Geschreven artikelen

  1. Abke Haring en Koen van Kaam spelen  twee mensen die elkaar niet bereiken: een poëtisch en indringend duet

    Abke Haring en Koen van Kaam spelen twee mensen die elkaar niet bereiken: een poëtisch en indringend duet

    Er slaat een gong, de voorstelling is begonnen. Van de zijkant van het toneel beschijnt een goudkleurig licht een man en een vrouw. Ze zitten op gelijke hoogte en kijken de zaal in. Tussen hen in staat een lange tafel.Hij staart voor zich uit, in zichzelf gekeerd. Haar zie je piekeren, ze wil hem aanraken, contact maken, iets doen om de status quo te doorbreken, maar het lukt niet, ze hapt naar lu …
  2. In De Eurocommissaris wordt aanstekelijk geacteerd, maar de voorstelling mist samenhang

    In De Eurocommissaris wordt aanstekelijk geacteerd, maar de voorstelling mist samenhang

    Ze heeft zo'n ijzeren kapsel, een uit de kluiten gewassen ketting om haar hals en een niet aflatende lach, want alles is leuk en interessant en fijn. Ze heet Charlotte Hajenius en ze is van de VVD (vandaar die lach).Ze is ook fictief, en dat vertelt ze er meteen maar even bij: bedacht door theatermaakster Joan Nederlof van Mugmetdegoudentand, die haar ook speelt. Een fictieve eurocommissaris is ze …
  3. Het liefdesverhaal van Alma Mahler begint zo beeldend dat je in een Weens koffiehuis waant

    Het liefdesverhaal van Alma Mahler begint zo beeldend dat je in een Weens koffiehuis waant

    Een voorstelling over de korte, maar onstuimige liefde tussen Mahler en Kokoschka. Een prikkelend detail van de voorstelling: geliefde Kokoschka liet een pop maken naar Alma's evenbeeld. De voorstelling begint met een proloog, zó beeldend dat je je al snel in een Weens koffiehuis waant, gezeten aan een grote ovalen tafel en in gesprek met een gedistingeerde dame die lijkt op - ja: Sonja Barend. En …
  4. Een fijne voorstelling, deze briefwisseling op het toneel over ideologie, liefde, dromen en praktische bezwaren in de 18de eeuw

    Een fijne voorstelling, deze briefwisseling op het toneel over ideologie, liefde, dromen en praktische bezwaren in de 18de eeuw

    Vincent Doddema en Suzanne Grotenhuis verbeelden een en ander heel charmant. Het weerzien met acteur en schrijver Willem de Wolf is altijd prettig . Zoals hij opkomt, aarzelend, en toch vastbesloten. Het is bijna sterker dan hijzelf, maar hij moet wat kwijt. Een recente maatschappelijke ontwikkeling wellicht en hoe die zou kunnen ­samenhangen met gebeurtenissen in het verleden; iets wat hij heeft …
  5. Battlefield is een contemplatieve, kabbelende maar innemende voorstelling

    Battlefield is een contemplatieve, kabbelende maar innemende voorstelling

    Het maakt nieuwsgierig naar wat Brooks 'opvolgers' bij het Théâtre des Bouffes du Nord de in petto hebben. Yudishtira doolt verdwaasd over het slagveld. Hij is als overwinnaar uit de strijd gekomen, maar het voelt als een nederlaag. De oorlog is voorbij, iedereen is dood. Op verslagen toon vertelt Yudishtira wat hij ziet: overal uiteengereten lichamen en vrouwen die jammerend de ledematen van een …
  6. De acteurs van deze licht-absurdistische komedie hebben duidelijk veel spelplezier

    De acteurs van deze licht-absurdistische komedie hebben duidelijk veel spelplezier

    Het is niet voortdurend schaterlachen en dijenkletsen bij de Korea's, eerder zacht grinniken en je laten verrassen. De timing van de acteurs is onberispelijk, toegesneden op de licht-absurdistische komedie. De titel zet je misschien even op het verkeerde been, maar nee, De hereniging van de twee Korea's gaat dus niet over een baanbrekende politiek-ideologische toenadering op het Koreaanse schierei …
  7. Een associatief stuk met typische Ko van den Bosch-wendingen: grappig, poëtisch en melig

    Een associatief stuk met typische Ko van den Bosch-wendingen: grappig, poëtisch en melig

    In theaterconcert Vivaldi Code Rood wordt fraai gemusiceerd, maar toch kleven er wat nadelen aan deze vorm. 'Weermeiden' Bruijs en Dagelet kunnen goed overweg met de typisch Ko van den Bosch-wendingen. Grappig en poëtisch. Er moesten zo nodig twee weervrouwen komen, want dat was goed voor de kijkcijfers. En nu staan ze daar alweer een hele tijd synchroon mee te bewegen met een wolk hier en een bui …
Meer

Over Karin Veraart

Medewerker van de Volkskrant. Schrijft recensies, interviews en reportages over theater