Stadsgids Granada

‘Niets zo erg als blind zijn in Granada’, zeggen ze hier

Beeld Luis Mendo

Waar moet je wezen? Wat moet je zien? Gitarist Albert Nuijten gidst ons, samen met zijn vriendin en tevens gitarist Deyanira Pijuan, langs zijn favoriete plekken in de provincie Granada, waar hij sinds 2011 woont. 

‘In Nederland was ik altijd onrustig, hier ben ik thuis. Andalusië geeft me een gevoel van vervulling.’ Albert Nuijten (52) is gitarist, gespecialiseerd in Spaanse gitaarmuziek. Hij heeft lang met een busje rondgetrokken, maar is sinds 2011 in Granada neergestreken, eerst in de stad, nu aan de kust in La Herradura. Sinds 9 jaar is hij met de Cubaanse Deyanira Pijuan (30). Zij speelt ook. Ze treden samen op en zijn pleitbezorgers van de Spaanse gitaar. Albert: ‘Ik heb in Zuid-Spanje geleerd te genieten. Meer rust, minder competitie. Granada-stad is wondermooi. ‘Niets zo erg als blind zijn in Granada’, zeggen ze hier. De stad ligt behoorlijk hoog en ook nog eens aan de voet van de Sierra Nevada. Iedere steen is historie, het Alhambra herbergt zoveel lagen geschiedenis. Het is ook zwaar om er te wonen, door de grote temperatuurwisselingen. En Granada lijdt altijd een beetje aan malafollá, chagrijn. Als je een granadino vraagt hoe het gaat, zegt hij: ‘slechter.’

Mooiste straat ter wereld

Albert Nuijten: ‘De Paseo de los Tristes, naast de rustig stromende Darro, is een magische straat in Granada. Voor mij is het de mooiste straat van de wereld. We hebben jaren op de Paseo uitgekeken en dat verveelde nooit. De weg gaat bergop vanaf de Plaza Nueva en boven verschijnt dan opeens het rode paleis, het Alhambra.’

Paseo de los Tristes

Uitkijken over het Alhambra

Deyanira Pijuan: ‘De andere kant op wandelen kan ook. Vanaf de Paseo door een van de vele straatjes van de leuke wijk Albaicín, ook weer omhoog, naar nog zo’n magische plek: de Mirador San Nicolás. Uitzicht over de torens van het Alhambra, met daarachter de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada. Wat een decor. Dat zoiets moois bestaat.’

Mirador San Nicolás

Eigengebrande koffie

Deya: ‘Op de hoek van de Plaza Nueva, in het hart van de stad, zit een lichte koffietent: Lisboa. Ze branden er zelf hun koffiebonen, de koffie is fantastisch. Ze hebben ook een uitgebreide kaart met Spaans en Engels ontbijt en verschillende soorten toast en lekkere zoetigheid zoals piononos, de sirooptaartjes uit Granada.’

Café Lisboa, op de hoek van Plaza Nueva en Calle Reyes Católicos

Gitaarstraat

Albert: ‘Ook alweer bij de Plaza Nueva is een schaduwrijk straatje dat steil omhoogloopt en voor mij veel betekenis heeft: de Cuesta de Gomérez. Een straat met allerlei winkeltjes en een paar authentieke gitaarbouwers. Als je een wat rommelige, donkere zaak ziet met een grijze man tussen de houtkrullen, dan is dat waarschijnlijk een wereldberoemde gitaarbouwer. Dichter bij de bakermat van de Spaanse gitaar kun je niet komen. Mijn gitaren komen hier allemaal vandaan, handwerk van maestro Rafael Moreno. Ik ben al dertig jaar met hem bevriend.’

Cuesta de Gomérez

Beeld Luis Mendo

Tapa's in de wijk Realejo 

Deya: ‘Eerlijk gezegd is de tapacultuur in Granada nogal uit de hand gelopen. Vroeger was het een sympathiek visitekaartje van de stad, dat je in Granada een gratis tapa bij een drankje kreeg. Nu lijkt het een verplichting en zijn er cafés waar een halve maaltijd bij een glas bier wordt geserveerd. Maar het blijft natuurlijk heerlijk om in de wijk Realejo, met de smalle voetgangersstraatjes, van bar naar bar te trekken en overal tapas te eten. Zo hoort het ook hè, niet uren ergens blijven zitten.’

Tapasbarren in El Realejo: El Jergón, Bar Candela, Los Altramuces, La Brujidera, Restaurante Damasqueros, Potemkin

Sardientjes en de blues

Albert: ‘El Peñón is een restaurant in Salobreña dat heel gaaf op een rots in zee ligt. In de winter slaan bij onstuimig weer de golven tegen het raam. In de zomer treden wij er twee keer per week op. We spelen dan op het strand, naast de tot barbecue omgebouwde boot, waar octopus en sardientjes op liggen te roken. We spelen van alles, van Piazzolla tot de Rolling Stones en van De Falla tot Bach en de blues. En natuurlijk mijn eigen nummers. Allemaal uit het hoofd. Nee, geen flamenco, da’s een heel ander metier.’

El Peñón, Calle Paseo Marítimo, Salobreña

Leven aan zee

Albert: ‘We wonen nu in La Herradura. Dat ligt aan zee, even ten zuiden van de stad Granada. Vlak bij ons staat op een bergtop het huis waar Andrés Segovia lang heeft gewoond, de Spaanse gitaarvirtuoos. Voor de elektrische gitaar zou dat zoiets zijn alsof het om het huis van Jimi Hendrix gaat. In La Herradura zijn we vaak te vinden bij La Tapería, ons huisrestaurant. De eigenaar en de mensen die er altijd zitten zijn bijna familie geworden. Toptent voor koffie en calamares. En met zeezicht. We treden ook bijna elke maand op in het kasteel/fort van La Herradura, met altijd een ander programma en thema. Een mooie, historische plek.’

La Tapería, Paseo Andrés Segovia, 19, Almuñécar

Castillo la Herradura, Calle Fortaleza 4, La Herradura

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden