‘De ideale mix tussen kracht en techniek’

Hij was de derde ex-Ajacieddie voor Feyenoord uitkwam.‘De huldiging op de Coolsingel na de Europa Cupzege vergeet ik nooit meer.’..

Hij plukt ze zo van zijn netvlies, de mooiste momenten uit zijn Feyenoordverleden. Zijn eerste klassieker in het shirt van Feyenoord, bijvoorbeeld. ‘Willem van Hanegem speelde me aan op links. Pietje Keizer liep achter me aan, die dacht: die Duivenbode schiet toch nooit op goal.

‘Maar geen van mijn medespelers stond vrij, dus ik dacht, 25 meter van het doel, laat ik maar uithalen. Rechtstreeks in de bovenhoek, onhoudbaar voor doelman Bals.’

Het was zondag 2 november 1969 en Feyenoord won de klassieker (1-0) dankzij de treffer van Theo van Duivenbode, die enkele maanden eerder van Ajax naar Feyenoord was verhuisd.

In de catacomben hoorde Van Duivenbode trainer Michels tegen journalisten zeggen: toch nog een Amsterdamse goal. ‘Die humor had hij wel. Tegen mij zei hij niets, zo was hij ook wel weer.’

Zes dagen nadat Ajax in de Europa Cupfinale door AC Milan was afgedroogd (4-1), werd Van Duivenbode bij voorzitter Jaap van Praag ontboden. Zes jaar lang had hij – nu bijna 65 – zich laten gelden als een stijlvolle, solide linksback.

Hoewel hij een typische Ajacied werd genoemd en zijn contract nog een jaar doorliep, liet Van Praag weten ‘dat Van Duivenbode geen deel meer uitmaakte van Ajax’ plannen voor de toekomst’.

‘Ik moest vertrekken en vroeg maar meteen wat ik moest kosten. Kom maar met een club, zei hij, dan zien we wel. Nog dezelfde middag heb ik contact gezocht met Feyenoord. ’s Avonds was ik zelf al rond met Gerard Kerkum.

‘Van Praag liet me de volgende dag weten dat Ajax 225.000 gulden voor me zou vragen. Nadat Kerkum hem had gesproken, hoorde ik dat Ajax plotseling 450.000 gulden had gevraagd. Dat kan niet, heb ik Van Praag gezegd.’

Vijf dagen later werd de transfer alsnog beklonken. Na Eddy Pieters Graafland en Henk Groot was Theo van Duivenbode de derde Ajacied die naar Feyenoord vertrok. ‘Met drie titels, de beker en prachtige Europa Cupherinneringen had ik bij Ajax een goede tijd gehad. Niettemin voelde ik me bij Feyenoord meteen thuis.

‘In de beleving van mensen was Ajax de ploeg van het verzorgde voetbal, Feyenoord die van de opgestroopte mouwen. Maar voor mij bezat Feyenoord de ideale mix tussen kracht en technisch voetbal. Alles klopte in dit elftal.

‘We schakelden na een 1-0-nederlaag in Italië Europa Cup-houder AC Milan uit door thuis met 2-0 te winnen, het had ook 5-0 kunnen zijn. Ik zeg nog vaak, haal een dvd, en bekijk die wedstrijd: supervoetbal.

‘Ernst Happel was als trainer een geslepen tacticus, onvergelijkbaar met Rinus Michels. Michels was zeer wetenschappelijk ingesteld, Happel was relaxter en deed in de training alles op spelvreugde. Michels stuurde Ajax naar het Amsterdamse Bos voor looptrainingen. Als wij met Happel naar het Kralingse Bos gingen, deden we dat om te wandelen.

‘We liepen op de training in zijn tempo. Na een kwartiertje zei hij meestal: ‘En nun machen wir Österreichische gymnastiek.’ Dan gingen we op de grond liggen om de spieren te spannen. Maar we oefenden veel tegen amateurclubs en ik moet zeggen dat ik nooit zo’n goede conditie heb gehad als dat eerste jaar bij Feyenoord.

‘In dat seizoen eindigden we, achter kampioen Ajax, ongeslagen als tweede. Nadat we in De Kuip met 1-0 van Ajax hadden gewonnen, gaven we in de Meer een 3-1-voorsprong weg. Er moet een foto zijn waarop te zien is hoe Cruijff bij de gelijkmaker (3-3), de hand van doelman Treytel blokkeert.

‘Happel passeerde Treytel daarom in de Europa Cup-finale en stelde Pieters Graafland op. Die finale tegen Celtic, in Milaan, werd een zeldzame happening. Op de laatste training tikte Moulijn de bal tussen de benen door van Rinus Israel, en toen Moulijn daarop begon te lachen, zette Israel de achtervolging in.

‘Die eindigde met een sliding waarbij Moulijn zijn kleine teen brak. De volgende dag moest dokter Abarbanel de teen verdoven, de hele ploeg stond erom heen: ‘Douw hem erin doc.’

‘Wat zich na de Europa Cupzege afspeelde in Rotterdam, was ongelooflijk. Omdat de supporters de landingsbaan op Zestienhoven hadden bezet, moesten we uitwijken naar Schiphol. Maar toen de fans daar lucht van kregen, gingen zij ook die kant op. Daardoor konden wij alsnog in Rotterdam landen; de aansluitende huldiging op de Coolsingel vergeet ik nooit meer.

‘Sportief was die Europa Cuptriomf het absolute hoogtepunt. De wedstrijden om de wereldbeker tegen het Argentijnse Estudiantes waren voor ons een toetje. Maar wel zeer opwindend, en omgeven door een grimmige, bizarre sfeer. Eerst in Buenos Aires, waar we zwaar werden bewaakt en waar we in een spijkerharde wedstrijd met 2-0 achterkwamen en ten slotte met 2-2 gelijkspeelden.

‘We werden vooraf vanaf de tribunes met muntjes bekogeld en toen Johan Boskamp na de warming-up met een bloedende hoofdwond de kleedkamer inkwam, hoor ik Happel nog zeggen: ach, der Johan hat zo’n grosse Kopf die kan man nicht missen*

‘De return was opnieuw kei- en keihard. Dankzij Joop van Daele wonnen we met 1-0, onvergetelijk. Later heb ik nog negen maanden in het bestuur gezeten en ben ik als directeur commerciële zaken van hoofdsponsor Stad Rotterdam nauw bij Feyenoord betrokken gebleven.

‘Feyenoord is een instituut met een enorme power door het alom aanwezige Legioen. Wat het team de laatste jaren miste, is sportief succes. Maar dat kan met deze krachtbron nooit lang meer op zich laten wachten.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.