Geschreven artikelen

  1. Sorry, Sander Kok: ik ga ook wel eens op mijn slippers naar het museum

    Sorry, Sander Kok: ik ga ook wel eens op mijn slippers naar het museum

    Met stijgende verbazing las ik maandag in de Volkskrant een ingezonden brief van een zekere Sander Kok, met als slotzin: 'Ik wens maar één ding voor 2018 en dat is minder mensen in musea.' Jeetje! Hoe dat zo? Nou: vroeger kon je, aldus Kok, 'een kwartiertje naar een schilderij staan kijken zonder dat een ander met een koptelefoon op tussen jou en het schilderij in ging staan'. Maar tegenwoordig ko …
  2. 'Nee, Hofland is niet het literaire talent van 2018, maar Lyssa is op zijn minst een opvallend debuut'

    'Nee, Hofland is niet het literaire talent van 2018, maar Lyssa is op zijn minst een opvallend debuut'

    Vorig weekend las ik in de Volkskrant een interview met Tom Hofland. Hij werd opgevoerd als 'het literaire talent van 2018', en zoiets maakt nieuwsgierig. Hij schreef zijn romandebuut Lyssa, volgens de achterflap 'een ode aan de befaamde romans van Grote Russen, aan de 19de eeuw en aan het kostuumdrama in het algemeen.' Niet niks voor een jongen van 27. Het interview wekte in eerste instantie mijn …
  3. Het is apart en soms zelfs een beetje spannend hoe snel de taal constant verandert

    Het is apart en soms zelfs een beetje spannend hoe snel de taal constant verandert

    Afwisselend betuigen Stella Bergsma en Sylvia Witteman hun liefde voor Nederlandse woorden die je niet vaak genoeg meer hoort. Deze week: apart. Hoe ouder je wordt, des te pijnlijker de confrontatie met het feit dat onze taal constant verandert. Over het jargon waarvan mijn kinderen zich bedienen, een linguïstische, voor mij onbegrijpelijke, hutspot van Amsterdams, Berbers, Sranan, Papiamento en A …
  4. Volgens de duistere algoritmen van mijn telefoon lijkt mijn dochter méér op mij dan ik zelf

    Volgens de duistere algoritmen van mijn telefoon lijkt mijn dochter méér op mij dan ik zelf

    . Mijn kinderen beschouwen me als een bespottelijk oud wijf, want van mijn aansluiting met de jeugdcultuur zijn, op zijn zachtst gezegd, de contactpuntjes wat versleten. 'Jongens, wat bedoelt die Famke Louise als ze zingt 'misschien koop ik wel jouw wife, ik wil geen honing met rijst'? Is dat iets met drugs? En waarom klinkt haar stem toch zo metalig? En wat zien jullie trouwens in die gluiperige …
  5. Sylvia Witteman heeft het goede voornemen om minder somber tegen de mensheid aan te kijken

    Sylvia Witteman heeft het goede voornemen om minder somber tegen de mensheid aan te kijken

    . Goede voornemens heb ik gelukkig nooit gemaakt, maar dit jaar bekroop mij toch de vage, vrijblijvende gedachte om voortaan misschien wat minder somber aan te kijken tegen het leven in het algemeen en de mensheid in het bijzonder. Ik hield dit wijselijk voor mezelf: goede voornemens zijn op zich al behoorlijk obsceen, maar als een ánder je daar ook nog eens aan gaat houden, dan zit er weinig ande …
Meer

Over Sylvia Witteman

Geboren in Bloemendaal (1965). Schrijfster en columnist voor o.a. De Volkskrant. Bekende bundels van haar hand zijn Koken met Sylvia Witteman, Pekingeend bij nacht, De troost van een warm visje en Een royale portie meeuwen. Witteman heeft 3 kinderen en woont in Amsterdam.

Deel Sylvia Witteman