Geschreven artikelen

  1. IFFR viert de rentree van de nineties in film en op tv - en die revival is snel, fel en kleurrijk

    IFFR viert de rentree van de nineties in film en op tv - en die revival is snel, fel en kleurrijk

    De jaren negentig herleven in het Maximum Overdrive-programma op het IFFR. Het tempo ligt hoog, de kleuren zijn fel en de muziek heeft een keiharde beat. En de personages? Die hangen ergens tussen MTV en YouTube in. Razendsnelle montage, felle kleuren, grofkorrelige beelden met videobandstrepen, korte sketchachtige filmpjes. Zo zagen film en tv eruit in de jaren negentig, als we afgaan op de films …
  2. Taal is zeg maar echt mijn ding blijkt vooral een vlakke romkom zonder ruimte voor spontaniteit

    Taal is zeg maar echt mijn ding blijkt vooral een vlakke romkom zonder ruimte voor spontaniteit

    De taalfilosofietjes van Cornelisse worden slim vertaald naar een speelfilm, maar helaas is de plot voorspelbaar. De nadruk van zo goed als alle dialogen ligt op de woorden, niet op de betekenis. Ik wil de taal proeven, zegt hoofdpersonage Anne in Taal is zeg maar echt mijn ding. Voelen. Erin duiken. Het moet een flinke klus zijn geweest om de succesvolle columnbundel (meer dan een half miljoen st …
  3. Voor Gary Oldman was de rol van Churchill de lastigste van zijn carrière. 'Ik wilde de mens achter de performer laten zien'

    Voor Gary Oldman was de rol van Churchill de lastigste van zijn carrière. 'Ik wilde de mens achter de performer laten zien'

    Met zijn rol als Winston Churchill in Darkest Hour keert Gary Oldman (59) terug naar zijn over-de-topspeelstijl. Zijn methode: 'Gewoon een beetje lol maken.' Was dit de echte Gary Oldman, anderhalve week geleden op het podium tijdens de uitreiking van de Golden Globes? De 59-jarige Engelse acteur, zojuist bekroond voor zijn rol als Winston Churchill in het energiek vertelde historische drama Darke …
  4. De liefde in Ôtez-moi d'un doute biedt de meest pragmatische verkenning van een taboe in jaren

    De liefde in Ôtez-moi d'un doute biedt de meest pragmatische verkenning van een taboe in jaren

    Lichtvoetige Franse komedie over familiebanden, met een beetje veel toevalligheden in de plot. De Waalse acteur François Damiens is komisch en verfijnd tegelijk. Het is een typisch filmische klucht: weduwnaar Erwan ontdekt dat zijn vader niet zijn verwekker is, valt ondertussen als een blok voor de frisse, directe arts Anna, maar die blijkt, o toeval, de dochter van Erwans in allerijl opgesnorde b …
Meer

Over Berend Jan Bockting

Filmmedewerker voor de Volkskrant. Kijkt films en schrijft erover, luistert elektronische muziek en danst erop. Houdt van dingen die buiten de lijntjes zijn ingekleurd.

Deel Berend Jan Bockting