De internetredactie van het dagblad Tubantia.
De internetredactie van het dagblad Tubantia. © Carlo ter Ellen DTCT

Waakhonden, we zijn het nog steeds

Ik voel het als mijn missie om Tubantia naar het nieuwe tijdperk te loodsen

De journalistiek is helemaal niet verdwenen uit de Nederlandse gemeenten, betoogt Martha Riemsma, hoofdredacteur van Tubantia.

Regionale journalistiek is van levensbelang, betoogt Thomas Bruning, de algemeen secretaris van de Nederlandse Vereniging van Journalisten (Opinie, 9 februari). Dat ben ik hartgrondig met hem eens en het is goed dat hij dit in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen nog maar eens onder de aandacht brengt. Maar daarmee houdt de instemming wel op, want Bruning schetst wat mij betreft een te zwart beeld van de regionale journalistiek. Een beeld dat ver afstaat van mijn dagelijkse werkelijkheid als hoofdredacteur van een regionale krant.

Omdat onze journalisten geen eendagsvliegen zijn, stellen we ook vast of lokale politici ineens een andere toon aanslaan dan de afgelopen vier jaren in de raadszaal

Martha Riemsma

De aanleiding voor het opiniestuk van Bruning is een televisiequiz van BNN-Vara waarin Britt van Uem vertelde dat ze 11 euro per uur verdient met haar werk als professioneel freelance verslaggever voor De Twentsche Courant Tubantia. Het was naar om te zien hoe iemand met betrokkenheid bij ons vak zich ondergewaardeerd voelt door ons, daarover geen misverstand. Maar het gaat te ver om met dit voorbeeld de slechte staat van de regionale journalistiek te beargumenteren. Het uurloon van onze correspondenten komt gemiddeld op het dubbele uit en we zijn dolblij dat zo'n honderd enthousiaste lokale verslaggevers samen met onze vaste kern van tachtig mensen elke dag mee willen werken aan onze krant. Regionale kranten hebben altijd gewerkt met een netwerk van correspondenten die het leuk vinden om tegen een vergoeding voor hun regionale krant te schrijven. Dat is niet nieuw en dat geldt ook voor het tarief. Onze correspondenten maken het mogelijk om de grote stroom van verhalen die voortkomen uit sportclubs, ondernemingen, verenigingen en andere belangrijke lokale bronnen een plek te geven in een van onze zes edities. We vragen onze correspondenten niet voor dit basistarief tegels te lichten bij FC Twente, de gevolgen van de decentralisatie van de zorg te analyseren of de politieke situatie in Enschede te duiden met de PVV als nieuwkomer bij de gemeenteraadsverkiezingen. En vragen we dat wel, dan bieden we een hoger uurtarief.

Soms zou ik minder zakelijk willen zijn, maar dat is nou eenmaal onderdeel van een realiteit waarin wij elke dag met liefde aan de toekomst van de regionale journalistiek werken

Martha Riemsma

Zorgelijker is dat Bruning aan dit uitvergrote voorbeeld de conclusie koppelt dat 'de journalistiek' is verdwenen uit de Nederlandse gemeenten. De rol van de journalistiek is daar volgens hem marginaal; in de gemiddelde Nederlandse gemeente ontbreekt de journalistieke menskracht om de politieke agenda te volgen. Het gevolg zou zijn dat burgers matig geïnformeerd achterblijven en geen flauw benul hebben welke lokale partij zij hun stem moeten geven. Ik ben bang dat Bruning dan toch iets gemist heeft.

Bij Tubantia volgen wij alle gemeenten in ons gebied op de voet. In aanloop naar de verkiezingen bekijken we in wijken en dorpen samen met inwoners welke thema's ertoe doen. We komen deze maand met een kieswijzer voor alle 15 gemeenten in ons verspreidingsgebied. Datzelfde doen ook de andere regionale titels van de Persgroep en zo helpen we kiezers in 221 gemeentes hun keuze te maken. We organiseren lokale debatten, stellen kandidaten voor en met datajournalistiek brengen we het stemgedrag over de jaren in kaart. En omdat onze journalisten geen eendagsvliegen zijn, stellen we ook vast of lokale politici ineens een andere toon aanslaan dan de afgelopen vier jaren in de raadszaal. Waakhonden, we zijn het nog steeds.

Het baart me zorgen dat de NVJ, bij monde van Bruning de regionale pers ten dode opschrijft, maar tegelijkertijd geen oplossingen aandraagt. Het mag duidelijk zijn dat de krant in zijn papieren gedaante alleen niet meer voldoet. We leven als mediamakers en journalisten in een tijdperk dat vraagt om een nieuwe aanpak, waarin we bovendien ook elke euro die we uitgeven eerst moeten verdienen. Ik voel het als mijn missie om Tubantia naar dit nieuwe tijdperk te loodsen. Soms zou ik minder zakelijk willen zijn, maar dat is nou eenmaal onderdeel van een realiteit waarin wij elke dag met liefde aan de toekomst van de regionale journalistiek werken. Zo bouwen we samen met de lokale omroep 1Twente aan een sterkere lokale journalistieke infrastructuur en investeert de Persgroep volop in onze site, mobiele app en video, zodat we ons publiek ook steeds beter via andere kanalen kunnen bereiken. Ik voel me door de NVJ niet gesteund in deze missie. Jammer als je bedenkt dat we de regionale journalistiek allebei een even warm hart toedragen.

Martha Riemsma is  hoofdredacteur van Tubantia.