Dick Verdult in Het is waar maar niet hier.
Dick Verdult in Het is waar maar niet hier. © -

Het is waar maar niet hier is een opwekkend elixir

Film (Documentaire) - Dick Verdult

Luuk Bouwman maakte een documentaire over kunstenaar Dick Verdult, die zelf een muziekrichting bedacht.

De ruimte is klein, de gitaar is net uitgepakt en de kunstenaar moet bij stem komen. Een uur lang volg je hem dan al, ongrijpbaar, onvoorspelbaar, een wonderlijk fenomeen. En dan komt het:

Het mes is meer waard als het in de keuken blijft / Het raam betekent meer als je het gordijn opent / Vliegtuigen in de lucht die proberen niet neer te storten / Dronken vrouwen achter tralies die proberen niet te blijven / Dingen die hun wetten hebben / Wetten die voor mij nooit zijn opgegaan.

Dick Verdult - Het is waar maar niet hier
Documentaire
Regie Luuk Bouwman
17/2, Docfeed filmfestival, 20.00 uur

Donderdagavond opent documentairefestival Docfeed met het Het is waar maar niet hier, een portret van de kunstenaar Dick Verdult (62) door Luuk Bouwman. Deze autonome figuur combineert een leven lang kunst maken met een late roeping in de muziek.

Rond de eeuwwisseling brak Verdult, Eindhovenaar maar als Philipskind opgegroeid in Zuid-Amerika en Afrika, door als muzikant in de cumbia experimental. Een niet-bestaande versie van traditionele Colombinaanse muziek met elektronische effecten en inventieve teksten. Verdult fabuleerde er een sociologische studie bij (die hij naar radiostations stuurde) en fantaseerde er een festival omheen, inclusief blokkenschema voor de optredens. En besloot het toen ook maar uit te gaan voeren.

'Hijo de fruta', scandeert nu een zaal jonge fans in Bogotá, wanneer Dick el Demasiado ('Dick de mateloze') een ode aan het fruit brengt.

Ik ben gevoelig voor de complexiteit en de onoplosbaarheid der dingen

Luuk Bouwman volgde de kunstenaar vijf jaar lang, in zijn ateliers in Bergeijk en het Spaanse Calanda, en op tour door Peru, Colombia en Argentinië. Zijn zwervende jeugd, zijn verwarrende studietijd aan een marxistisch bolwerk, de universiteit van Vincennes in Parijs, en zijn Eindhovense jaren, waar in de periferie veel meer mogelijk was dan in de Randstad; het komt aan bod maar niet uitentreuren. Liever naar het heden, waar beelden worden gehakt en gezaagd, teksten geschreven, keramiek gebakken en zalen bespeeld. Alles met de wijsheid van iemand die goed observeert, maar ook met de nieuwsgierigheid van een jeune premier. 'Alsof hij nog niks heeft gemaakt', omschrijft zijn vrouw Maria van Heeswijk het treffend.

Die nieuwsgierigheid is de ene lijn in de film. De andere is die van de ontmoetingen met andere mensen, gewoonten, geluiden, woorden, tradities. Alles is materiaalwaardig en de complimenteuze Verdult ('jouw saus is intergalactisch!') wordt overal warm ontvangen. 'Ik ben gevoelig voor de complexiteit en de onoplosbaarheid der dingen', zegt hij, en het helpt als zowel hij als de ander zich daarbij openstelt. Een opwekkend elixir, deze film.