Geschreven artikelen

  1. De koerswijziging van Paramore is nog niet erg aangeslagen bij de vele millennials in het publiek

    De koerswijziging van Paramore is nog niet erg aangeslagen bij de vele millennials in het publiek

    De anonieme bandleden vertaalden het nieuwe albumgeluid van Paramore naar een dorre, non-descripte sound. Zangeres Hayley Williams lijkt de afgelopen tien jaar geleden geen nieuw publiek te hebben aangeboord. De eerste keer dat de Amerikaanse rockband Paramore Amsterdam aandeed was dik tien jaar geleden. Toen heette de Afas Live, waar de band dinsdag stond, nog Heineken Music Hall en was Paramore …
  2. Boek over Willem Venema schetst een promotor die niet schrikt van beetje opwinding en lastige artiesten

    Boek over Willem Venema schetst een promotor die niet schrikt van beetje opwinding en lastige artiesten

    Hij voelde precies welke onaangepastheid het goed deed bij het rockpubliek. Een boek schetst de grote rol van programmeur Willem Venema in de Nederlandse rockhistorie. Het was in 2009 op Eurosonic, een vrijdagnacht rond half vier. In het stampvolle café De Spieghel had een onverwachte act het complete publiek aan het meezingen gekregen - ze wilden hem niet meer laten gaan. Zijn naam: Guus Meeuwis. …
  3. Eindelijk is er weer eens een jong Brits gitaarbandje dat echt nieuwsgierig maakt

    Eindelijk is er weer eens een jong Brits gitaarbandje dat echt nieuwsgierig maakt

    Eindelijk weer een Britse gitaarrockband die de luisteraar doet opveren. Uit Brixton komen vijf jongens die zichzelf Shame noemen en de eerste goede rockplaat van 2018 voor hun rekening nemen. Songs of Praise is stevig geworteld in het postpunkgeluid waarin vooral de Britten begin jaren tachtig goed waren. Zanger Charlie Steen sneert meer dan hij zingt en klinkt soms als een nazaat van The Falls M …
  4. Het speelplezier spat ervan af bij het jazzkwartet van Paul van Kemenade

    Het speelplezier spat ervan af bij het jazzkwartet van Paul van Kemenade

    Het speelplezier spat ervan af bij dit kwartet van topmuzikanten, al gaan ze in TivoliVredenburg nog niet tot het uiterste. Als ze straks weer aan elkaar gewend zijn, is er geen houden meer aan. Altsaxofonist Paul van Kemenade heeft zijn kwartet drukbezette muzikanten weer een maandje bijeen voor een dozijn concerten, waarvan zondag in TivoliVredenburg het eerste plaatsvond. Wat is het toch een he …
  5. Typhoon het podium op met het Amsterdam Sinofietta: 'Echt wereldtopniveau, zoals ze spelen'

    Typhoon het podium op met het Amsterdam Sinofietta: 'Echt wereldtopniveau, zoals ze spelen'

    Stijlveelvraat Typhoon staat komende weken op het podium met de klassieke strijkers van het Amsterdam Sinfonietta. En daarom laat zijn derde studioalbum nog even op zich wachten. Maar het komt eraan! We hebben hem in 2017 misschien wat minder vaak gezien en gehoord dan in de periode na het uitbrengen van zijn uiterst succesvolle tweede album Lobi Da Basi (2014), maar stilgezeten heeft rapper en za …
  6. Met zwoele stem en soepele ritmiek brengt Kelela een merkwaardig soort betovering in de zaal

    Met zwoele stem en soepele ritmiek brengt Kelela een merkwaardig soort betovering in de zaal

    Mooi hoe de zangeressen haar verlangens van echo's voorzien - en de heren met elektronica. De Amerikaanse zangeres Kelela maakte dit jaar een wonderschoon album, Take Me Apart waarop ze een futuristisch soort soulmuziek presenteerde. Zwoele zang in een bedding van warme, knisperende elektronica die op de beste momenten herinneringen opriep aan Janet Jackson en de betreurde Aaliyah. Dan hebben we h …
  7. Ed Sheeran verpest de feestvreugde op de nieuwe plaat van Eminem én op die van N.E.R.D.

    Ed Sheeran verpest de feestvreugde op de nieuwe plaat van Eminem én op die van N.E.R.D.

    Zowel Eminem als N.E.R.D. laat Ed Sheeran meezingen op hun album. Slecht idee Beide platen lijken haastklussen, al worden we van N.E.R.D. wel vrolijk. Het is een goed gebruik in de muziekindustrie om in de laatste weken van het jaar nog even een paar sterke troeven in te zetten; albums die een flinke impuls aan de kerstverkopen kunnen geven. Vorig jaar kwam rapgroep A Tribe Called Quest net te laa …
  8. Haast onvindbaar, maar onomstotelijk duidelijk: Schoonderwalts kwaliteiten als jazzklarinettist

    Haast onvindbaar, maar onomstotelijk duidelijk: Schoonderwalts kwaliteiten als jazzklarinettist

    Herman Schoonderwalt leeft voort als tv-componist maar was óók een fenomenaal jazzklarinettist. Dat leert de fraaie heruitgave van The Winner. Jarenlang was de plaat The Winner van Herman Schoonderwalt zo goed als onvindbaar. Het jazzalbum verscheen in 1964, werd door de pers bejubeld maar verkocht mondjesmaat. Nu is er dankzij het Nederlands Jazz Archief (NJA) een heruitgave op cd, die recht doet …
  9. Het eerste album van The Mechanics is niet makkelijk te doorgronden, maar fascinerend is het wel

    Het eerste album van The Mechanics is niet makkelijk te doorgronden, maar fascinerend is het wel

    Aardig te zien hoe de oude Antwerpse rockscene rond Deus zich steeds nadrukkelijker in de jazz manifesteert. Eerst kwam gitarist en zanger Tom Barman met Taxi Wars en nu duiken gewezen Deus-gitaristen Mauro Pawlowski en Rudy Trouvé op in de nieuwe band van jazzdrummer Eric Thielemans. Hun eerste album is een ode aan de plaat Dancing in Your Head (1977) van Ornette Coleman. Zijn naam wordt geroepen …
  10. On Air is niet veel meer dan een kleine voetnoot bij een groots oeuvre

    On Air is niet veel meer dan een kleine voetnoot bij een groots oeuvre

    Dat er na meer dan vijftig jaar nog altijd onuitgebracht materiaal van de Rolling Stones kan verschijnen, is opmerkelijk. Maar het is niet zo gek dat deze opnamen, die de band in zijn vroegste jaren voor de BBC maakte, niet eerder zijn verschenen. Veel voegen de versies van Come on, It's All Over Now en (I Can't Get No) Satisfaction namelijk niet toe aan de versies die iedereen kent. Bovendien kli …
Meer

Over Gijsbert Kamer

Popmedewerker van de Volkskrant sinds eind 1992. Doe er ook graag wat jazz bij. Zelf nooit enige muzikale ambities gekoesterd, want vanaf mijn achtste te druk met het bewonderen. Blij dat ik Frank Zappa, Miles Davis en The Smiths nog heb zien optreden, balen dat ik Captain Beefheart , Frank Sinatra en Joy Division gemist heb.

Deel Gijsbert Kamer