Dansconcert Thirteen Images from the Dark Land krast, schuurt en piept
© Erwin Penners

Dansconcert Thirteen Images from the Dark Land krast, schuurt en piept

De muziek van avant-gardecomponist George Crumb en een mannenduet van choreograaf Krisztina de Châtel

De muziek van George Crumb krast, schuurt en piept tijdens dit krachtige mannenduet van choreograaf Krisztina de Châtel. Er komt een ontstemde Steinway aan te pas om de heftige klanken van Crumb over te brengen.

De violen klinken bij vlagen als een zwerm boze bijen. De muzikanten fluisteren, murmelen of gillen dwars door hun fraai gemanipuleerde vertolking heen. De vingers snerpen op het kristallen glaswerk. Het krast, schuurt en piept tijdens het dansconcert Thirteen Images from the Dark Land. Alsof opvliegende insecten kond doen van een storm in aantocht.

Thirteen Images from the Dark Land (dans/Klassiek)

Door: Sally Dansgezelschap Maastricht en Ensemble 88. Parkstad Limburg Theaters, Heerlen. Nog te zien op 8/10 in Maastricht.

En als iemand niet terugschrikt voor heftige klankexercities is het De Châtel.

De Amerikaanse avant-gardecomponist George Crumb (afgelopen Holland Festival nog geëerd met een focusprogramma) schreef Black Angels (1970) ten tijde van de Vietnamoorlog. De duistere ondertitel dient nu als voorstellingstitel, live uitgevoerd door Ensemble 88 uit Roermond. Sally Dansgezelschap Maastricht vroeg in opdracht van Festival Cultura Nova gastchoreograaf Krisztina de Châtel (74) op Crumbs werk een mannenduet te maken. En als iemand niet terugschrikt voor heftige klankexercities is het De Châtel. Al is dit opvallend genoeg een van de eerste mannenduetten uit haar rijke oeuvre.

De Châtel maakt mooi gebruik van onze hoger gelegen positie als toeschouwers. Wij kijken neer op de krachtige danslijven van Ivan Montis en Christiaan De Donder. Zij trekken strakke patronen door de ruimte, soms rollend en tijgerend over de vloer, soms een onaf kruisteken slaand met hun gespierde armen. De kleur van hun naakte torso's (donker en mediterraan, boven grijze strijdersrokken) contrasteert, maar niet rabiaat, zoals bij blank-zwart.

Het duet wordt ingeleid door een andere Crumb-compositie op bewerkte vleugel, cello, viool en percussie, ook tegendraads bespeeld, zelfs op ontstemde Steinway. Hier reageert Ensemble 88 iets te braaf op Crumbs curieuze opdrachten. Maar met de dansers aan hun zij, komt ook bij de musici alle durf boven.