Werkzoekende bij het UWV.
Werkzoekende bij het UWV. © ANP

Het regent afwijzingen als ik solliciteer, er is altijd een kandidaat die beter is (want jonger)

'Steengoede brief had je geschreven! We zeiden nog tegen elkaar: wat een kei van een tekstschrijver moet dat zijn.' Dat zei het hoofd Communicatie van een overheidsbedrijf waar ik gesolliciteerd had. Die sollicitatie schreef zichzelf: ik voldeed ruimschoots aan de eisen die het bedrijf aan een redacteur stelde. Ik had ruim twintig jaar werkervaring bij drie rijksoverheden in de aanbieding. Ik weet als geen ander hoe ik (beleids)informatie vertaal in aantrekkelijke communicatiemiddelen. Ik ben hoofdredacteur geweest van het publiekstijdschrift van een rijksoverheid. Eindredactie, drukproeven - geen dubbele spatie ontsnapt aan mijn blik. Ik ben een gedreven verhalenverteller. Ik houd ervan om iets van kwaliteit af te leveren. En ik geef les.

Maar ik ben niet op gesprek gevraagd. Toen ik hierover belde met het hoofd Communicatie, moest ze zoeken naar de reden. Ook op andere sollicitaties regent het bij mij afwijzingen. Daardoor ben ik gaan geloven dat ik een fossiel met verouderde kennis ben. Voor een functie die ik met twee vingers in mijn neus kan doen, ben ik ofwel niet interessant genoeg of juist te ervaren om uit te nodigen. Er zijn altijd kandidaten die interessanter zijn. Die beter in het profiel passen. Beter in het team passen. Beter, want jonger zijn.

Ik ben gaan geloven dat ik een fossiel met verouderde kennis ben

Monique Gooren

Het grote geheel

Ik ben 58 jaar. Volgens de wet moet ik in mijn levensonderhoud voorzien tot ik 67 jaar en ten minste 3 maanden oud ben. Dat zijn nog tien jaren van mijn leven. Jaren waarin ik graag deel uitmaak van een organisatie waar ik een gewaardeerde bijdrage lever aan het grote geheel.

Ik solliciteerde naar de baan van content creator bij een communicatiebureau. Op de teamfoto stond een klasje dertigers met een veertiger - de juf - en, jawel, een man van 50-plus. Ik kreeg een afwijzing. Toch was een vrouw van 50-plus erbij niet zo gek geweest. Beter dan wéér een dertiger. Ik weet misschien niet alles van sociale media. Maar wel van een verhaal vertellen. Van vette teksten in foutloos Nederlands. Zo'n kruisbestuiving had er een sterker team van gemaakt.

In mijn CV staat geen geboortedatum meer

Monique Gooren

Het kan ook anders. Zo zit er in Leusden een marketingbureau met twaalf medewerkers waarvan de gemiddelde leeftijd 53 is. De baas van het bureau heeft deze mensen vanwege hun mentaliteit aangenomen. 'Iemand die nu beschikt over plichtsbesef, een volwassen houding en verantwoordelijkheidsgevoel, beschikt daar ook op latere leeftijd nog over. Iemand die zich nu als een kleuter gedraagt, blijft vaak ook een kleuter', aldus Jeroen van Ginkel op Linkedin. 'Punt is dat veel bedrijven een cv aannemen en niet een persoon. Een cv vertelt een geschiedenis en met een persoon ga je de toekomst in.'

In mijn cv staat geen geboortedatum meer. Ik stel voor dat iedereen voortaan solliciteert zonder geboortedatum. Dan krijgt iedereen een eerlijke kans op zijn merites beoordeeld te worden. Dus blijf ik steengoede brieven schrijven in de hoop dat iemand wil kennismaken met een kei van een tekstschrijver. Iemand?

Monique Gooren is schrijver, (eind)redacteur en schrijfdocent.