De autobiografie van de katholieke, Kabylische Fadhma Amrouche is een waardevol document
©

De autobiografie van de katholieke, Kabylische Fadhma Amrouche is een waardevol document

Boek (non-fictie) - De geschiedenis van mijn leven

In de Berberbibliotheek is onlangs De geschiedenis van mijn leven verschenen, het autobiografisch relaas van een katholieke, Kabylische vrouw van eenvoudige komaf. Gedurende haar lange leven heeft ze zich vrijwel altijd een buitenstaander gevoeld. Fadhma Aïth Mansour Amrouche is in 1882 in Noord-Algerije geboren, als buitenechtelijk kind. Haar moeder wordt door de dorpsgemeenschap buitengesloten en Fadhma kan zich beter niet vertonen. Na een paar jaar op een Frans internaat, waaraan ze haar mooiste herinneringen bewaart, gaat ze op haar 13de in de kost bij een door nonnen geleid ziekenhuis. Ze raakt vertrouwd met het katholieke geloof. Voor haar huwelijk drie jaar later laat ze zich dopen.

De geschiedenis van mijn leven

non-fictie

Fadhma Aïth Mansour Amrouche

Uit het Frans vertaald door Hester Tollenaar.

Jurgen Maas; 276 pagina's; euro 19,95.

Over haar geloof is ze heel praktisch, net als over de rest van het leven. Want wat je vooral bijblijft na het lezen is hoezeer leven een kwestie was van overleven. Steevast noemt Amrouche wie langskwam en welke geschenken (olijfolie, honing, meel, vijgen of dadels) meenam. Wie er gastvrij was en wie haar (vermoedelijk) heeft bestolen. Van de paters die het gezin steunen tijdens hun verblijf in Tunis, waar haar echtgenoot werk heeft gevonden, noteert ze nauwgezet het bedrag dat ze met Nieuwjaar sturen. Eten is belangrijker dan liefde.

De meeste mensen blijven vaag. Slechts een enkeling - de directrice van de school, de grootvader van haar man - krijgt reliëf. Dat maakt dit verhaal niet altijd spannend. Toch is het een waardevol document, want Amrouche (die in 1967 stierf) leefde hetzelfde zware leven als de meeste van haar landgenotes: werken op het land, huishoudelijke taken, zwangerschappen en de zorg voor de kinderen, echtgenoot en schoonfamilie. Alleen heeft zij haar herinneringen op schrift kunnen stellen. Dat maakt haar gewone leven uitzonderlijk.