© Foto: Gabriele Orlandi

Harmonieuze en veelzijdige versie van balletklassieker

Dans - Giselle (Baletto di Roma)

Twee choreografen maken van de balletklassieker Giselle een veelzijdig en harmonieus geheel. Een eigentijdse versie van het verhaal van de liefde van het boerenmeisje voor de prins.

Giselle, Dans, Door Balletto di Roma. Choreografie: Itamar Serussi Sahar & Chris Haring. 11/7, Stadsschouwburg Amsterdam.

Niks spitzen, witte tutu's of hoogromantische passie en tragiek. Nee, Giselle van Balletto di Roma, naar de balletklassieker, is een eigentijdse choreografie op blote voeten, die het verhaal van de onmogelijke, maar zuivere liefde van het boerenmeisje Giselle voor prins Albrecht flink abstraheert en een tikkeltje parodieert.

Twee choreografen zijn aangetrokken voor dit project. Dat pakt mooi uit; veelzijdig en toch harmonieus. Itamar Serussi Sahar, huischoreograaf bij Scapino Ballet Rotterdam, tekent voor de eerste acte. Chris Haring, die met zijn groep Liquid Loft dans en livefilm combineert, voor de tweede.

In sexy doorschijnende body's vormen de dansers een hechte groep die voortdurend speels in beweging is

Van het 19de-eeuwse Duitse wijndorp waar de reeds verloofde Albrecht Giselle verleidt, blijft weinig over bij Serussi. Hij licht slechts enkele karakteristieken uit. In sexy doorschijnende body's vormen de dansers een hechte groep die voortdurend speels in beweging is en waaruit een man en een vrouw zich nu en dan kort losmaken. Flarden muziek van Adam, klaroengeschal, een hand op het hart en een kus zijn de herkenbaarste verwijzingen naar het origineel. Groen, roze, paars en rood licht ondersteunen de verholen emoties.

Haring geeft een brutale draai aan de 'wili's', het leger gestorven maagden waartoe Giselle na haar zelfmoord behoort. Bij hem geen strenge bovennatuurlijke schoonheid, maar aards sensueel golvende buiken van dansers in huidkleurig ondergoed. Alle broeierigheid onder de keurig nette romantische liefde komt samen in een kolkend orgastisch tableau en met een zeurderige filmdialoog ('Zul je nooit meer vreemdgaan?') trekt Haring het geheel nog verder onze veel directere tijd in. Jammer dat deze productie vooralsnog niet toert in Nederland.