Bij een gastvrije familie in Anatolië.
Bij een gastvrije familie in Anatolië. ©

Op de veerboot richting meer avontuur (en hasjiesj)

Het beste hippieverhaal

In het jaar dat het legendarische Woodstockfestival plaatsvond, was ik zeker niet de enige hippie die door Europa liftte. 's Avonds in m'n tentje naast de tankstations van Jugopetrol in het land van Tito, of met andere hippies en zigeuners rondom een waterpoel vlak langs de snelweg zonder vangrail.

In Griekenland klonterden we met zijn allen samen op een veerboot richting meer avontuur en hasjiesj: Turkije.

Na ruim een uur varen kwamen we in het haventje van Çesme aan. Twee geüniformeerde Turkse douaneagenten stapten aan boord en deelden eerst een simpel pamflet uit, reclame voor de lokale taveerne Cactus. De algehele joligheid werd door de twee overheidsfunctionarissen niet gewaardeerd. Zij gelastten de kapitein rechtsomkeert te maken. Zo geschiedde, maar even buiten de haven gingen we voor anker, zwommen wat, om het tegen de avond nog eens te proberen. Rond achten weer aan de kade, geen douanemensen, dus wij allemaal, inclusief kever, van boord. Etenstijd, en laat nu Cactus het enige restaurant aan het haventje zijn.

Terwijl wij daar aan de kebab zaten, kwamen de twee douaniers in beeld. Echter, in alle gemoedelijkheid en vrolijkheid werden onze paspoorten gestempeld. Het verliep nu soepeltjes, waarschijnlijk omdat wij gezamenlijk hun eten betaalden. Ten slotte kregen wij met krijt een wit kruis op onze rugzakken en daarmee waren alle hippies officieel tot Turkije toegelaten.

Marijke Vlind, Mijdrecht

Dit was een opperbest hippieverhaal. Wie heeft er een nog betere anekdote? didu@volkskrant.nl