Het nieuwe gif is minder zichtbaar en niet plaatsgebonden
©

Het nieuwe gif is minder zichtbaar en niet plaatsgebonden

Toine Heijmans in Uitdam

Ik werd groot op een dieet van zure regen, chloorbenzeen en dioxinemelk. Elke avond kregen kinderen als ik een portie zware metalen toe, meestal in het Achtuurjournaal. Door de rivier van mijn jeugd stroomde fosfaat: in de Waal mocht ik niet zwemmen, het water was er bijna zuurstofloos. Nu zijn er recreatiestrandjes. Nederland was giftig. En het giftigste van alles was Lekkerkerk. Ik wist als kind niet waar dat was, en stelde me een plek voor in de parallelle wereld van Tonke Dragt, ergens onder de torens van februari, of tussen de dragonen van Smook van Jan Terlouw.

Wout Berger was al ouder toen en begon eind jaren tachtig het giftige landschap te fotograferen, aangespoord door de Kleine gifatlas, een bijlage van Vrij Nederland.