Pas na haar dood sloot de wereld haar in de armen, en dat is eeuwig zonde
©

Pas na haar dood sloot de wereld haar in de armen, en dat is eeuwig zonde

Boek (fictie) - Het boek van Emma

Heeft Emma Reyes echt bestaan? De vraag dringt zich meteen al op als je de eerste bladzijden leest van de memoires in briefvorm Het boek van Emma. Emma vertelt hoe ze als peuter met haar moeder, zusje en broertje in een raamloze kamer ergens in Bogotá woont.

Er is niks: geen stromend water, geen elektriciteit, geen eten. Elke ochtend moet ze met een grote, overvolle po naar de mestvaalt om het ding te legen en het daarna met gras of stukken oud papier schoon te maken. Haar liefdeloze moeder laat haar hele dagen alleen in de donkere kamer. Nooit duidt Emma haar aan als haar moeder, het is altijd juffrouw María of mevrouw María. Haar vader lijkt niet te bestaan: geen woord over hem. Wel is er generaal Rebollo, een grote pop van klei die ze samen met een buurjongetje maakt en die het ankerpunt van haar leven wordt.

Het boek van Emma

Fictie
Emma Reyes
Uit het Spaans vertaald door Irene van de Mheen.
Meulenhoff; 215 pagina's; €18,99.

Iemand die zo is verwaarloosd door haar moeder, en in een nonnenklooster met haar zusje moest zien te overleven, die kan haar ervaringen vele jaren later niet zo sober en suggestief opschrijven. En die kan ook niet het krachtige, zielensnijdende slot van deze geschiedenis hebben bedacht. 'Er was niemand op straat, alleen twee magere honden, de ene snuffelde aan de kont van de andere.'

Ja, Emma Reyes heeft echt bestaan. Ze leefde van 1919 tot 2003. Na haar verschrikkelijke jeugd in Colombia kwam ze uiteindelijk in Frankrijk terecht. Daar maakte ze in kleine kring naam als schilderes. En daar begon ze in kleine porties de herinneringen aan haar kinderjaren op papier te zetten. Een kleine tien jaar na haar dood werden ze gepubliceerd. Pas toen kon de wereld haar in de armen sluiten. Wat een schrijfster!