Kinderen tijdens een manifestatie van Defence for Children voor een 'eerlijk kinderpardon'
Kinderen tijdens een manifestatie van Defence for Children voor een 'eerlijk kinderpardon' © Freek van den Bergh

Het Kinderpardon blijkt een wassen neus

Martine Goeman van kinderrechtenorganisatie Defence for Children pleit voor een wet en verblijfsrecht voor alle gewortelde kinderen.

Meer dan 92% van de kinderen wordt afgewezen

Het is inmiddels 40 maanden geleden dat de kinderpardonregeling van kracht werd. Veel mensen denken dat er met de komst van het Kinderpardon een blijvende oplossing is gekomen voor kinderen die langer dan vijf jaar in Nederland zijn zonder verblijfsvergunning. Dat is helaas niet waar. Meer dan 92% van de kinderen wordt afgewezen. Per jaar komen er honderden kinderen bij aan wie een verblijfsvergunning op grond van het Kinderpardon wordt geweigerd. Het Kinderpardon blijkt na drie jaar dus een wassen neus. Iedereen denkt dat het goed geregeld is, maar als maar zo'n miniem percentage wordt toegewezen, stelt dat niet veel voor.

Pardon?

Het meewerkcriterium wordt zo uitgelegd dat bijna niemand meer voldoet aan deze eis

Het belang van het kind is totaal uit het oog verloren

In totaal hebben 1.360 mensen een aanvraag ingediend voor de definitieve kinderpardonregeling, waarvan er 100 zijn ingewilligd (bron: Rapportage Vreemdelingenketen Rijksoverheid). Gezinsleden die deel uitmaken van het gezin van de hoofdaanvrager komen ook in aanmerking voor een verblijfsvergunning. Bij de 100 ingewilligde aanvragen gaat het dus om ouders, broers en zussen bij elkaar opgeteld. Op basis van de definitieve kinderpardonregeling hebben naar schatting een schamele 50 kinderen een verblijfsvergunning gekregen in de afgelopen drie jaar.   

Naast dat kinderen vijf jaar of langer in Nederland moeten zijn om in aanmerking te komen voor het Kinderpardon, zijn er heel veel onduidelijke regels die in de praktijk zeer onrechtvaardig uitpakken. Het merendeel van de kinderen wordt afgewezen omdat het gezin onvoldoende gedaan zou hebben aan vertrek, het zogenaamde 'meewerkcriterium'.   

Het meewerkcriterium wordt zo uitgelegd dat bijna niemand meer voldoet aan deze eis. Het blijkt in de praktijk bijna onmogelijk om voor een verblijfsvergunning op grond van de definitieve regeling van het Kinderpardon in aanmerking te komen. Dat blijkt wel uit de voorbeelden die bekend zijn bij de Kinderrechtenhelpdesk van Defence for Children. Iedere dag krijgen we daar nieuwe meldingen van. Zo kan een kind zes jaar in de eerste asielprocedure verwikkeld zijn, maar had toch tegelijkertijd aan terugkeer moeten werken. Ook als de ouders van een kind een noodpaspoort bij de ambassade van het land van herkomst aanvragen (en dus meewerken aan vertrek) en tegelijkertijd nog in afwachting zijn van een procedure, komt het kind niet in aanmerking voor het Kinderpardon. Het gezin had -in plaats van te wachten op de uitspraak- moeten vertrekken.

Het meewerkcriterium wordt in de praktijk een 'vertrekcriterium'. Niet vertrokken zijn wordt gelijkgesteld aan niet meewerken. Het is onacceptabel. Kinderen dreigen ondanks hun lange verblijf en worteling in Nederland te worden uitgezet naar een land waar zij inmiddels vreemdeling zijn. Of ze worden uitgezet naar een land waar ze nog nooit geweest zijn, omdat ze hier zijn geboren. 

De verantwoordelijkheid van de overheid om tijdig tot een oplossing te komen, wordt bij de beoordeling van de aanvragen niet meegewogen. Het belang van het kind is hiermee totaal uit het oog verloren.

Schade aan ontwikkeling

De onzekerheid en angst hebben na vijf jaar lang genoeg geduurd

Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat kinderen na vijf jaar verblijf in Nederland niet meer zonder schade aan hun ontwikkeling uitgezet kunnen worden. Er zou daarom een stok achter de deur moeten komen in het huidige beleid. Wanneer een kind na vijf jaar niet heeft kunnen terugkeren of is uitgezet, moet het kind recht hebben op verblijf en een toekomst in Nederland. De onzekerheid en angst hebben dan lang genoeg geduurd. De politiek moet nog voor het zomerreces met een oplossing komen. De kinderen hebben lang genoeg in onzekerheid gezeten. Zoals het meisje Lili van 10 jaar het verwoord: "Ik was nog maar een baby toen ik hier kwam. Ze zeggen dat ik terug moet. Maar ik weet niet wat ik daar moet. Ik ben elke dag bang." Zorg voor een wet en verblijfsrecht voor Lili en de andere gewortelde kinderen in Nederland. 

Martine Goeman is jurist kinderrechten en migratie bij Defence for Children

Volg en lees meer over:

Reacties (11)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens
  • Theofiel Boemerang -
    De kinderen van mijn zuster zijn wel zeven of acht jaar in Indonesië opgegroeid. Daarna is de familie naar Nederland terugverhuisd. Ik heb niets gehoord over emotionele schade, wortels of andere flauwekul. Ook Martine Goeman houdt zich stil als het over de rechten gaat van kinderen van mensen die langdurig in het buitenland werken. Nu kun je best bezwaar hebben tegen het van hot naar haar slepen van kinderen, maar een ernstig probleem is het absoluut niet. Het Kinderpardon zelf, net als alle andere "pardons", is natuurlijk wèl een probleem.
  • BBIB -
    Het belang van kinderen overstijgt het belang van volwassenen, altijd...
  • Eddy Hof -
    Waar is dat rapport ? Ik ben verbaasd, veel expatkinderen krijgen juist een heel stuk extra ervaring mee door ook in andere landen te zijn.
  • EddieVaIiant -
    Elk jaar migreren vele duizenden gezinnen met hun kinderen naar het buitenland. Niemand die dat voor de kinderen dat zielig vindt vanwege "schade aan hun ontwikkeling". Maar als illegale kinderen naar land van herkomst terugmoeten, dan heeft het kind opeens "recht op verblijf en een toekomst in Nederland". Vreemde logica.
  • Tarak -
    Goed dat het kinderpardon een wassen neus is. Kinderpardon is vooral een middel geweest van activisten om uit sentimentele overwegingen normale migratieregels te ontwijken. Ondertussen gaat deze emotionele chantage van zowel de kinderpardonactivisten als de andere activisten ten kosten van de gehele NLse samenleving en ze gaan ook recht in tegen wat NLse bevolking zelf wil. De Barmhartige Samaritaan nam de Jood ook niet huis. Als mw haar energie eens zou steken in belang NLse samenleving dan zou ze voor gedwongen remigratiebeleid van deze groepen zijn. Voor alle partijen beter en duidelijker.
  • stapwoord -
    Onzin, vele tienduizenden mensen die hier nota bene zijn geboren schijten op Nederland. Nu zouden uitgerekend kinderen wiens ouders hun vertrek jarenlang hebben weten te rekken wel diep geworteld zijn in dit land..... Direct uitzetten en nieuwe gevallen voorkomen.
  • haryv -
    De hoogste tijd om op onze schreden terug te keren en kinderrechten te gaan respecteren!
  • Godeliefje -
    Ouders zijn verantwoordelijk voor hun kinderen, indien die geen recht hebben op asiel, dan hebben hun kinderen geen recht op asiel. Er zijn ongetelde aantallen duizenden Nederlandse kinderen die emigreerden die zich aanpaste. De wereldwijde asiel tam-tam: uit de boot op Kos 'ik kwam hier voor een betere toekomst voor mijn 12 kinderen in Afghanistan' al rekende op Gezinshereniging; en dik bebaard de Koran 'LOL' niet integreert . Dat Syrische gezin kreeg [!] 10.000 Euro om die woning in te richten, etc. waanzin, terwijl de Asiel Industrie opgang gehouden wordt, w.o. door Martine Goemans.
  • Arjan53 -
    Zelden zag ik zo veel onzin. Ik ben toen ik bijna 9 jaar was door mijn ouders meegenomen van Curacao naar Nederland. Ik heb me best wel aan moeten passen en heb uiteindelijk 3 lagere en twee middelbare scholen bezocht. Daardoor heb ik goed geleerd me aan te passen en heb er geen trauma door gekregen. Maar als Martine gelooft wat ze hier opschrijft vraag ik mij af: waarom is ze niet tegen gezinshereniging? Dan worden kinderen die in een vreemd land met een heel andere cultuur getrokken om hier in Nederland te komen wonen. Schandalig om elders gewortelde kinderen hier te laten komen
  • Hazlo -
    NEE beslist GEEN ,,kinder,, pardon, dat is het signaal voor gelukzoekende migranten om met hulp van de asielzoekermaffia hun kinderen vooruit te sturen met alle ellende en kosten vandien. Het is juist belangrijk hen, geworteld of niet, allemaal terug te sturen naar het land van herkomst en in het vervolg hen gelijk bij de grens in bewaring te nemen. Goede grenscontrole en het aanpassen of opzeggen van het door miljoenen gelukzoekers op grove wijze misbruikte en al lang achterhaalde vluchtelingenverdrag uit de begin jaren 50 zou de beste oplossing zijn want van de E.U is niets te verwachten!