Zoals de beste sciencefiction biedt Blade Runner 2049 een genadeloze spiegel voor het hier en nu

Film (sciencefiction) - Blade Runner 2049

Razend knap hoe het origineel doorklinkt in dit vervolg, dat ver weg blijft van het lichtvoetig vermaak van de blockbuster. Zelden was een toekomstbeeld in de cinema zo somber en troosteloos, zelden werd dit zo fraai verbeeld.

Blade Runner 2049 (*****) , sciencefiction.
Regie Denis Villeneuve.
Met Ryan Gosling, Ana de Armas, Sylvia Hoeks, Harrison Ford, Robin Wright, Jared Leto, Sallie Harmsen.
163 min., in 74 steden.

'We zoeken allemaal naar iets echts', zegt agent K. (Ryan Gosling) in Blade Runner 2049. De betekenis van dat zinnetje zit in de diepste vezels van dit inktzwarte, trage en haast van ideeën uit elkaar spattende vervolg op de cultsciencefictionfilm uit 1982.

Het verschil tussen echt en onecht, daarover ging het ook in Ridley Scotts oorspronkelijke meesterwerk. In het mistroostige Los Angeles van 2019, toen verre toekomst, werden opstandige androïden, oftewel replicants, uitgeschakeld door blade runners, premiejagers van een speciale politiedivisie.

Dertig jaar later, leert een tekst in de openingsscène van Blade Runner 2049, zijn replicants verboden, ging hun producent failliet en wisten achtereenvolgens een elektronische black-out, een serie ecologische rampen en een oorlog de geschiedenis grotendeels uit.

Onderdompelen in een dystopie

Regisseur en cameraman dompelen je onder in toon en sfeer van het origineel, zonder in herhaling te vallen

Anno 2049 is in Californië alleen maar onduidelijker wat echt is en wat niet. Agent K. is een androïde, dat is helder. Goslings kenmerkend stoïcijnse of beter gezegd emotieloze spel wordt hier vanuit zijn rol gemotiveerd en dat werkt. Hij is blijkbaar goed onder controle te houden, want K. werkt voor de overheid als blade runner. Op een routineklus doet hij een ontdekking die ernstig morrelt aan de broze verhouding tussen mens en replicant - en dus aan zijn eigen identiteit. Meer vertellen over de plot, schreef regisseur Denis Villeneuve aan de pers, zou zonde zijn.

Goed, het is geen spoiler dat Sylvia Hoeks zich in een prettig sardonische rol waardig opvolger toont van Rutger Hauer, als assistent van robotbouwer Jared Leto. En de terugkeer van Harrison Ford is beter doordacht en sterker gespeeld dan zijn comebacks in Star Wars en Indiana Jones bij elkaar opgeteld. Omdat Blade Runner 2049 voor de goede verstaander de eigen rol in de filmgeschiedenis becommentarieert, onder meer.

Sylvia Hoeks zet traditie van Hollandse androïden voort

Sylvia Hoeks borduurt met haar rol in Blade Runner 2049, het vervolg op de cultklassieker, voort op Rutger Hauers traditie van Hollandse androïden. Toch? Lees hier het interview met de Nederlandse actrice over haar rol in Blade Runner 2049. (+)

De Canadese regisseur en vooral cameraman Roger Deakins dompelen je onder in toon en sfeer van het origineel, zonder op herhaling te gaan. Zelden was een toekomstbeeld zo somber en troosteloos, zelden werd dit zo fraai verbeeld: geniet en huiver van de stad als favela van flats, van het licht van felgekleurde hologrammen en neonreclame dat door metersdikke smog kruipt.

Ondanks het megabudget (naar verluidt 157 miljoen euro) blijft Blade Runner 2049 ver weg van het lichtvoetige vermaak dat de moderne blockbuster eigen is. De actie is spaarzaam, het verteltempo ligt laag. In twee uur en drie kwartier neemt Villeneuve de tijd om je zijn verbeelding van de verschroeide aarde te laten voelen. Zoals de beste sciencefiction biedt Blade Runner 2049 een genadeloze spiegel voor het hier en nu.

Echo van het origineel

Razend knap ook hoe de echo van het origineel doorklinkt in dit vervolg. In een van de hoogtepunten van de film staan Gosling en Ford als in de bes­te westerns tegenover elkaar, in een verlaten entertainmentcomplex in een zanderig en radioactief besmet Las Vegas. Villeneuve rekt de aanloop naar hun confrontatie op tot het uiterste, terwijl op een podium een hologram van Elvis Presley in haperende brokken Can't Help Falling in Love begint te zingen.

Alles in Blade Runner 2049 komt hier samen: sterk spel, nadruk op sfeer en spanning tegenover actie, een surrealistisch decor en de notie dat binnen entertainment de grens tussen oud en nieuw, echt en onecht allang is geslecht.

Lees meer over Blade Runner

'Het klonk opwindend om terug te keren naar die wereld van Blade Runner. Tegelijk dacht ik: aan sommige films mag je niet komen. Het zijn meesterwerken, laat ze met rust.' Lees hier het interview met regisseur Denis Villeneuve. (+)

En hier een dubbelinterview met de hoofdrolspelers Harrison Ford en Ryan Gosling. 'Wacht, mag ik je inmiddels Ryan noemen?'