The Night is een meer dan veelbelovend debuut van een meesterverteller
© de Volkskrant

The Night is een meer dan veelbelovend debuut van een meesterverteller

Boek (fictie) - The Night

Venezolaanse debutant blijkt een meesterlijk verteller van een bonte verzameling stukjes van verschillende puzzels

fictie

Rodrigo Blanco Calderón
The Night
Uit het Spaans vertaald door Arie van der Wal.
De Bezige Bij; 384 pagina's; 24,99 euro.

Elk onderwerp dat de schrijver aansnijdt doet ertoe dankzij de heldere, precieze stijl.

Het gaat veel over literatuur in The Night, de indrukwekkende eerste roman van de Venezolaanse schrijver Rodrigo Blanco Calderón. Twee van de drie hoofdpersonages zijn schrijver (Matías Rye en Pedro Álamo), de derde (Miguel Ardiles) is een psychiater die diep in zijn hart ook schrijver is. En dan is er nog de Venezolaanse cultschrijver Darío Lancini, de enige die echt heeft bestaan en die met zijn virtuoze palindromen lyrische loftuitingen wist te ontlokken aan de pen van Julio Cortázar.

The Night wekt de indruk van een bonte verzameling stukjes van verschillende puzzels die je nooit helemaal gelegd krijgt

Lancini is al dood als The Night begint, maar Pedro Álamo brengt hem tot leven in de biografie van ruim honderd pagina's die het tweede deel van de roman vormt. Door hem daarin consequent Mancini te noemen past Álamo een verdraaitruc toe die veel wegheeft van wat zijn schepper Rodrigo Blanco Calderón doet in de andere delen van de roman. Daarin breken Matías Rye en Miguel Ardiles zich het hoofd over twee monsterlijke geweldsdelicten die gebaseerd zijn op twee zaken die de gemoederen in Venezuela jarenlang hebben beziggehouden. De eerste draait om Linda Loaiza (die in het boek Lila Hernández heet), het 18-jarige meisje dat in 2001 vier maanden lang in eenzame opsluiting werd verminkt en verkracht. De dader kreeg daarvoor een opmerkelijk lichte straf, naar verluidt dankzij zijn invloedrijke vader. De tweede zaak betreft de moord die de oude, invloedrijke psychiater Edmundo Chirinos (hier omgedoopt tot Edmond Montesinos) in 2008 pleegde op een jonge patiënte van hem. Ook hij had niet te klagen over de straf die hem door de rechter werd opgelegd.

Blanco Calderón dient deze twee gruwelijke geschiedenissen niet op als lopende verhalen, maar in losse brokstukken. Ook de hoofdlijn van de roman - de verhalen en gesprekken rond de twee schrijvers en de psychiater - wordt in fragmenten opgediend. Al met al wekt The Night de indruk van een bonte verzameling stukjes van verschillende puzzels die je nooit helemaal gelegd krijgt.

Blanco Calderón mag dan barsten van de metaliteraire ambities, hij is gelukkig ook een meesterlijk verteller

Reden genoeg dus om je af te vragen of de wereld in deze roman wellicht niet meer is dan 'een excuus om het literaire raderwerk in werking te stellen', zoals het ergens in de roman heet. En dat zou je inderdaad bijna gaan denken terwijl je je een weg baant door dit labyrint van spiegelingen (personages, namen, handelingen en ook de roman zelf), theoretische uitstapjes (met een belangrijke rol voor De Saussure) en verwijzingen naar literaire reuzen als Kafka, Joyce, Borges en Bolaño (wiens naam niet één keer valt, maar zijn geest waart door de hele roman).

Maar Blanco Calderón mag dan barsten van de metaliteraire ambities, hij is gelukkig ook een meesterlijk verteller, en dat betaalt zich uit in alle hoeken en gaten van The Night. Want of hij het nu heeft over de twee schrijvers en de psychiater, over de twee monsterlijke vrouwenmishandelaars, over het politieke labyrint dat Venezuela heet (waarvan meer dan vijftig jaar geschiedenis op bijna achteloze wijze de revue passeert), over het tamelijk korte maar heftige leven van Mark Sandman van de cultband Morphine (The Night is genoemd naar een van diens liedjes) of over de vraag hoe woorden zich verhouden tot de wereld: elk onderwerp dat de schrijver aansnijdt doet ertoe dankzij de heldere, precieze stijl waarvan hij zich bedient.

The Night is meer dan een veelbelovend debuut. Het is een roman die al heel veel waarmaakt en op zijn minst een cultstatus verdient.