Bram Moszkowicz.
Bram Moszkowicz. © ANP

'De hele figuur Bram Moszkowicz is een schertsvertoning'

De ingezonden brieven van zaterdag 25 april.

Brief van de dag: Hoezo zat Bram dan op de Olympus?

Op de Olympus, daar zou Bram Moszkowicz blijkens zijn braaf door hemzelf voorgelezen VNL-maiden-speechje hebben vertoefd toen hij advocaat was. ('Ik heb een weg afgelegd die weinigen in hun leven zullen afleggen. Van 'de zoon van', naar de Olympus, naar de goot. En dan nu naar Nieuwspoort.') Een briljant jurist werd hij in De Wereld Draait Door genoemd. Waarom vraagt niemand eens echt door en informeert naar de feiten? Hoezo 'De Olympus'? Waaruit blijkt dat dan? Hoeveel zaken won de man precies? De strafzaak tegen Wilders won hij reeds doordat het OM vrijspraak eiste. Die bal voor open doel zou zelfs een blinde nog raken. Waaruit bestond zijn (advocaten)brille? Hoezo zou hij een begenadigd debater zijn zoals hij ook deze week weer voor de vuist weg werd genoemd. De man heeft immers vooral (juridische) monologen gehouden en grossiert daarin nog steeds. Liefst in beeld van de camera's. Die dan zijn bitse zenuwtrekken mooi vastleggen. De hele figuur Bram Moszkowicz is een enorme schertsvertoning. Hij vertegenwoordigt voor mij in één man Joseph Prudhomme, het prototype van de kleinzielige burgerman die graag met grote woorden schermt, en dr. Eisenbart, een onzin verkopende kwakzalver uit een oud Duits volksliedje. En dat in de politiek... Dat wordt dus beslist interessant voor de media. Aan mij zal het allemaal zijn besteed, dat is wel duidelijk. En ik hoop van ganser harte dat dat geldt voor velen. Ik ben een 53- jarige jurist, vader van drie pubers, door de crisis acuut in de bijstand gekomen en dat met 25 jaar ervaring. Anders dan de werkloze, onbetaalde Moszkowicz kan ik mij geen snoepreisjes naar Curaçao veroorloven. Waarom vraagt ook niemand eens aan die man waar hij nu woont en van welk geld hij leeft en hoe zich vervoert enzovoorts. Altijd die oppervlakkigheid. Hoezo leven vanuit een koffer. Hij heeft, kennelijk, een vriendin die hem vast herbergt.

Mr. B.W. de Groot, Wassenaar

Toen duur nog duur was

Grappig om in de Volkskrant van 24 april naast een column over framing te lezen dat buitenlandse geldschieters steeds appartementen willen bouwen met een huurprijs tussen de 700 en 1.000 euro. Voor het geval de heer Markus uit Geldrop er niet op wijst: boven de liberalisatiegrens van 700 euro is er geen huurprijsbescherming.

Blok en de Tweede Kamer kunnen dan wel graag meer huurwoningen willen met een huurprijs net boven die grens, maar de ervaring leert dat particuliere verhuurders gaan voor de hoogste rendementen, dus voor huurprijzen van 1.000 euro of meer. Overigens heet een huur tussen de 700 en 1.000 euro pas in deze regeerperiode middelduur. Daarvoor werd dat gewoon duur genoemd, wat het feitelijk ook is voor de meeste Nederlanders.

Anita Engbers, voorzitter Werkgroep Huurders van de PvdA, Amsterdam

Huren ging toen zo

Je huurde je huis van een huisjesmelker of een woningbouwvereniging. Ooit. De eerste pleegde vrijwel geen onderhoud, de tweede soms mondjesmaat. Daarna gingen gemeenten zich met de sociale woningbouw en - verhuur bemoeien. De middenklasse moest zich maar zien te redden, kocht vaak uit armoede. Er waren weinig redelijk geprijsde huurhuizen voor hen.

Gemeenten hebben het middel van georganiseerde woningbouw voor hun ingezetenen ondertussen uit handen gegeven. Sindsdien stokt de bouw van socialehuurwoningen. Had je ook nog de premie A-, B- en C-woningen, waardoor je met 100 procent financiering een huis kon kopen (hypotheekrente destijds 9,5 procent!). Appartementen en woonhuizen in de luxe sector, met huren richting 1.000 euro staan in de buitengebieden vaak maanden leeg. Want buiten de stad wonen is niet meer cool.

Bij woningbouw moeten redelijkheid en de wenselijkheid vooropstaan om mensen een prettig en betaalbaar onderkomen te verschaffen. Ik vrees dat buitenlandse investeerders in de woningmarkt slechts dollartekentjes in hun ogen hebben en alleen investeren vanuit verwacht commercieel gewin. Dus dat worden weer nieuwe yuppenwijken in een reeds propvolle Randstad, terwijl juist de vraag naar betaalbare starterswoningen en huizen voor modale loontrekkers gigantisch is.

Ruud van Ling, Heerhugowaard

Het geld lekt weg

Thom de Graaf pleit voor minder overheidsbemoeienis en meer vertrouwen in de bestuurders van de hogescholen (Ten eerste, 24 april). Het is een verwarrend pleidooi. Het wantrouwen van de overheid tegenover de hogescholen is naar mijn mening terecht. Ik mis juist van de hogeschoolbestuurders de binding met het primaire proces: het onderwijs.

Slechts een fractie van de lumpsum die de scholen ontvangen van de overheid wordt echt aan onderwijs besteed. Het geld lekt weg naar prestigieuze zaken als gebouwen, lectoraten, allerlei innovaties en naar de managers zelf. Ik heb nog niet gemerkt dat hogescholen het onderwijs echt centraal stellen. Thom de Graaf, doe daar wat aan, dan win je het vertrouwen van de overheid én van de docent/student.

Mathilde Bos, docent aan de Hogeschool Utrecht, Utrecht

Frankensteinvoedsel mag

Noëlle Geubbels schrijft 'TTIP tast gezondheid EU aan' (O&D, 24 april). Zij schrijft dat onder meer Amerikaans Frankensteinvoedsel en gentech verboden zijn onder de huidige EU-regelgeving. Dit is niet juist.

Steeds meer supermarkten, snoepwinkels, onlinewinkels en groothandels verkopen American Candy, bakproducten, sausen, dressings, frisdrank en kant-en-klaarproducten met gentechorganismen. En dat al vanaf 2007. En zijn daar nog trots op ook. Bovendien waren veel van deze producten tot voor kort niet als zodanig gelabeld, dat is wel verplicht.

Bij het bezoek aan een supermarkt in Wassenaar kwam een muur van Amerikaanse gentechproducten op ons af. Meer dan 70 procent van producten die in Amerikaanse supermarkten worden verkocht zijn gentechproducten. En ze worden niet gelabeld.

Het merendeel van de Amerikanen is daar echter wel voor. Vermont is de eerste staat die verplichte gmo-labeling instelt vanaf 1 juli 2016. Dit ondanks protesten en tegenwerking (onder meer een proces tegen de nieuwe gmo etiketteringswet) van de grote multinationals.

Miep Bos, Lelystad

Huilende Van Miltenburg?

De schrik zit er goed in nu V (24 april) meldt dat in de tien uur durende Nederlandse toneelbewerking van de Deense tv-serie Borgen de 'Haagse' actualiteit naadloos zal worden ingepast, bijvoorbeeld het bed-bad- en broodcompromis.

Wat staat ons nog meer te wachten? Van Miltenburg huilend in de wandelgangen, Wilders met wartaal, Rutte die het zoveelste harinkje weghapt, Xander van de Wulp wederom wezenloos de camera inkijkend, Samsom als stagiair, Halbe Zijlstra die voor het eerst een boek leest? Een gastoptreden van Bram Moszkowicz?

Lang leve Denemarken!

A. Lammers, Otterloo

Hollands geredekavel

De Nederlandse overheid heeft het over de 'Armeense kwestie'. Ze gaat daarmee niet verder dan dat er volgens haar ook in ons land wordt geredekaveld over de vraag of er in 1915 en 1916 in Turkije wel of niet sprake is geweest van genocide.

De Turkse overheid erkent volmondig dat er in die burgeroorlog, aan zowel de Turkse als aan de Armeense kant, slachtoffers zijn gevallen. Ja, dat dank je de koekoek!

De Duitse regering gaat veel verder en spreekt zelfs van 'massamoord'. Dat is niet mis, want moord is nogal altijd het op onwettige wijze opzettelijk en met voorbedachten rade beëindigen van het leven van een ander. Iets heel anders dan het - over en weer - doden van tegenstanders tijdens gevechtshandelingen in een oorlog; daarmee immers bevinden we ons op het terrein van het oorlogsrecht en in dat oorlogsrecht is bij 'massamoord' sprake van een oorlogsmisdaad.

De paus noemt het ronduit 'genocide', een geplande massamoord op mensen die, voor het grootste deel, niet aan gevechtshandelingen deelnemen. In het tv-programma Bloedbroeders werden op 19 april daarvoor de plannen en de overheidsinstructies getoond. Maar de Nederlandse overheid houdt zich afzijdig.

Wilfried Dierick, Nijmegen

Geef hier die fles

In zijn commentaar van 23 april bepleit Xander van Uffelen statiegeld. Het lijkt logischer de statiegeldfles gewoon te laten bestaan, maar dat is het niet. De inzameling van plastic verpakkingsafval met Plastic Heroes is inderdaad een succes.

Met dank aan de Nederlandse consument en de gemeenten. Met statiegeld recyclen we 26 kiloton plastic; met Plastic Heroes nog eens vijf keer zoveel: 130 kiloton.

De ambities voor de toekomst gaan verder. In de Raamovereenkomst Verpakkingen uit 2012 is tussen het bedrijfsleven en de rijksoverheid afgesproken dat in 2022 52 procent van al het plastic verpakkingsafval dat op de markt wordt gebracht wordt gerecycled. In 2012 was dit 42 procent en Nederland zat daarmee al boven de Europese doelstelling van 22,5 procent voor 2022. Het bedrijfsleven gaat 52 procent al in 2017 bereiken.

Het uiteindelijke doel is de keten van afval naar grondstof te sluiten: de opbrengst van afval is voldoende om de inzameling te bekostigen zoals dat bij papier, karton en metaal al jaren het geval is. Dat noemen we circulaire economie.

Met plastic liepen we in Nederland ver achter, terwijl iedereen tevreden was met statiegeld. Anno 2015 zijn we koploper binnen Europa dankzij Plastic Heroes. Maar hoe krijgen we een gesloten keten die zichzelf bekostigt?

Door de twee systemen die nu naast elkaar bestaan samen te brengen in het Plastic Heroes-systeem. Dit is de meest duurzame, consumentvriendelijke en efficiënte stap vooruit. Meer volume zal leiden tot meer innovatie, minder verbranding en meer recycling.

Ook zullen meer consumenten met één systeem hun plastic gaan inleveren voor recycling. Als je grote petflessen inlevert via Plastic Heroes, neem je meteen al je andere plastic mee. Hierdoor zal nog minder plastic gaan zwerven. Het bedrijfsleven investeert verder 250 miljoen in de preventie van zwerfafval door gemeenten met hulp van Nederland Schoon. Ook hier: koploper in Europa!

Philip den Ouden, directeur FNLI, Den Haag

Daar heb je de dagloners

Na ING haalt nu Nationale-Nederlanden de voorpagina (22 april). En natuurlijk blijft het niet daarbij. De bijbelse tijden van de dagloners lijken terug te keren. De kans op een zogeheten vaste baan neemt zienderogen af.

Onderzoek van UWV en CBS heeft dat onlangs weer bevestigd. Steeds wanneer een dagloner/flexwerker een trede hoger op de trap van rechtszekerheid dreigt te komen, wordt hij er door de werkgever afgegooid. Hij vormt een rechtspositioneel risico.

Is dat de arbeidsmarkt die we willen? Minister Asscher wil zo'n markt niet en sociale partners in de Stichting van de Arbeid evenmin. In de nieuwe flexwet wordt geprobeerd enkele nieuwe normen in te voeren. Het verschil tussen vast en flex wordt weer wat kleiner gemaakt. Maar het is de vraag of het gaat helpen.

Asscher doet een beroep op goed werkgeverschap en een cultuurverandering. Genoemd beginsel heeft echter plaatsgemaakt voor calculerend ondernemerschap en een cultuuromslag laat zich niet afdwingen. Af en toe wordt een grote werkgever (ING) door de publieke opinie teruggefloten, maar de concessie is niets anders dan beperking van imagoschade. De karavaan trekt verder.

Tenzij we de trend rigoureus corrigeren en een harde limiet stellen aan het aantal flexwerkers in een bedrijf, zeg 5 procent. Van die wettelijke limiet mag dan alleen worden afgeweken als de OR of de vakbond daarmee instemt en de noodzaak inziet.

Als pleister op de wonde kunnen werkgevers worden geholpen met een forse aanpassing van de loondoorbetalingsverplichting bij ziekte.

Die zorgt voor veel flex-aandrang.

Lei Bodelier, Zandvoort, mede-auteur van de huidige Flexwet

Bonuswoedend

Jaren geleden zijn wij al overgestapt naar een bank die geen graaicultuur nastreeft ('ASN profiteert van bonuswoede', Economie, 22 april). Alleen niet met onze betaalrekening maar met onze spaarrekening. Veel mensen willen wel maar vinden het lastig om over te stappen.

Ook wij ondervonden dit, maar als je de reguliere bank alleen gebruikt om de maandelijkse betalingen te doen en je spaarrekening bij een bank als ASN of Triodos parkeert, heb je al veel gewonnen.

Paul van Lingen, Utrecht

Even een vraagje

Zomaar een vraag; het Limburgse bedrijf (Economie, 24 april) dat een boete van 214 duizend euro opgelegd krijgt omdat ze Polen onderbetaalde... gaat die boete nu naar de staat, of krijgen die dertien Polen er ook iets van ter compensatie ?

Coen van den Heuvel, Eindhoven

Terug, die autoslaaptrein

Wij lazen het bericht dat de autoslaaptrein per direct stopt (Ten eerste, 18 april). Op allerlei manieren krijgen elektrische auto's in Europa subsidie, maar verschillende Europese spoorwegbedrijven (staatsbedrijven) maken het onmogelijk om per autoslaaptrein naar je vakantiebestemming te gaan.

Beseft men niet dat men op deze manier het milieu geweld aandoet?

En dat men duizenden mensen de mogelijkheid ontneemt om veilig, gemakkelijk en milieubewust op vakantie te gaan? Er zou zelfs subsidie op de autoslaaptrein moeten zijn, in plaats van door verhoging van tarieven het bestaan van de autoslaaptrein onmogelijk te maken.

Peter Wentzel, Nieuwegein

Zonnig Zutphen

In 'Zonnedak in de buurt' (Economie, 18 april) meldt het Haagse SolarGreenpoint dat men een aanbesteding in Zutphen voor een project van 3 hectare heeft gewonnen. De gemeente heeft de gunning echter weer ingetrokken. Grote zonneparkprojecten moeten goed geborgd zijn in de lokale gemeenschap, stelt SolarGreenpoint in het artikel. Zutphen kent twee energiecoöperaties die volop verbindingen hebben in de Zutphense samenleving. Beide hadden ook ingeschreven met goed doorwrochte plannen. Je kunt je afvragen wat een Haags bureau zonder enige binding in Zutphen daar te zoeken heeft. Dan kom je er dus alleen tussen als er gemene zaak wordt gemaakt.

Lex Hemelaar, Zutphen

Volg en lees meer over:

Reacties (0)

U hebt javascript nodig om een reactie achter te laten.
Plaats een reactie Nog 600 tekens