Geschreven artikelen

  1. Leerlingen kansen bieden, dat is de grootste opdracht van het onderwijs

    Leerlingen kansen bieden, dat is de grootste opdracht van het onderwijs

    Zou het deze twee onderwijsministers lukken om de zeggenschap over het onderwijs terug te krijgen? Dat zou geweldig zijn. Arie Slob en Ingrid van Engelshoven breken dan met het beleid van hun voorgangers, die vleugellam toekeken hoe schoolbesturen het aan hen verstrekte geld besteedden. Want de minister 'gaat daar niet over'. In Nederland gaan de 'raden', zoals de PO-Raad en de VO-Raad over het on …
  2. Als we een kunstwerk niet los kunnen zien van het leven van de maker, verliest kunst haar functie

    Als we een kunstwerk niet los kunnen zien van het leven van de maker, verliest kunst haar functie

    'Preutsheid verspreidt zich als een olievlek', zegt beeldhouwer Femmy Otten donderdag in de Volkskrant. Een pagina verder zegt filmmaker Ruben Östlund, over museale kunst: 'Nu stelt dat soort kunst geen vragen meer'. Ik denk dat ze allebei gelijk hebben. Gelukkig zijn er kunstenaars als zij, die wél pijnlijke vragen stellen en zich weinig aantrekken van de publieke moraal. Die onverstoorbaar blijv …
  3. Trial by media richt alleen maar schade aan - het volksgericht oordeelt voordat de misdaad bewezen is

    Trial by media richt alleen maar schade aan - het volksgericht oordeelt voordat de misdaad bewezen is

    Nee, het ezelsbruggetje van Aaf Brandt Corstius - 'misbruik en intimidatie zijn niet leuk. Seks met aantrekkelijke mensen: wél leuk' - helpt me niet verder. Als de #MeToo-discussie alleen over evident misbruik was gegaan, was het eenvoudiger geweest. Verkrachting is per definitie misdadig en afschuwelijk. Maar het publieke debat ging, twee weken geleden, voordat het vrijwel alleen nog over de kwes …
  4. De lagere school is een gezellig en herkenbaar boek voor iedereen boven de 40

    De lagere school is een gezellig en herkenbaar boek voor iedereen boven de 40

    Aangenaam laconiek beschrijft Daniëls de verzonken wereld van de lagere school. Het boek blijft anekdotisch, een bredere blik ontbreekt. Het stampen van de tafels. Vijftig kinderen in een klas. Rapportcijfers voor vlijt en gedrag. De meester die bordenwissers naar kinderhoofden gooide. De venijnige tik op de vingers met een liniaal. In de hoek staan met 'Ik ben dom' op de rug. Als laatste gekozen …
  5. Ondanks de zwaartekracht is goed geschreven, maar ook overvol en verbrokkeld

    Ondanks de zwaartekracht is goed geschreven, maar ook overvol en verbrokkeld

    Speurtocht naar twee dromers. Een oase van licht en lucht moest het zijn, met veel groen. Frisse flatwoningen zonder overbodige versiering. Het tegendeel van de muffe stadswoningen met steile trappenhuizen en vochtige kelders. Aan het Algemeen Uitbreidingsplan van Amsterdam lagen hoge idealen ten grondslag. Vóór de Tweede Wereldoorlog besloot de gemeenteraad tot grootscheepse nieuwbouw, die na de …
  6. Aleid Truijens: 'Hypocriet om de machtige mannen waar we seks mee hadden achteraf te beschuldigen van misbruik'

    Aleid Truijens: 'Hypocriet om de machtige mannen waar we seks mee hadden achteraf te beschuldigen van misbruik'

    Zou Jan Wolkers, op zijn tiende sterfdag, berouwvol #IHave hebben ingetikt, daar in de schrijvershemel? Toevallig viel het voor mij samen, de hype #MeToo en het herlezen van enkele boeken van Wolkers. Hij symboliseert precies het dilemma van mijn jeugd: seks of seksisme? Natuurlijk las ik ze gretig, die boeken vol stomende, rauwe en tedere seks. Ik identificeerde me dan niet met de ik-figuur, de g …
  7. Wolkers' ik-personen zijn wreed én teder, hebben een grote mond en een bang hart

    Wolkers' ik-personen zijn wreed én teder, hebben een grote mond en een bang hart

    Je kon iets van seks opsteken voordat je eraan deed. Wolkers bracht de literatuur naar de mensen. Turks fruit, dat was hét boek. Ons Boek. Beter bestond gewoon niet. Het was opwindend, grappig, hartverscheurend, rauw, goor, wreed, lief en ontzettend zielig. En dat allemaal in één roman. Er stonden zinnen in als: 'Ik zag die stang van mij steeds tussen die twee reusachtige bolle blanke heuvels verd …
Meer

Over Aleid Truijens

Schrijft al zo'n 25 jaar over literatuur. Zij begon, nog tijdens haar studie Nederlands, te schrijven voor De Gids, daarna voor NRC Handelsblad, Elsevier en sinds 1996 voor de Volkskrant. Tussendoor gaf ze acht jaar les op de School voor de Journalistiek in Utrecht en bracht ze twee kinderen groot. Zij is een groot liefhebber van het werk van Gerard Reve, Louis Couperus, Hella S. Haasse, Maria Stahlie, Martinus Nijhoff, J.J. Slauerhoff, I.Toergenjev, Fernando Pessoa, Vladimir Nabokov, en Philip Roth en vooral van het wondermooie kleine oeuvre van de in 2000 overleden schrijver F.B.Hotz. Al een paar jaar werkt ze aan een biografie over deze schrijver. In 2004 publiceerde Aleid Truijens een autobiografisch boek, Geen nacht zonder, eind 2007 verscheen haar kleine roman Vriendendienst. Sinds 2006 heeft Aleid Truijens een wekelijkse column in de krant, eerst in Het Vervolg, en sinds januari 2008 op de Forum-pagina, onder de noemer 'Stofwolken en krijtstrepen'. Daarin maakt zij zich vooral druk over het Nederlandse onderwijs, lang een suffe journalistieke branche, nu een brandhaard die wekelijks voor opschudding zorgt. Haar column staat elke dinsdag op de Forum-pagina.