Een moslim tijdens het vrijdaggebed in de Marokkaanse moskee en Islamitisch Centrum, Imam Malik in Leiden.
Een moslim tijdens het vrijdaggebed in de Marokkaanse moskee en Islamitisch Centrum, Imam Malik in Leiden. © ANP

Islamisten, blijf van ons geloof af

Moslims moeten de vergoelijking van moord en doodslag uit naam van de islam en de profeet in alle openheid bespreken en veroordelen.

De massale demonstraties tegen terreur in Frankrijk en in andere Europese landen tonen aan dat de extremisten er niet in slagen de westerse samenleving voor langere tijd te ontwrichten. Maar ze hebben nóg een doel: tweespalt zaaien tussen moslims en niet-moslims en tussen moslims onderling.

Daarom is het meer dan ooit het moment dat wij moslims hardop zeggen: 'Handen af van ons geloof.' Dat zijn wij verplicht aan ons geloof én aan de samenleving waar wij deel van uitmaken.

De doorsneemoslim walgt evenzeer van deze islamistische beulen als de niet-moslim. Daarom moeten wij duidelijk maken dat wij ons geloof niet laten gijzelen, besmeuren en verkrachten door bloeddorstige barbaren. Daarom moeten wij niet-moslims duidelijk maken dat de islam geen religie is die zich ten doel stelt mensen angst aan te jagen.

Het is de morele plicht van vooral de moslims die zich religieus profileren, hier in Nederland, maar het liefst in heel Europa, om publiekelijk van zich te laten horen. Wij moeten religieuze misstanden en de vergoelijking van moord en doodslag uit naam van de islam en de profeet in alle openheid bespreken en veroordelen. Doen wij dat niet, dan spelen wij extreem rechts en andere moslimhaters alleen maar in de kaart.

Dit moeten wij doen door het gesprek aan te gaan met elkaar en onze medeburgers. Wij moeten helder verkondigen waar goedwillende moslims voor staan. Wij moeten opkomen voor het vrije woord, voor de rechten van niet- of andersgelovigen, en voor de rechten van geloofsafvalligen, van homo's en van vrouwen wanneer zij als tweederangsburgers worden behandeld.

Goedheid van de islam

Waarom treden wij niet massaal op als ambassadeurs van ons geloof?

De overgrote meerderheid van de moslims is vervuld van de goedheid van de islam. Waarom laten wij dit dan niet zien en horen? Waarom treden wij niet massaal op als ambassadeurs van ons geloof? Waarom meteen in de verdediging schieten, ontkennen of bagatelliseren als iemand iets vraagt of kritisch is?

Er is een cruciaal verschil tussen moslims die de islamitische grondbeginselen volgen en moslims die zich krampachtig vastklampen aan reactionaire interpretaties van de sharia, de islamitische wetten. De islam staat toe, roept er zelfs toe op, om na te denken en te studeren. In de islam is volop ruimte voor dynamiek en daarmee tot aanpassing van opvattingen en wetten die veertien eeuwen geleden onder een woestijnvolk zijn ontstaan.

Kritiek op je godsdienst is niet aangenaam, maar we mogen sommige achterhaalde en ondemocratische aspecten van de islam niet ontkennen. Wij moeten bepalen in hoeverre de wijze woorden uit het verleden nu nog toepasbaar zijn bij het inrichten van ons leven. Wij moeten ons geloof herijken aan de hand van de ideeën die we als burgers anno 2015 hebben over gelijkwaardigheid, vrijheid en verdraagzaamheid.

In een westers land ben je vrij om in één god, in twintig godinnen of helemaal niet te geloven. Je mag kritiek hebben en in debat gaan. Er is geen enkele westerse staat die je vervolgt als je besluit uit een kerk te treden. Als vrouw mag je worden wat je wilt. Je mag een politieke partij, een school of een omroep stichten. En je mag schrijven, zeggen en tekenen wat je wilt.

Als je als moslim in een islamitisch land als Afghanistan, Jordanië of Saoedi-Arabië woont, kun je dat niet. Daar kun je je niet zonder gevolgen afwenden van de islam, homo zijn of trouwen met wie je wilt. Vrouwen hebben er niet dezelfde rechten als mannen. Sterker nog, in tal van islamitische landen staat de doodstraf op homoseksualiteit of atheïsme.

Ontkenning

Als moslim mag je niet van een niet-moslim verwachten dat hij of zij jouw geloof totaal los ziet van de ondemocratische, islamitische totalitaire regimes in de Arabische wereld

Westerse moslims suggereren nogal eens dat de vervelende aspecten die islamcritici toeschrijven aan de islam in feite niets met de islam van doen hebben. Die ontkenning is misleidend en ongefundeerd. In alle stromingen van de islam komen ondemocratische en vrouwonvriendelijke tendensen voor. Dat inhumane wetgeving in islamitische landen niets met de islam te maken zou hebben, is ongeloofwaardig.

Als moslim mag je niet van een niet-moslim verwachten dat hij of zij jouw geloof totaal los ziet van de ondemocratische, islamitische totalitaire regimes in de Arabische wereld. Zeker wanneer je, uit respect voor je broeders en zusters aldaar, je niet uitspreekt of geen kritische uitlatingen over die regimes wilt doen.

Met uitspreken bedoel ik niet verantwoording afleggen voor wat andere moslims ergens in een ver land uitspoken. Ik vraag slechts begrip voor iemand die wil weten hoe 'jouw islam' zich verhoudt tot de islam van bloeddorstige moordenaars in het Journaal. Zo'n vraag moet je als moslim niet als beledigend ervaren. Sterker nog, het biedt jou de gelegenheid om je ondubbelzinnig te distantiëren van hen die de islam een slechte naam bezorgen. En tegelijk de waardevolle inhoud van jouw geloof onder de aandacht te brengen.

Geloofsgenoten. Sta op tegen islamistische intolerantie. We mogen en kunnen niet accepteren dat extremistische moslims zich voordoen als representanten van de islam. Laat je inspireren door de Malala's van deze wereld en roep, schrijf of teken 'Handen af van mijn geloof'.

Samira Bouchibti publiceerde de boeken De moslim bestaat niet: een zoektocht naar de islam en De islam, de moslims en ik.