Opinieblog - Spaanse kranten: 'Maak een einde aan broeinest jihadisme in Catalonië'

Een selectie van interessante debatten op internet en in andere media, bij elkaar geblogd door opinieredacteuren van de Volkskrant.

Berichten

Bekijk nieuwe update(s).
  1. Vier Spaanse kranten over de aanslag

    Catalonië is de regio waarin de islamitische gemeenschap het meest fundamentalistisch van Europa is, stelt de Spaanse El Mundo. Het is een kweekvijver van jihadistische terroristen uit binnen- en buitenland. Lees hieronder ook de commentaren uit belangrijkste Spaanse kranten.

    El Mundo
    De terroristische aanval door Islamitische Staat gisteren in het centrum van Barcelona toont dat het jihadisme zonder enige twijfel de grootste bedreiging vormt voor de vrede en veiligheid in de wereld. Volgens dezelfde modus operandi als in Berlijn, Londen, Nice, Stockholm en Parijs hebben drie terroristen een busje gebruikt om onschuldige wandelaars op straat aan te vallen. Hoewel de herkomst van de drie nog moet worden onderzocht moeten we niet vergeten dat volgens de experts Barcelona, samen met Ceuta, Madrid en Melilla, een van de voornaamste steden is waarin het radicale salafisme de meeste aanhangers heeft geworven, zowel nationaal als internationaal.

    Catalonië is de autonome regio waarin volgens de veiligheidsdiensten de islamitische gemeenschap fundamentalistische trekken vertoont en banden onderhoudt met extremistische groeperingen in heel Europa. Ook gaan daar de radicaliseringsprocessen het snelst. IS werft ongestraft via moskeeën die niet worden gecontroleerd en de jihadistische propaganda verspreidt zich via internet.

    De Catalaanse autoriteiten hebben hun electorale belangen, gekoppeld aan hun streven naar onafhankelijkheid, soms zwaarder laten wegen dan de nationale veiligheid. De recente verliezen die IS in Syrië en Irak heeft geleden hebben een terroristisch offensief teweeggebracht. Daarom is het nodig dat de militaire acties tegen IS-bases blijven doorgaan, en dat alle Europese landen de samenwerking versterken om de terroristische dreiging aan te pakken. Uitwisseling van informatie tussen de staatsveiligheidsdiensten en de politiemachten in de autonome regio’s moet een prioriteit zijn om de veiligheid te waarborgen. Er zijn veel Spaanse successen geweest in de strijd tegen de terreur, maar ten koste van alles moet worden voorkomen dat Spanje zich ontwikkelt tot een basis voor jihadisme.

  2. El Pais

    Het terrorisme kiest nauwgezet zijn vijanden en deze keer heeft het een stad gekozen die als geen ander de geest vertegenwoordigt van openheid, democratie en pluriformiteit, precies wat het terrorisme wil inperken, staat in het Commentaar van El Pais. De aanval treft het hart van een dynamische en kosmopolitische stad die miljoenen bezoekers uit de hele wereld trekt en een Europese en Mediterrane economische en culturele motor is met een grote spankracht. Sinds 11 maart 2004 is Spanje van een terroristische aanslag gespaard gebleven. Maar deze misdaad is een wake-upcall voor een terugkeer naar de realiteit.

    We juichen het toe dat president Mariano Rajoy heeft besloten, samen met de regering van Catalonië, de leiding ter hand te nemen in het antwoord op de aanval. We doen een beroep op de regering dit te intensiveren zodat het niet tijdelijk is.

    Wij vinden dat het hierbij niet moet blijven. Helaas is er op dit moment sprake van maximale politieke verwarring in Catalonië. Een aanval van deze grootte moet een wake-upcall zijn, Catalaanse politici moeten terugkeren naar de werkelijkheid. De strijd tegen het terrorisme vereist een maximale samenwerking tussen het Catalaanse bestuur en dat van de staat, en tussen de veiligheidsdiensten. Er moet absoluut onderling vertrouwen zijn. We doen daarom een beroep op de regering en Catalaanse politiek om zich te zetten aan een realistische agenda voor de wezenlijke problemen die de burgers van Catalonië hebben.

  3. El Espanol

    Alle terroristische aanslagen zijn anders, maar tegelijkertijd zijn ze allemaal hetzelfde, schrijft Rosa Diez in haar bijdrage voor de krant El Espanol. ‘Er is pijn, er is angst, er zijn onschuldige slachtoffers. En er zijn schuldigen. De moordenaars zijn altijd schuldig, schuldig zonder genade.’

    ‘Terrorisme heeft maar een enkel doel: de democratie verslaan en vrije samenlevingen vernietigen. Met de dood willen terroristen hun totalitaire model, politieke leer - religieus of niet - opleggen.’

    Volgens Diez zijn er nauwelijks verschillen tussen de ETA-terrorist en de IS-terrorist. ‘De jihadistische terrorist beschouwt allen die niet aan zijn wet zijn onderworpen als minderwaardig. Hij gelooft dat hij naar de hemel zal gaan door ze te vermoorden. Daarom is hij bereid zichzelf te offeren. De Baskische terrorist ziet de Spanjaarden ook als ongelovigen die de dood verdienen; maar hij leeft meestal heel goed op aarde en heeft geen haast om naar de volgende wereld te gaan. Beiden zijn wrede wezens die hun slachtoffers dehumaniseren zodat ze hen zonder het geringste berouw kunnen vermoorden. Beiden vermoorden ons voor wat we zijn: vrije burgers. Beiden zijn onze gedoodverfde vijanden.’

    Er is geen tijd te verliezen, vindt Diez. ‘Zij, de slechteriken, zijn verenigd in hun radicalisme. Wij, de goeden, kijken toe vanaf de zijkant. We hebben ons zelfs gesplitst toen het tijd was voor de eerste persconferenties.’

    ‘Nee, huilen is niet genoeg. Een beroep op eenheid is ook niet genoeg, want eerst moeten we beslissen waar we ons voor willen verenigen. De eenheid van de democraten moet slechts één doel hebben: het terrorisme verslaan. Verslaan is niet hetzelfde als begrijpen, het is geen dialoog, verslaan betekent hen vernietigen.’

    Verslaan is niet hetzelfde als begrijpen, het is geen dialoog, verslaan betekent hen vernietigen

  4. El Periodico

    De kracht van dit type terrorisme is zijn willekeurige karakter: de burger is zich er voor het eerst van bewust dat hij ook slachtoffer kan worden, schrijft Isabel Llanos López in de Spaanse krant El Periodico. ‘Het gaat niet meer zoals vroeger om aanslagen die zich richten op politici en publieke persoonlijkheden.’

    ‘We moeten leren leven met deze nieuwe realiteit’, stelt Llanos López. ‘We moeten ons bewust zijn van de dreigingen en onszelf opvoeden om actieve waarnemers te zijn. Iedere burger kan iets observeren, iets horen, iets opmerken dat relevant is om het kwaad op te sporen. Het is essentieel om dit met de veiligheidsdiensten te delen, om een gemeenschappelijk front te vormen, en om je oplettendheid niet te laten varen. We moeten volwassen worden en verantwoordelijkheid nemen.’

    Het is nu niet de tijd om schuldigen aan te wijzen, vindt Llanos Lopez. ‘Het is tijd om ons bewust te zijn van de situatie en samen te werken om de vijand te verslaan.’

  5. Ander commentaar

    Algemeen Dagblad, commentaar Hans van Zon

    Niemand zal betwisten dat onze kennis over de eigen geschiedenis een opknapbeurt behoeft. (...) Maar de manier waarop de formerende partijen in Den Haag zo’n opknapbeurt willen uitvoeren, geeft te denken. Scholen moeten leerlingen onderwijzen in de tekst, betekenis en melodie van het Wilhelmus. Op hun 18de verjaardag krijgen ze een boekje over de geschiedenis van Nederland. Dit plan is een stap terug in de tijd, bedacht door oudere mannen die in de vorige eeuw in de schoolbanken zaten. Met de melodie is niets mis, maar de tekst van het Wilhelmus sluit allang niet meer aan bij deze moderne tijd.

    Mocht het plan er komen, dan is het aan leerkrachten, en dat is hen wel toevertrouwd, om er een ‘vertaalslag’ op los te laten. Onze geschiedenis, inclusief de zwarte bladzijden, is het absoluut waard om er ruim aandacht aan te besteden, maar dan wel op een manier die minder op de lachspieren werkt.

    De Telegraaf, column Rob Hoogland
    Voor ons zijn het eerste en het zesde couplet de bekendste, maar wat te denken van het achtste: ‘Als David moeste vluchten / voor Sauel den tiran / zo heb ik moeten zuchten / als menig edelman / Maar God heeft hem verheven / verlost uit alder nood / een koninkrijk gegeven / in Israël zeer groot.’

    Leg dat maar eens uit op het gemiddelde vmbo, waar allen het noemen van de naam Israël voor een intifada zorgt. Dat laat niet onverlet dat het verklaren van het Wilhelmus zelfs daar binnen enkele maanden kan worden afgerond. En dan, Rutte, en dan? Behandelen we dan weer de Holocaust?

    NRC Next, column Tom-Jan Meeuws

    Het plannetje, dat nog niet door de onderhandelaars zou zijn geaccordeerd, komt natuurlijk voort uit het nationale identiteitsverlangen: we willen opeens allemaal weten wie we zijn, als individuen en als natie. CDA-leider Buma noemde daarom tijdens de campagne het Wilhelmus , en zo zijn we hier beland: een land dat ondanks economische voorspoed in verwarring over zijn zelfbeeld verkeert. (..)

    Nederland dankt zijn succes vooral aan zijn bestuursmodel, dat medezeggenschap gunde aan de maatschappij, zodat inschikken voor anderen, samenwerking en schappelijkheid nationale waarden werden.

    Maar toen woensdag de voornaamste vertegenwoordigers van deze traditie, werkgevers en werknemers, kwamen praten met formatieonderhandelaars, kreeg dit amper aandacht. Den Haag was bezig met de gemoedstoestand van Segers en die kletskoek over het Wilhelmus: wij zijn voortaan zo begaan met het nationale identiteitsverlangen dat we zelfs voor nationale kernwaarden als redelijkheid en toegeeflijkheid amper nog aandacht opbrengen.

  6. Charlottesville

    Het is Donald Trump gisteravond toch nog weer gelukt een groot deel van de media en de politici te shockeren. Het geweld bij de extreem-rechtse manifestatie in Charlottesville was net zo goed te wijten aan de linkse tegenbetogers, zei hij op vragen van journalisten op een geïmproviseerde ‘persconferentie’ over infrastructuur. Daarmee haalde hij zijn eerdere, voorgelezen ‘correcte’ verklaring weer onderuit. Verbijstering, verontwaardiging en grote zorgen klonken meteen in het CNN-programma van Wolf Blitzer, wiens vier grootouders door de Duitse Nazi’s zijn vermoord en nu een Amerikaanse president een groep hoorde paaien die de leus riep: ‘Joden zullen ons niet regeren!’ Dit is het kantelpunt voor Trumps aanhang, denkt hij.

    ‘Dank u president Trump voor uw eerlijkheid en moed om de waarheid te vertellen over #Charlottesville & de linkse terroristen van de BLM/Antifa te veroordelen’, tweette David Duke, de bekendste voorman en ideoloog van de ‘white supremacists’, de groeperingen die het witte ras als superieur beschouwen.

    Morele meltdown
    Dat was voor CNN’s Blitzer een duidelijk teken welke kant Trump in wezen heeft gekozen. Hij vroeg: zijn we nu getuige van het historische kantelmoment waarop de ontmaskering van Trump voor zijn eigen gematigde, Republikeinse achterban begint? Van Trumps morele ‘meltdown’?

    De Republikeinse voorzitter van het Huis, Paul Ryan, reageerde in ieder geval snel nadat de schokkende beelden van Trumps boze woordenwisselingen met journalisten in de lobby van zijn Trump Tower in New York op de televisie waren verschenen. ‘De uitspraken waren ‘weerzinwekkend’ en ‘er kan geen morele ambivalentie bestaan’. Senator Marco Rubio (rivaal van Trump in de voorronde) tweette: ‘De #WhiteSupremacy groepen zullen het als een overwinning zien 50 procent van de schuld te krijgen’, en: ‘We mogen niet toestaan dat dit oude kwaad een wederopstanding maakt.’

    CNN liet de zwarte mensenrechtenactivist Cornell William Brooks (leider van de NAACP) aan het woord. ‘Dit is geen kwestie van blank tegen zwart’, zei die. Dit is een ‘strijd tegen onverdraagzaamheid’, zoals gepropageerd door Trump. ‘Ik zie niet hoe hij zich nog uit de morele afgrond kan werken.’

    De Democratisch senator Richard Blumenthal was aangeslagen, ook zijn Joodse familie vluchtte voor de Nazi’s naar Amerika. Hij had niet gedacht vergelijkbare taferelen van fakkeldragende en anti-semitische leuzen scanderende nazi’s nu nog in de VS te moeten zien. ‘Er mag niet meer worden goedgepraat: dit was een terroristische, binnenlandse aanslag.’ En hij voegde eraan toe dat minister van Justitie Sessions dat goed had verwoord (een schimpscheut naar Trump). Vrijdagavond reed de extreem-rechtse activist James Alex Fields met een auto in op de menigte van tegenbetogers en doodde Heather Heyer.

    De commentatoren bij Blitzer waren eensgezind in hun afkeuring van Trumps uitbarsting (ook de Republikeinse senator John McCain kreeg een veeg uit de pan). David Axelrod: ‘De kiezers van Donald Trump kozen niet hiervoor, maar om hun frustraties te uiten.’ Ze zouden zich nu wel achter hun oren krabben, dacht hij.

    Jeffrey Toobin (The New Yorker) vond dat de anderen wat al te hard van stapel liepen in hun hoop dat Trump zijn Waterloo heeft gevonden. ‘Ik ben wat cynischer.’ Het zou best kunnen dat er veel meer witte aanhangers van Trump zijn die deze vrijage met extremistische randgroepen wel prachtig vinden dan de CNN-kijkers denken, zei hij.

  7. Formatie

    Ik zou willen dat de VVD meer een klimaatpartij zou zijn

    Geen voorstellen om de regels rond hulp bij zelfdoding te verruimen. Wel meer onderzoek naar embryo’s. De VVD, CDA, D66 en ChristenUnie overwegen elkaar vrij te laten bij stemmingen over de belangrijkste medisch-ethische kwesties. Dat blijkt uit een compromistekst van informateur Zalm, die is ingezien door het AD.
    De fracties hebben nog geen akkoord bereikt, maar als de beoogde regeringspartijen ermee instemmen is dat een positieve ontwikkeling, betoogt oud-Kamervoorzitter Frans Weisglas.

    Vorig week pleitte u in een opiniestuk dat medisch-ethische kwesties niet in het regeerakkoord thuishoren. Het lijkt alsof de fractievoorzitters daar nu in meegaan.

    ‘Het gaat om een compromistekst van informateur Gerrit Zalm, het is nog de vraag of de fracties daarmee akkoord gaan. Als het klopt, dan is het een positieve ontwikkeling. Toen ik vanochtend de eerste berichten op Twitter las, dacht ik dat het om uitruilen ging, wat ik een slechte zaak had gevonden. Maar dit is een goede zaak, zeker als het gaat om voltooid leven. Daarover moet een diepgaande maatschappelijke discussie worden gevoerd. Het is echt een vrije kwestie waarover ieder individueel Kamerlid moet stemmen.’

    Ook schreef u dat het bij de formatie niet moet gaan over embryo-onderzoek. In de compromistekst staat juist dat de Embryowet moet worden verruimd. Wat vindt u daarvan?

    ‘Ik hink op twee gedachten: ik ben teleurgesteld dat ze embryo-onderzoek in de formatie willen regelen, anderzijds vind ik het een goede ontwikkeling. Het is namelijk belangrijk om onderzoek te verruimen ten behoeve van de wetenschap en van de zorg en welzijn van toekomstige patiënten. Persoonlijk kan ik mij erin vinden, maar het zou mooier zijn als die kwestie vrij was gelaten.’

    U hoopte dat de fractievoorzitters van VVD, CDA, D66 en ChristenUnie minder naar het kortetermijnbelang van hun partij zouden kijken en zich meer richten op het landsbelang. Wordt dat nu gedaan?

    ‘Ja, ze zijn afgestapt van het partijbelang. D66 zou uit partijbelang hebben kunnen proberen het onderwerp levenseinde op hun manier in de formatie te regelen. Zij kunnen het namelijk helemaal kwijtraken als het een vrije kwestie wordt. Dat is een risico voor D66. Maar op dit punt lijkt dat het kortetermijnbelang en het partijbelang wijken voor het algemeen belang. Dat is een goede zaak. ’

    Verwacht u dat er binnenkort een kabinet is?

    ‘Laten we niet vergeten dat er nog veel andere ontwerpen zijn. Op gebied van klimaat staan D66 en ChristenUnie bijvoorbeeld tegenover VVD en CDA. Als VVD’er vind ik dat overigens jammer. Ik zou willen dat mijn partij meer een klimaatpartij zou zijn.
    Maar mijn gevoel zegt dat de formatie gaat lukken. Als de onderhandelaars in oktober nog met lege handen staan is dat bovendien ongelooflijk slecht voor het aanzien van de politiek.’

  8. Geweld in Charlottesville

    Een bot tribalisme ligt op de loer

    Na het geweld in Charlottesville dit weekend zijn alle ogen op Trump gericht. Wat hebben de rechtse demonstraties en tegendemonstraties te maken met zijn presidentschap? Maar volgens The Wall Street Journal wordt het grotere probleem genegeerd: de identiteitspolitiek.

    'Politici en journalisten reduceren het geweld in Charlottesville, Virginia tot een debat over Trumps woorden en intenties. Maar het grotere gif dat tot zulke gebeurtenissen leidt, is identiteitspolitiek – en dat zal niet stoppen als Trump weg is.

    'In Virginia zag je de pathologie van de witte nationalistische beweging aan het werk. Zij is verantwoordelijk voor het geweld. Vooral politieke conservatieven moeten deze racistische impulsen veroordelen – en het goede nieuws is dat veel prominente conservatieven dit ook doen. Trump kreeg veel kritiek omdat hij haat ‘aan vele kanten’ veroordeelde zonder de witte nationalisten te noemen.

    'Maar het is te makkelijk om alle aandacht op Trump te richten en het grotere probleem van identiteitspolitiek te negeren. De politiek van witte superioriteit was lang een rechts gif, maar de burgerrechtenbeweging stond er tegen op en overwon in de jaren zestig met Martin Luther Kings taal van gelijke kansen en rechtspraak die kleurenblind is.

    'Dat beginsel is helaas overboord gezet ten gunste van een nieuwe identiteitspolitiek die Amerika opnieuw wil verdelen volgens ras, etniciteit, sekse en zelfs religie. ‘Diversiteit’ is nu de rechtvaardiging voor al deze verdeling. Sommigen willen het hele bestaan in Amerika reduceren tot deze categorieën – en politieke macht, contracten, banen en nu zelfs salarissen in de particuliere sector toewijzen op grond van de politiek van huidskleur of sekse - in plaats van verdienste.

    'Een bot tribalisme ligt op de loer. Een politiek die gefixeerd is op onuitwisbare verschillen zal leiden tot wrok die extremisten op een lelijke manier kunnen uitbuiten.'

    The New York Times ziet het niet veroordelen van de witte nationalisten als impliciete steun van Trump.

    'Laten we de fictie opzijzetten dat president Trump witte nationalisten tevreden stelde door zo zwak te reageren op het neonazigeweld dat zaterdag leidde tot de dood van Heather Heyer. De neonazi’s hebben zijn boodschap luid en duidelijk gehoord.

    'Na de aanval, voordat hij sprak, raadpleegde Trump zijn adviseurs. Zij vertelden hem de gewelddadige witte nationalisten te veroordelen. Dat deed hij niet. In plaats daarvan sprak hij over 'haat, racisme en het geweld aan vele, vele zijden'. Trump is de enige in de moderne presidentsgeschiedenis die demonen van onverdraagzaamheid en intolerantie in dienst stelt van zichzelf. Hij begon zijn politieke carrière met een leugen over het burgerschap van Barack Obama en veroordeelde de woorden en daden van witte nationalisten, neonazi’s, leiders van de Ku Klux Klan en andere racisten die zich verenigden niet.

    'Trumps angst om het kwaad van zaterdag bij naam te noemen steekt scherp af tegen zijn gretigheid om islamitische terreur uit te roepen.

    'Ondertussen hebben enkele Republikeinse Congresleden het geweld in Charlottesville veroordeeld, ook in de politiek. Senator Cory Gardner uit Colorado zei over witte nationalisten: 'We willen hen niet in onze basis, ze zouden niet onze basis moeten zijn, we zouden hen geen deel van de basis moeten noemen.'

    'Maar Trump doet dat wel, en in zijn wanhoop om zijn mislukte presidentschap te redden, heeft hij opnieuw aan hen vastgeklampt.'

  9. Columns

    Frank Kalshoven hoopt dat de kabinetsformatie zich nog minimaal tot kerstmis voortsleept. Nog mooier zou het zijn als de PvdA breekt met het demissionaire kabinet. Dat zou betekenen dat er geen extra geld wordt uitgegeven, zodat we, met een economische groei van 2 procent als rugwind, de staatsschuld laten slinken en buffers opbouwen voor tijden van economische tegenwind.

    Hassan Bahara beveelt aan om naar het programma Gemengde relaties van Iris van Lunenburg te kijken. Als zwarte vrouw die alleen op witte mannen valt krijgt ze soms kritiek van andere zwarten op haar partnerkeuze.

    Het Centraal Bureau voor de Statistiek ziet gemengde relaties juist als voorbeeld van geslaagde integratie, signaleert Bahara. Hij ziet zijn eigen gemengde relatie helemaal niet als een integratieproject en keert zich dan ook tegen politisering van liefdesrelaties.

    Elma Drayer heeft het, wat minder subtiel, over dezelfde Van Lunenburg: ‘Nog zoiets pijnlijks: de programmamaker vertelt dat ze in een 'witte yuppenwijk' woont, graag op terrasjes oesters eet, musea bezoekt. Maar als ze op Instagram een foto post van pakweg een borrel bij het Rijksmuseum krijgt ze sneren als: 'Je voelt je wit, hè?'

    Ook Drayer beveelt aan om de film van Van Lunenburg te bekijken (dinsdag 15 augustus, 21 uur, NPO 3).

  10. Noord-Korea

    Hoezo kunnen we ‘rustig gaan slapen, minister Tillerson?’, fulmineert Thomas Friedman in zijn column voor The New York Times. ‘Donald Trump en de Noord-Koreaanse dictator Kim Jong-un – die geen van beiden adviseurs hebben die tegen hun baas durven opstaan – wisselen hel-en-verdoemenis-bedreigingen uit terwijl ze hun vinger aan de nucleaire trekker houden. Dus hoezo rustig slapen?’

    In zijn column ontvouwt Thomas Friedman wat president Trump volgens hem wél zou moeten doen: ‘Een serieuze president zou geen geïmproviseerde bedreigingen op Noord-Korea afvuren, maar het diplomatieke initiatief nemen op een manier die geen afbreuk doet aan zeventig jaar naoorlogs Amerikaans leiderschap in die regio. Een serieuze president zou zich baseren op de ruwe schets van een van Amerika’s meest ervaren China-experts, Jeffrey Bader, die bij Brookings.edu werd gepubliceerd onder de naam Why Deterring and Containing North Korea Is Our Least Bad Option (Waarom het afschrikken en indammen van Noord-Korea onze minst slechte optie is).

    ‘Bader begint met het stellen van de beste vraag die een Amerikaanse strateeg zich kan stellen als hij wordt geconfronteerd met een met kernwapens bewapende opponent: wat zou George Kennan, de architect van de indammingsstrategie tegen de Sovjet-Unie, doen? Volgens Bader zou Kennan begrijpen dat ‘hoewel sommige situaties onacceptabel kunnen zijn, lze zich niet lenen voor kortetermijnoplossingen. Noord-Korea is er daar een van.’

    ‘Als je te maken hebt met een tegenstander tegen wie je redelijkerwijs geen offensieve oorlog kunt beginnen om het regime te veranderen en die zijn overleving afhankelijk maakt van vijandigheid jegens de VS, is de enige rationele optie indamming, afschrikking en druk.

    ‘Is Noord-Korea anders dan de Sovjet-Unie? Natuurlijk. Is het geruststellend dat Noord-Korea werkt aan met kernwapens uitgeruste raketten die de VS kunnen bereiken? Natuurlijk niet. Maar het punt is: we hebben eerder met zulke dreigingen geleefd en er is geen reden te geloven dat de afschrikkingscapaciteit die we eerder in stelling brachten niet zal blijven werken. De Kim-familie is moorddadig, maar niet suïcidaal.
    ‘We zouden moeten lachen om hun rakettesten, zeggen dat we vinden dat ze pathetisch zijn, en onderwijl onze afschrikking in stand houden en onze raketverdediging verbeteren. Ook zouden de VS een formeel vredesvoorstel op tafel moeten leggen, opdat de wereld – en vooral Zuid-Korea en China - zou kunnen zien dat Amerika niet het probleem is. Hoe meer de wereld ziet dat wij de oplossing zijn en niet een land geleid door iemand die net zo gek, irrationeel en onstabiel is als Noord-Korea, hoe meer invloed we kunnen uitoefenen.

    ‘Zo’n vredesvoorstel – nucleaire ontwapening in ruil voor investeringen en een vredesverdrag – zou hoogst waarschijnlijk niet door Noord-Korea worden geaccepteerd, maar het initiatief in Amerikaanse handen houden in plaats van lijdzaam te moeten wachten op Chinese druk op Pyongyang die toch nooit komt.’