Sarah Izat
Sarah Izat © Marcel van den Bergh / de Volkskrant

Lezersbrieven: 'Politieagente past echt geen hoofddoek'

Veel lezers reageren op politiemedewerker Sarah Izat (26) die naar het College voor de Rechten van de Mens is gestapt omdat zij haar hoofddoek wil blijven dragen.

Sarah Izat, medewerkster van de Rotterdamse politie, stelt dat het verbod op het dragen van een hoofddoek tijdens het uitoefenen van haar functie,  discriminatie is. Daarom heeft ze een zaak aangespannen bij het College voor de Rechten van de Mens.

Het is misschien paradoxaal, maar het niet mogen dragen van een hoofddoek in de functie van politieagent is niet alleen een uitdrukking van de scheiding van kerk en staat, maar geeft ook uitvoering aan artikel 1 van de Grondwet. Het dragen van kleding of tatoeages die wijzen op een bepaalde overtuiging uit de privésfeer ontkracht de neutraliteit die de overheid hoort na te streven. Als burger heb ik het recht, en mag ik van de overheid eisen, deze neutraliteit in acht te nemen en te bewaken.

Ter toelichting: ik wil niet tijdens een uit de hand gelopen antidiscriminatie-demonstratie gecorrigeerd worden door agenten met getatoeëerde hakenkruizen of ander ongerief, maar door agenten die deze kenmerken niet hebben. Bij de laatsten heb ik er vertrouwen in dat de correctie voortkomt uit een wettelijk kader, en niet vanuit een privé gedachtegoed dat op mij wordt afgereageerd.

Mocht ik het gedachtegoed van een huwelijk willen omarmen, bijvoorbeeld met iemand van gelijk geslacht, dan wil ik achter de balie van de burgerlijke stand niet worden geholpen door iemand die zich uitdost met kruis, hoofddoek of  t-shirt met de kop van Poetin. Ik mag van overheidsinstanties verwachten dat ze de neutraliteit in handelen en uitdrukking waarborgen. 

Ik leef graag in een diverse, seculiere samenleving. In mijn werk, vriendenkring, op straat, in het uitgaansleven et cetera.  Maar om zo met elkaar te kunnen leven is een neutrale overheid van levensbelang. En die neutraliteit moet duidelijk zichtbaar zijn. Dat heet ook ... professionaliteit. Volker Hinten, Castricum  

Waar zit de liefde voor Allah of voor God? Op de huid of in het hart?
Die hoeft niet getoond te worden aan de medemens. Het maakt de liefde, de religie niet groter en beter, als je haar in uiterlijkheden omzet. Maar het mag wel in Nederland. Als het tenminste een vrije keuze is. En daar gaat het fout.

Veel moslima's dragen die hoofddoek, omdat ze anders geen leven hebben, is mij verteld toen ik in Libië woonde. Jonge, hoog opgeleide, zelfstandige vrouwen gooiden die doek van lieverlede maar over hun hoofd, omdat er werd gesist op straat, vanwege grove beledigingen in het openbaar van onbekenden. Ze hadden, zeiden ze, geen keuze.

Dus, Sarah, ik zou je willen vragen om zonder hoofddoek de opleiding te gaan volgen in het belang van al je medemoslima's die geen vrije keuze hebben om wel of niet met hoofddoek buiten te verschijnen. Kies niet voor je eigen kleine minderheid, stel een daad voor de grote meerderheid. Moslim zijn zit in je hart, niet op je hoofd.   
Heleen Tieleman, Den Haag  

Een jonge moslima wil 'haar liefde voor God' concreet maken, en meent daarom recht te hebben op het dragen van een hoofddoek als opsporingsambtenaar bij de politie. Als dit niet wordt toegestaan is dat volgens haar discriminatie. Zij meent ook dat hoofd nationale politie Erik Akerboom 'helaas gehouden is aan politieke overwegingen'.

Laten we de zaken helder houden: de politie staat in dienst van de samenleving en dient een algemeen belang dat gelukkig(!) politiek bepaald wordt. Als representant van de seculiere rechtsstaat dient de politie neutraliteit uit te stralen, zowel in haar handelen als in haar verschijning, haar uniform. Persoonlijke religieuze of andere voorkeuren dienen daarbij geen rol te spelen. Een politiemedewerker die dat betreurt kiest gewoon voor het verkeerde beroep. Discriminatie mag in dat geval noch de politie noch de samenleving verweten worden.
Louis van Kessel, Wageningen  

Sarah Izat wil een politieagent met een hoofddoek zijn. Je wordt niet aangenomen als politieagent om wat je wilt zijn. Je kiest ervoor om een rol te spelen en niet om jezelf te zijn. De beloning om niet jezelf te kunnen zijn heet: salaris.  
Kees de Jong, Utrecht