Een fijne coming-outfilm: in Heartstone gaan romantiek én de horror van de onderdrukte liefde gelijk op
©

Een fijne coming-outfilm: in Heartstone gaan romantiek én de horror van de onderdrukte liefde gelijk op

Film (drama) - Heartstone

De coming-outfilm Heartstone laat zien hoe de romantiek én de horror van de onderdrukte liefde gelijk opgaan. Regisseur Guðmundsson heeft met zijn debutanten twee uitstekende hoofdrolspelers.

Maar wat de jongens ook voor elkaar mogen voelen, het blijft in Heartstone taboe om die intieme momenten boven het speelse of stoere uit te tillen

Zoveel ruimte, geen uitweg. De 14-jarige boezemvrienden Thor en Kristjan groeien op in een vissersdorpje aan de kust van IJsland; kliffen, vlaktes en bergen, alles ligt op loopafstand. Wat hun gevoelens betreft kunnen de twee evenwel geen kant op. Kristjan is heimelijk verliefd op Thor en er zijn genoeg momenten waarop die liefde wederzijds lijkt.

Maar wat de jongens ook voor elkaar mogen voelen, het blijft in het IJslandse drama Heartstone taboe om die intieme momenten boven het speelse of stoere uit te tillen. Jongens vallen op meisjes, zo simpel ligt het; een kant die Thor zo snel mogelijk op wil. En alsmaar smacht Kristjan meer naar hem. Dat is wat Heartstone zo'n fijne coming-of-age- en coming-outfilm maakt: hoe onbezonnenheid botst op ernst, en hoe de romantiek én de horror van de onderdrukte liefde gelijk opgaan.

Heartstone

Drama (****)

Regie: Guðmundur Arnar Guðmundsson

Met: Baldur Einarsson, Blær Hinriksson, Diljá Valsdóttir, Katla Njálsdóttir

129 min., in 8 zalen.

Dat thema diept schrijver-regisseur Guðmundur Arnar Guðmundsson uit in zijn speelfilmdebuut. Dus spuugt een mond die eigenlijk wil zoenen zwembadwater in het gezicht van de ander. Zien we hoe een hand die wil strelen dan maar een paard aait. Hoe een hartenkreet wordt gesmoord. Kristjan en Thor, beiden kinderen uit een gebroken gezin, zijn niet de enige die klemzitten; waar het ene bijpersonage naar de drank grijpt, balt de ander haar frustraties samen in sombere gedichten.

Het is ook een eeuwige cyclus, in Heartstone (Hjartasteinn). Zijdelings wordt gerept van een man die het dorp is ontvlucht omdat hij na jaren huwelijk uit de kast is gekomen; de toekomst die Kristjan wellicht ook te wachten staat. Aan het einde van de film ziet Thor op de kade een jongetje dat hem aan zijn eigen, bijna voorbije jeugd doet denken. Ook hij stond nog niet zo lang geleden op dezelfde plek met een dode donderpad in zijn hand, spuugde het dier in de bek - een lokaal, bijgelovig gebruik - en gooide het terug in het water.

Terwijl er genoeg valt te zwerven, rennen en van kliffen springen, liggen Thor en Kristjan net iets te vaak verdrietig voor zich uit te staren

Iets te veel dodedierensymboliek en melodrama overigens. En terwijl er genoeg valt te zwerven, rennen en van kliffen springen, liggen Thor en Kristjan net iets te vaak verdrietig voor zich uit te staren. Met alle herhalingen zwelgt de film soms te zeer in zijn gemoed.

Gelukkig heeft Guðmundsson met debutanten Baldur Einarsson (Thor) en Blær Hinriksson (Kristjan) twee uitstekende hoofdrolspelers. Met name Einarsson is erg sterk, Thors stoere, weerbarstige gedrag larderend met teerheid. Raak zijn ook de zachte blikken die de jongens elkaar toewerpen; zo verstolen dat alleen de toeschouwer het opmerkt, en gedurende de film steeds zeldzamer. Van klap naar klap lijken ze echt ouder te worden, die twee.