Beeld uit Loving.
Beeld uit Loving. © Ben Rothstein

Loving is vooral een film over liefde

Filmrecensie

Loving is een prachtig pleidooi voor empathie, zonder dwingende leuzen. Ruth Negga is terecht genomineerd voor een Oscar, maar ook Joel Edgerton is fenomenaal.

Op 11 juli 1958, midden in de nacht, worden Richard Perry Loving en Mildred Jeter Loving van hun bed gelicht en meegenomen naar het politiebureau in Bowling Green. Hun misdaad: ze zijn getrouwd. In de staat Virginia, waar het echtpaar woont, zijn gemengde huwelijken verboden. Richard is blank, Mildred heeft zwarte en indiaanse voorouders.

Richard en Mildred, afkomstig uit het plaatsje Central Point, trouwden een week eerder in Washington D.C., waar geen wet tegen rassenvermenging bestaat. Dat ze eenmaal terug in Virginia strafbaar zouden zijn, was niet bij ze opgekomen. Bij de lokale rechtbank krijgen ze een jaar gevangenisstraf opgelegd, die ze alleen kunnen ontlopen door de staat te verlaten.

Loving 

Drama
Regie Jeff Nichols
Met Ruth Negga, Joel Edgerton, Will Dalton, Nick Kroll, Michael Shannon
123 min., in 26 zalen.

Voor Loving baseerde Jeff Nichols, de getalenteerde en eigenzinnige regisseur van films als Take Shelter (2011) en Midnight Special (2016), zich voor het eerst op een waargebeurd verhaal. Nancy Buirski's zorgvuldige documentaire The Loving Story (2011) vormde zijn voornaamste inspiratiebron. Sommige scènes van Loving lijken een rechtstreekse kopie van de archiefbeelden die in de documentaire te zien zijn en ook veel dialogen zijn letterlijk overgenomen.

Het geeft aan hoezeer Nichols zich aan de feiten wilde houden. Loving is geen geromantiseerde Hollywoodversie van de strijd die Richard en Mildred Loving moeten voeren om getrouwd te mogen zijn. Dat had natuurlijk makkelijk gekund: met wat kleine aanpassingen zou het echtpaar net wat heldhaftiger en strijdbaarder over kunnen komen.

Kroniek van een Liefde

Lees hier de beschouwing over de film Loving.

Nichols had bijvoorbeeld kunnen suggereren dat Mildred zelf op het idee kwam om een brief te schrijven naar Robert Kennedy, de minister van Justitie. In plaats daarvan toont hij hoe het werkelijk ging: ze krijgt de tip van iemand anders. De Lovings zijn nu eenmaal geen geboren activisten; ze hebben geen politieke agenda. Toch raakt hun achternaam verbonden met een historische uitspraak van het Amerikaanse hooggerechtshof op het gebied van burgerrechten.

Nichols plaatst de slepende rechtszaak met opzet niet op de voorgrond. Loving is vooral een film over liefde. Zijn acteurs krijgen alle ruimte om dat te tonen. Het leverde Ruth Negga terecht een Oscarnominatie op, maar ook Joel Edgerton is fenomenaal: zo gesloten als de zwijgzame metselaar Richard kom je ze zelden tegen, en toch kijk je vrijwel rechtstreeks in zijn hart.

Dat geldt in zekere zin ook voor de film, die het niet in grote gebaren zoekt, maar stug en nauwkeurig oog houdt voor wat er echt toe doet. Loving is een prachtig, geduldig pleidooi voor empathie, zonder dwingende leuzen. Integriteit is ook een vorm van strijdbaarheid, laat Nichols zien.