zoals topsporters na hun carrière moeten aftrainen, moest Salinero dat ook. Ik rij hem nog altijd een paar keer per week. Sla ik een keer over, is hij meteen chagrijnig. Hij mag zelf kiezen waar we naartoe gaan. De ene keer is dat de springwei, de andere keer gaan we de weg op. Het leuke is: hij weet al precies waar we naartoe gaan, terwijl het voor mij altijd weer een verrassing is.

'Vergeleken met zijn topsportperiode heeft Salinero nu een dikkere vacht. Het scheren was nodig vanwege het zweten, maar hij haatte dat. Er moest zelfs vaak een dierenarts aan te pas komen om hem een kalmeringsmiddeltje te geven. Nu hoeft dat niet meer. Ik vind die dikke vacht minder mooi, maar het is zijn oude dag, dus who cares? Verder zie ik wat grijze haren van de ouderdom. Maar bovenal is hij heel gelukkig volgens mij.

Anky van Grunsven kust Salinero na de afscheidskur van het paard tijdens Indoor Brabant. Foto anp

Standbeeld

'Vorig jaar hebben ze mijn hele huis leeggehaald. Op klaarlichte dag, dat was echt shit. Er is toen onder meer een paardenhaararmband van Bonfire (overleden in 2013, red.) gestolen. Gelukkig bewaar ik mijn medailles in een kluis, dus die heb ik nog. Ze hebben voor mij vooral een symbolische waarde. Ik rij paard omdat ik daar enorm veel plezier in heb, niet om zo veel mogelijk medailles te winnen. Dat is er meer een logisch gevolg van.

'Twee jaar geleden heeft Salinero een standbeeld gekregen, hier in het dorp, aan de Veghelsedijk. Bonfire had al een beeld, maar dat vond ik oneerlijk richting Salinero. Zodoende staan ze nu naast elkaar als je Erp komt binnenrijden. Nee hoor, ik vind het niet gek om er langs te rijden, wel heel bijzonder.

'Een tijd geleden kreeg ik een aanbod om Salinero te klonen. Mensen van een Frans bedrijf zijn hier op bezoek geweest. Maar we zijn er niet aan begonnen. Ik vind het juist mooi als een paard uniek is. In mijn ogen leidt klonen altijd tot een teleurstelling, omdat het nooit meer zo mooi wordt als die eerste keer. Bovendien: je kunt nooit helemaal honderd procent klonen. Er zullen altijd details verschillen, en juist om die details draait het in de topsport.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.