Siv gaat logeren blijft verrassen.
Siv gaat logeren blijft verrassen. ©

Siv gaat logeren slaat de spijker op de kop

Film (jeugdfilm) - Siv gaat logeren

Het is knap hoe deze met zorg gemaakte jeugdfilm steeds weer weet te verrassen. Na de realistische openingsscènes verandert het verhaal langzaam maar zeker in een avontuur dat ook oudere kinderen zal aanspreken.

Siv gaat logeren (****), jeugdfilm.
Regie: Catti Edfeldt, Lena Hanno Clyne.
Met: Astrid Lövgren, Lilly Brown, Barry Atsma, Annemarie Prins, Henrik Gustafsson.
76 min., in 24 zalen.

'Zullen we vriendinnen zijn? Kom je vanavond logeren?' Zo makkelijk gaat dat, als je 7 jaar bent. Siv heeft de roodharige Cerisia nog maar net ontmoet en ze zijn nu al onafscheidelijk. Dat heeft ook wel met het karakter van Cerisia te maken. Ze is nogal doortastend.

Siv kijkt liever de kat uit de boom. Ze heeft nog nooit gelogeerd, maar pakt dapper haar koffer om bij Cerisia te gaan slapen. In een vreemd huis, bij vreemde mensen, met heel vreemde huisdieren.

Siv gaat logeren, een Zweeds-Nederlandse co-productie (naast de acteurs Barry Atsma en Annemarie Prins werkten achter de schermen nog meer Nederlanders mee), lijkt in eerste instantie vooral gericht op een piepjong filmpubliek. Maar na de realistische openingsscènes verandert het verhaal langzaam maar zeker in een avontuur dat ook oudere kinderen zal aanspreken. Er sluipt een vleugje Tim Burton in, en een flinke dosis Lewis Carroll: Alice in Wonderland is een duidelijke inspiratiebron.

Midden in de nacht, wanneer Siv niet kan slapen, verandert het huis van Cerisia. De gangen lijken langer, er zijn ineens deuren bijgekomen en van pratende dassen merk je overdag ook nooit zoveel. Cerisia zelf is trouwens spoorloos. Heel onhandig, want zij heeft het telefoonnummer van Sivs vader. Siv wil eigenlijk wel naar huis.

Siv gaat logeren in een vreemd huis, bij vreemde mensen, met heel vreemde huisdieren

Het is knap hoe de met zorg gemaakte film steeds weer weet te verrassen, zonder dat de plot onnodig ingewikkeld wordt of de spanning te hoog oploopt. De makers geven het lieve, eenvoudige verhaal, naar een boek van de Zweedse schrijfster Pija Lindenbaum, precies genoeg vaart. Mooi is ook dat er geen strakke scheiding wordt getrokken tussen Sivs droomwereld en haar dagelijkse bestaan; zo doet de droge, absurdistische humor al zijn intrede wanneer Siv nog lang niet in bed ligt. De snibbige Cerisia, haar gezinsgenoten en de sneue hond vertonen ook overdag al trekjes van hun nachtelijke alter ego's.

Een rode pleister slaat zelfs een directe brug tussen nacht en dag. Zo werkt het nu eenmaal in het hoofd van Siv, waar verbeelding en werkelijkheid soms nog vrolijk door elkaar lopen. Als fijnzinnig, geestig en fantasierijk inkijkje in het gevoelsleven van een 7-jarige slaat Siv gaat logeren de spijker op de kop.