Sheila Sitalsing: 'Nooit geweten dat Henk en Ingrid massaal afgeloste huizen bezitten'
© de Volkskrant

Sheila Sitalsing: 'Nooit geweten dat Henk en Ingrid massaal afgeloste huizen bezitten'

De filibuster van Martin van Rooijen begon eergisteren al, toen krant, radio en tv een lange reeks interviews aan elkaar regen waarin de man kon warmlopen. Op NPO Radio 1 mocht hij pardoes midden in een journalistiek programma onweersproken een persbericht van 50Plus integraal voorlezen. Het zal onwennigheid bij zo ongeveer alle betrokkenen zijn geweest, want zó vaak wordt het parlement niet gebruikt voor een poppenkastvoorstelling.

Alom schalde het rond: komt dat zien! De man is van zins vanaf dinsdagavond in de grote vergaderzaal van de Tweede Kamer vijftien uur achtereen tekeer te gaan tegen het kabinetsplan om een subsidie voor mensen met een (bijna) afbetaald huis af te schaffen. Sensatie. Ophef. Geinig.

Ik heb er geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, maar daar hebben ze bij 50Plus toch de pest aan

En komen deden we. De verslaggevers, de cameraploegen, de bloggers. Jaïr Ferwerda, die lollige filmpjes maakt voor een avondlijk praatprogramma, meldde zich met een overlevingspakket ('Een Snelle Jelle!').

Ik heb er geen wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, maar daar hebben ze bij 50Plus toch de pest aan, dus doe ik het maar even zo: ik vroeg het aan de kat van de buren en die bevestigde dat het nooit meer wat wordt met haar vertrouwen in de Haagse politiek. Vanwege dit. De politiek als kijkkast, het debat als vorm van ludiek bedoelde obstructie. Zonder de wil te overtuigen, argumenten uit te wisselen, medestanders te winnen of tegenstanders te ontmaskeren. De opgetrommelde volksvertegenwoordigers als clowns in een derderangs amateurtoneelstuk - vroeger bij de Delftse Komedie deden we dat beter.

Het komt door de vele verdraaiingen. Daar worden de kat van de buren en ik cynisch van. Zo zagen we gisteren in de Zendtijd voor Politieke Partijen (niet die op de radio waarin Van Rooijen een persbericht mocht voorlezen, maar de echte, op televisie rond het Journaal van 6 uur 's middags) een filmpje waarin Henk Krol met een afwijzingsbrief stond te zwaaien van een 50-plusser die tevergeefs op een baan had gesolliciteerd. Volgens Krol had de afwijzende partij geschreven: 'We kiezen liever iemand van wie we langer plezier zullen hebben.' Zal wel weer gejokt zijn, miauwde de kat.

Ook de PVV was van zins gisteravond te filibusteren tegen de afschaffing van de Hillen-subsidie, maar toen dit stukje naar de drukker moest, was Van Rooijen nog bezig met het eerste uur van zijn 15-urige spreekbeurt. Daarin was hij aan het vertellen over zijn hoogtijdagen in het kabinet-Den Uyl.

De PVV heb ik dus niet kunnen horen. Jammer, want thuis keken we op van de PVV-tegenstand. Nooit geweten dat Henk en Ingrid massaal afgeloste huizen bezitten. Zouden ze hun panden ook verhuren aan arme studenten in Amsterdam, met sleutelgeld, net als de ondernemende prins?

Alles kan, want ook de SP sprong gisteravond verrassend op de bres voor huizenbezitters. In hun verkiezingsprogramma hadden ze een en ander nog hardvochtig afgeschaft, maar het inzicht is daar kennelijk snel voortgeschreden.

'Het is oorlog', hoorde ik Van Rooijen nog krijten om kwart voor tien. Alsof er een aanslag op de democratie is gepleegd wanneer een meerderheid in het parlement zich voor geleidelijke afschaffing verklaart van een subsidie, uitgesmeerd over een periode van dertig jaar. Een afschaffing die erop neerkomt dat een modaal huishouden met een eigen huis op termijn een handvol tientjes extra belasting moet betalen. Doe normaal, miauwde de kat.