Middelbare schoolklas in Nijmegen, 2016
Middelbare schoolklas in Nijmegen, 2016 © Foto: Marcel van den Bergh

Het geheim van 25 jaar met plezier lesgeven:'behandel meer dan de lesmethode'

geachte redactie

De ingezonden brieven van donderdag 11 januari.

Brief van de dag: Hoe ik al 25 jaar met plezier lesgeef

Volgens de directie van het Calvijn College organiseren docenten hun eigen werkdruk (Ten eerste, 8 januari). De oplossing is gewoon wat minder stof behandelen. Dat kan makkelijk, want schoolboeken staan vol met 'de hobby van de schrijver'. Geef leraren veel parallelklassen, zodat ze steeds hetzelfde verhaal kunnen afdraaien, en ze krijgen het lekker rustig. Zo leer je leraren om zelf de regie te nemen. Als kers op de taart is er voor hen een 'geluksles' met mindfulness.

Ik geef al 25 jaar met plezier les. Mijn geheim: ik behandel de hele lesmethode en meer, want ik weet dat schoolboeken het minimum aan basiskennis bevatten. Ik heb verschillende klassen, zodat ik nooit vijf keer dezelfde les hoef te geven. Ik heb regelmatig een geluksles, als ik leerlingen verhalen vertel of met hen de actualiteit bespreek.

Maar mocht ik ooit een manager als Jolanda Hogewind krijgen, die 'echt in me zou investeren' en me 'zou vertellen waar ze heen wilde', dan denk ik dat ik net als tweederde van de collega's van het Calvijn College zou weigeren me op het rad te laten binden om haar slagen te maken, niet in de slachtofferrol zou kruipen en zelf de regie zou nemen om een andere baan te zoeken.

Mieke de Vos, Haarlem

De angst is nooit weggeweest, zeg ik als bewoner van Groningen-stad

Catherine Deneuve

Ik zeg het er voor de zekerheid nog maar even bij: hufterig gedrag en machtsmisbruik tussen mensen zijn verwerpelijk en moeten bestreden worden. Maar mijn dag begon woensdag goed met het artikel over de Franse diva's en Catherine Deneuve (Ten eerste, 10 januari). Ik kon een glimlach niet onderdrukken. Daar had je de mening van een groep zelfbewuste Franse vrouwen. Hun opiniestuk laat zien dat we het kind niet met het badwater moeten weggooien. De normale interactie tussen mensen, soms op het grensvlak, moet niet met verbetenheid bestreden worden, maar met een zelf- bewuste en standvastige houding.

Peter Visser, Uffelte

Angst in Groningen

De kop is: 'De angst is terug in Groningen' (Ten eerste, 9 januari). Laat me niet lachen. De angst is nooit weggeweest, zeg ik als bewoner van Groningen-stad. Ik woon dus aan de rand van het gasveld. En ben een kenner van ons mooie Hoge Land. Het is toch te gek dat inwoners van dat gebied het schade melden als routine ervaren.

Waar waren Rutte en Kamp ook alweer toen zij hier moesten zijn? Meneer Wiebes komt op 9 januari naar het 'Hoge Noorden'. Het is vanaf Den Haag maar drie uur met de trein, hoor. Wat zal hij ons wijsmaken? Ik kreeg gisteren een schaderapport van 157 bladzijden, inclusief foto's.

Pieter Boonstra, Groningen

Geslacht

Wat een schandalig gemekker van deze dames over het geslacht van hun kind

Wat een schandalig gemekker van deze dames over het geslacht van hun kind (V, 10 januari). Een van mijn kleinkinderen is totaal onverwacht geboren met een erfelijke, tot nu toe niet te genezen ziekte, de taaislijmziekte. Totaal onverwacht, omdat niets wees op het vóórkomen van deze ziekte in de familie. Er bestaan talloze varianten van deze ziekte, ongelukkig genoeg heeft hij de heftigste variant meegekregen.

Ik raad de dames aan eens te googlen op 'taaislijmziekte', en zich dan nog eens achter de oren te krabben over hun 'teleurstelling' over het geslacht van hun (gezonde) kind.

Wilma Driessen, Amsterdam

De Navo en Rusland

Het was vreemd de naam De Hoop Scheffer door sommigen verbonden te zien met een apologetische houding ten opzichte van de Russische inval in Oekraïne (Ten eerste, 9 januari). Hoewel wellicht verklaarbaar - en men zou de buitenlandse politiek van George W. Bush ter zake inderdaad als ondoordacht kunnen zien -, de Russische reactie op de Navo-contacten met Georgië en Oekraïne was niets anders dan pure agressie, en bovendien strijdig met het volkenrecht. Door anders te denken komt men terecht in de gevaarlijke theorie van de invloedssferen, door de Navo-landen collectief afgezworen.

In die theorie zou Rusland politiek-militaire ruimte moeten worden gelaten aan zijn periferie. Dat lijkt verstandige realpolitik, maar is in feite hoogst ondemocratisch, want deze opvatting ontkent volledig het zelfbeschikkingsrecht van betrokken volken over hun buitenlandse allianties. Zo hebben de Baltische staten na 1989 enthousiast gekozen voor EU- en Navo-lidmaatschap. Ook als vervolmaking van hun bevrijding. Hadden wij hen niet moeten verwelkomen om de Russische gevoeligheden te ontzien? Bedenkelijker kan men het niet maken.

Maarten de Sitter, Wesepe oud-Navo-ambtenaar

We zijn toch ook allemaal wereldburgers, en we streven als land toch ook via de VN de vrede op de aarde na?

Drie vlaggen

Schitterend suggestie van Jack van de Vossenberg om ook de Europese vlag in de Kamer te zetten. Maar waarom dan ook niet de vlag van de Verenigde Naties? We zijn toch ook allemaal wereldburgers, en we streven als land toch ook via de VN de vrede op de aarde na?

F.M. Boon, Delft

Samuel

Woensdagochtend half acht, snel naar buiten de Volkskrant uit de bus halen. Op zoek naar 'Samuel', maar helaas, de geweldige column van Willem Vissers staat niet meer wekelijks in de krant. Ik mis Samuel nu al!

Harrie van der Avoort, Bilthoven