Onmogelijk niet éven te geloven in filmmagie

Film (Musical) - La La Land

De meest nostalgische film van het jaar is tegelijk een waarschuwing dat alleen het heden telt. La la Land haalt je tijdelijk uit de echte wereld van onontkoombare treurnis en dagelijkse dompers.

Allebei kunnen ze lachen om het schijnwereldje van Hollywood. Ze doorzien de oppervlakkigheid en de leugens, ze kennen de vernederingen. Toch proberen ze er een plek te veroveren. Mia (Emma Stone) is een aanstormend actrice, Sebastian (Ryan Gosling) een jazzmuzikant die zijn vak uiterst serieus neemt. Hun dromen zijn dezelfde als die van talloze andere hoopvolle talenten. Het komt dus goed uit dat Mia en Sebastian de hoofdpersonen zijn in een musical, het genre dat bij uitstek appelleert aan wensdromen. Musicals verkopen de illusie dat iedereen de ster kan zijn in zijn eigen, op maat gesneden zang- en dansnummer. Neem Mia: zo is ze nog een gewoon meisje dat na haar zoveelste auditie opnieuw is afgewezen, even later zingt ze al tapdansend de sterren van de hemel.

La La Land (****)

Musical
Regie: Damien Chazelle
Met: Emma Stone, Ryan Gosling, John Legend, Rosemarie DeWitt
128 min, in 87 zalen.

Voortdurend speelt regisseur en scenarioschrijver Damien Chazelle met de dubbele bodem die inherent is aan de musical. Door de muzikale intermezzo's oogt en klinkt het genre kunstmatig, maar dat hoeft een realistische boodschap niet in de weg te staan. In La La Land zorgen de piekfijn uitgevoerde choreografieën en romantische duetten voor een mooi contrast met het minder glamoureuze bestaan van Seb en Mia, die allebei wat zorgelijk en cynisch zijn ingesteld. Ook slim uitgewerkt is de tegenstelling tussen oud en nieuw, die als rode draad fungeert. Als ode aan klassieke Hollywoodmusicals ademt La La Land weemoed naar vervlogen jaren, maar de 31-jarige Chazelle wil niet stoffig zijn. Zoals Sebastian zijn liefde voor de echte, oude jazz probeert te verenigen met de noodzaak tot vernieuwing, zoekt de regisseur naar een evenwicht tussen kopieerdrift en originaliteit.

Ook in het liefdesverhaal komt het terug: Seb en Mia mogen dan voor elkaar gemaakt zijn, het leven leert dat de tijd zich niet laat terugdraaien. Zo is de meest nostalgische film van het jaar tegelijk een waarschuwing dat alleen het heden telt. Ondertussen is het natuurlijk heerlijk om mee te gaan in de droomwereld die Chazelle met een geweldig vakmanschap creëert. Waar hij in Whiplash al zijn visuele talent in dienst stelde van een toch wat mager verhaal, is La La Land in vrijwel alle opzichten overtuigend. Hooguit blijft de romantiek te vluchtig; veel chemie lijkt er niet tussen Gosling en Stone, hoe geknipt ze allebei ook zijn voor hun rollen. Dat wordt goedgemaakt door de humor, vol verwijzingen naar de filmgeschiedenis. Het observatorium uit de James Deanklassieker Rebel Without a Cause (1955) krijgt bijvoorbeeld een nieuw bezoek. Seb en Mia kijken er niet alleen naar de sterrenhemel, maar vliegen ook zelf omhoog, als de enige echte sterren aan het firmament.

Niet het meest originele beeld, wel ongelooflijk effectief: het is onmogelijk niet voor even te geloven in dat filmmagische sprookje. Een goede musical tilt je op en haalt je tijdelijk uit de echte wereld van onontkoombare treurnis en dagelijkse dompers. La La Land slaagt daar glorieus in.

Reacties (4)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
Uw waardering
  • Frank Glaser -
    "Een goede musical tilt je op en haalt je tijdelijk uit de echte wereld van onontkoombare treurnis en dagelijkse dompers..." Ja, gemerkt, ben er bij in slaap gevallen. Zo voorspelbaar en gelardeerd met de plastic emoties (lees emotieloos) van een doorsnee Hollywoodfilm. Op een academische wijze bedacht door een boekhouder die origineel probeert te zijn.
  • M. Adrichem -
    Grappig hoe de recensent een diepere betekenis probeert te geven aan een film die zo flinterdun is. Maar ja, je moet toch voor jezelf proberen te verantwoorden dat je zo'n oppervlakkige cliché film goed vindt, alleen maar omdat je valt voor Ryan "ik kijk zwijmelig uit mijn ogen dus ben een goede acteur" Kotsling of Emma "continue natte manga ogen" Stone.
  • -Caramba- -
    Ik haat ook musicals, maar dit is een film.
  • Daniël Keur -
    Ik haat musicals dus niets voor mij deze film.