Uit het stamcafé van Youp van 't Hek komt weinig verrassends
© Theo Audenaerd

Uit het stamcafé van Youp van 't Hek komt weinig verrassends

Theater (cabaret) - Youp van 't Hek

De fictieve kroeggesprekken van Youp van 't Hek vormen een handige rode draad voor de oudejaarsconference, maar zijn vaak nogal flauw. En ook niet erg verrassend.

Aan het begin van zijn negende oudejaarsconference zegt routinier Youp van 't Hek schalks dat hij héél goed naar zijn recente voorgangers op oudejaarsavond Herman Finkers (2015) en Claudia de Breij (2016) heeft gekeken. Youp zal net zo'n warme, verbindende en op de toekomst gerichte conference gaan brengen als Herman en Claudia. Vanavond zullen wij Youp 2.0 te zien krijgen.

'Een vloek en een zucht' (Oudejaarsconference 2017)

door Youp van 't Hek.
Muziek: Ton Scherpenzeel.
Terug te zien op npo.nl.

Die belofte houdt uiteraard niet lang stand. In het eerste deel van 'Een vloek en een zucht' zijn de grappen goed en scherp, en volgen de toespelingen op het nieuwsjaar 2017 en de speldenprikken aan prominenten, onder wie koning Willem-Alexander en ex-minister Ronald Plasterk, elkaar in hoog tempo op. Gaandeweg wordt het wereldbeeld steeds zwartgalliger: die Derde Wereldoorlog gaat er zeker komen, want vroeg of laat drukt die gekke Trump op de knop van de kernbommen. De grote vraag wordt dan: wat doet het Nederlandse leger? 

Ook raak is het stuk waarin Van 't Hek zegt dat we het klimaat aan flarden vliegen. Geestig hekelt hij het kuddegedrag van de duizenden Nederlanders die in de herfstvakantie op Schiphol tegelijk in de rij gingen staan om naar Spanje te vliegen.

Afgezaagd

Maar in het laatste half uur van zijn conference verliest Van 't Hek zijn scherpte. Hij begint grappen te maken over de dolfijnenrukker in het Dolfinarium, een afgezaagd onderwerp waar elke grap nu wel over gemaakt is. Daarop volgt een lang verhaal over yoga; nog zo'n uitgekauwd cabaretonderwerp waarbij je je afvraagt wat dat in een oudejaarsconference te zoeken heeft. Zijn er geen belangrijkere onderwerpen om aan te snijden in wat toch vooral een terugblik op het nieuwsjaar 2017 beoogt te zijn?

Je hoopt in zo'n conference toch op een verrassend perspectief op het afgelopen jaar, maar dat komt ook al niet echt uit de Zanzibar, het Amsterdamse nachtcafé waar Youp na elk optreden aan de bar schuift om het leven door te nemen met stamgasten als Schele Henk, Rooie Henk en de onooglijke Belgische Godelieve, die beweert dat ze ooit fotomodel is geweest. Deze fictieve kroeggesprekken vormen in de voorstelling een handige rode draad, maar zijn vaak ook nogal flauw, zoals in het gedeelte over de #MeToo-discussie, waarin cafégast Godelieve het betreurt dat ze nooit is misbruikt.

Misschien moet worden geconcludeerd dat de lat voor de oudejaarconference de laatste jaren een flink stuk hoger is komen te liggen. Vergeleken bij de verfrissende en goed doordachte voorstellingen van Finkers en De Breij is de Negende van Youp vrij gewoontjes en is er weinig verrassing.