ZZ Top

Ruim twintig jaar lang waren platen van ZZ Top (inderdaad, van die baarden en Gimme All Your Lovin') lauwe herhalingsoefeningen, maar nu is er La Futura: pang, raak. De in juni verschenen EP exicali, waarop alvast vier songs als voorproefje, deed al zoiets vermoeden.


De Texanen stapten voor het eerste album in negen jaar over naar het American-label van Rick Rubin, de producer die Johnny Cash zo onvergetelijk deed opleven. Met ZZ Top flikt hij iets vergelijkbaars.


Al na een minuut I Gotsta Get Paid weet je dat het goed zit: hier keert een band terug naar de basis. Gitaarlicks van staal, harde, droge drumklappen, elementaire songs. Het zaagsel op de stembanden van Billy Gibbons is bij Rubin geen zwakte, maar een wapen.


ZZ Top klinkt heerlijk droog en gemeen en laat horen waar bands als The Black Keys de mosterd haalden. Goeie smartlap (Over You) en een prachtig Gillian Welch-lied erbij (It's Too Easy Mañana) en klaar ben je. Niks meer aan doen.


La Futura

American/Sony

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden