'Waar de echtscheiding begint, houdt rechtsstaat op'
© ANP

'Waar de echtscheiding begint, houdt rechtsstaat op'

De echtscheidingswet is pervers. De man wordt als crimineel behandeld, terwijl de vrouw er, al misdrijven plegend, financieel goed vanaf komt, vindt voormalig SGP-adviseur Marcel de Haas.

 
De man moet de rest van zijn leven de ex financieren. Een moderne vorm van slavernij

Onlangs heeft de SGP mij bij mijn kandidering voor het Europees Parlement gestraft vanwege mijn (ongewilde) echtscheiding. Dat is persoonlijk leed. Maar wat denkt u van al die familiedrama's waarbij vaak de vader zijn kinderen ombrengt en vervolgens zichzelf? Dat is nog veel groter leed. Leed veroorzaakt door de liberale echtscheidingswet van dit land. Waarom dit verhaal van een ervaringsdeskundige tegen wil en dank? Als oproep aan politiek Den Haag om deze wetgeving - die gezinnen kapot maakt en de maatschappij opzadelt met de gevolgen ervan - drastisch te veranderen.

PvdA, D66 en VVD werken momenteel aan aanpassing van de scheidingswet. Maar het gaat hen slechts om marginale wijzigingen; de in de wet vastgelegde rechtsongelijkheid van de man blijft onaangetast, omdat deze partijen niet van vrouwonvriendelijkheid willen worden beticht. Met discriminatie van mannen heeft men kennelijk geen enkel probleem.

Ik geef u alvast mijn conclusies. Allereerst dat de scheidingswetgeving in het geval van een alleenverdienende man dusdanig lucratief voor de echtscheidende vrouw is, dat zij die hierop uit is, daartoe wordt aangemoedigd. Ze komt in een financieel rijkelijk gespreid bedje terecht. Ten tweede, niet alleen de wetgeving maar ook de rechtspraak is bij voorbaat al op de hand van de vrouw, en dus niet objectief. Ten derde: waar de echtscheiding begint, houdt de rechtsstaat op te bestaan, althans voor de (alleenverdienende) man.

Kafkaësk gruwelverhaal
Ik kan dit alles helaas staven met wat mij de afgelopen jaren is overkomen. Ik ben van de ene in de andere verbazing gevallen. Wat je als man en slachtoffer van een echtscheiding meemaakt in dit land is een kafkaësk gruwelverhaal. De scheidingswetgeving en -rechtspraak zet beginselen van de rechtsstaat buiten werking. Men ontneemt de man primaire rechten en vrijheden, zoals eigendom en inkomen.

Wist u dat als een vrouw wil scheiden en er kinderen zijn, dat de man - als ware hij een crimineel - voor ten minste een jaar uit zijn huis wordt gezet? Hoezo eigendomsrecht? Maar de hypotheek mag, nee moet de man gewoon doorbetalen. Ja, voor een huis waar hij niet in mag wonen. En waarom moet de man tegen wie een echtscheiding wordt aangevraagd tienduizenden euro's aan advocaatkosten betalen voor een scheiding waar hij principieel op tegen is?

Deze wetgeving en rechtspraak stellen ook andere principes van de rechtsstaat buiten werking. Waarom mag de vrouw bij een scheiding diefstal, vernietiging van eigendommen, belastingfraude en een onrechtmatige daad (loonbeslaglegging) plegen? Waarom zijn dat bij een scheiding opeens geen misdrijven?

Armoedegrens
Nog een voorbeeld. De rechter kan je inkomen zodanig afpakken dat je op de armoedegrens terechtkomt, wanneer deze uitgaat uit van een fictief loon. Namelijk van een inkomen waarvan de rechter vindt dat jij dat moet kunnen verdienen. Maar van een fantasieloon kan je geen boodschappen betalen. Mag de rechtspraak zich dan baseren op fictie in plaats van feiten? Ja, bij een echtscheiding wel.

En als je mantelzorger bent voor een inwonende moeder pakt de rechter ook nog haar AOW af. Want die rechter doet er alles aan om de alimentatie van de ex in stand te houden, ook al gaat dat ten koste van de bejaarde ex-schoonmoeder. Hoezo rechtsstaat? Voorts krijgt de man financieel levenslang opgelegd: de vrouw ontvangt twaalf jaar een forse alimentatie en vervolgens de helft van zijn pensioen. Bij de Nederlandse scheiding gaan partijen niet financieel uiteen. Want de man moet de rest van zijn leven de ex financieren. Een moderne vorm van slavernij. Moet die vrouw dan niet werken? Nee hoor, of maar beperkt, want dan spreekt de rechter uit dat ze te oud is en/of te weinig opleiding heeft. Ook dat is kennelijk de schuld van de man waar hij voor op moet draaien, zodat zij achterover kan leunen op de bank. Het eindoordeel is helder: bij echtscheiding belonen wetgeving en rechtspraak de vrouw en straffen de man. Geen enkel land kent een dergelijke rechtsongelijkheid.

 
Bij echtscheiding belonen wet en rechtspraak de vrouw en straffen de man

De politiek gaat voorbij aan de materiële kosten van de 'verworvenheid' echtscheiding: extra woningen nodig, kinderen die ontsporen, belasting van de rechterlijke macht en bijstandsuitkeringen.

De immateriële kosten zijn nog veel hoger: mensen gaan kapot aan de haat en hebzucht van de ex-partner. Horen we niet steeds vaker van familiedrama's? Wanneer een vrouw die een echtscheiding aanvraagt zelf volledig in inkomen moet voorzien, zelf direct een woning moet regelen en de ex-man haar niet de rest van haar leven moet financieren, zou een scheiding lang niet zo aantrekkelijk zijn als nu. Het wordt hoog tijd dat de politiek eens over de grens gaat kijken, daar waar een land als België allang die discriminatie uit de wet heeft gehaald. Een rechtsgelijke scheidingswet zal vrouwen hiertoe ontmoedigen als er geen lucratieve regeling in het vooruitzicht ligt.

En dan de SGP. In plaats van leden te straffen voor een ongewenste scheiding zou de SGP zich eens hard moeten maken voor een dergelijke aanpassing van de scheidingswetgeving. Ook dat is opkomen voor gezinnen!

Marcel de Haas is in 2011 gescheiden en vader van twee kinderen. Lees vandaag in de Volkskrant het interview met De Haas over hoe de SGP-adviseur plotseling een paria werd: 'Dit is broedermoord. Een dolkstoot in de rug door mijn geloofsgenoten.'