Op de Southern Lord labelavond in de Melkweg kunnen we zien wie nieuw leven in de metal blazen

Hoe kan muziek die is opgetrokken uit steenoude bouwmaterialen toch zo knisperend fris klinken? Je vraagt het je af bij het optreden van het Noorse Okkultokrati, zondagmiddag in de Melkweg in Amsterdam. De vijfmansband heeft vooral punk door de aderen stromen; venijnige hardcorepunk naar Amerikaans voorbeeld (Black Flag, Bad Brains), die dankzij satanische teksten en onverzettelijke gitaarriffs toch ook door de metal wordt geloodst.

De Noorse voorgangers van Darkthrone deden dat in vervlogen tijden ook al in de angstwekkende 'black metal'. Maar Okkultokrati rekt de grenzen verder op. Met een zoemende synthesizer neemt de band ook nog een hap uit de aloude gothic rock, en dus krijg je als verbaasde toeschouwer zelfs wat Sisters of Mercy te verwerken. Maar al die namen uit het verleden vergeet je na twee nummers ook net zo snel weer, als Okkultokrati op stoom komt en bij iedereen in de oude Melkwegzaal de doppen uit de oren speelt.

Southern Lord labelavond

Met Okkultokrati, Big Brave, Unsane, Sunn O))) en Magma.
Melkweg, Amsterdam, 29/10.

Die eerste, bovengenoemde vraag kan dan ook makkelijk worden beantwoord. Het komt allemaal aan op beleving. De Noren rammen hun nummers van de laatste plaat Raspberry Dawn de zaal in met een heerlijk aanstekelijke overtuiging, alsof in de kleedkamer al waren ontstoken in grote woede. Zanger Black Qvisling voert het volume van zijn microfoon nooit te ver op, maar weeft mooi monotone, dreinende en raspende scheurzang door het repertoire. De bassist stuitert zo driftig over het podium dat je vreest dat hij óf gaat ontploffen óf van het podium zal lazeren. Wat een explosie van rauwe punkrockenergie.

Het hippe Amerikaanse label voor heavy muziek Southern Lord organiseerde zondag een minifestival in beide zalen van de Melkweg, met acht bands uit de stal; van grote, om niet te zeggen legendarische bands als Sunn O))), Unsane en Magma tot wat jonger hardcore- en metaltalent. Het is natuurlijk vooral leuk om op zo'n avond te zien wie het nieuwe leven in de metal blazen, en het genre dus een mooie toekomst kunnen geven.

Een ontdekking is het jonge Canadese trio Big Brave

Een ontdekking is het jonge Canadese trio Big Brave, dat op de pas verschenen plaat Ardor en dus ook live traag dreunende en door de echo-effecten van de feedback wapperende postrock maakt, waarin steeds toch ook een lichtpuntje valt te ontwaren. De scherpe stem van zangeres en gitarist Robin Wattie tilt de loodzware muziek steeds op tot ijle hoogten, en maakt ook deze muziek spannend en levendig en klaar voor stralend nieuwe heavy tijden.