Zweepslagen, de isoleercel en de galg in Iran

De brieven van 23 juni

De ingezonden brieven van donderdag 23 juni.

Minister Koenders van Buitenlandse Zaken met zijn Iraanse ambtgenoot Zarif, 2015. Beeld IRNA

Brief van de dag: Weet wiens hand u schudt

Stelt u zich voor: u loopt in een bazaar in het Midden-Oosten. Uit een van de winkeltjes verschijnt een kleine man in een grijs pak, dichte boord, goed bijgehouden grijs stekelbaardje. Hij pakt uw hand en vertelt u met een brede glimlach dat hij iets heel bijzonders heeft, speciaal voor u: 'Because you are my friend'.

Zo ontmoet onze minister van Buitenlandse Zaken donderdag zijn Iraanse ambtgenoot in Den Haag. Minister Zarif is het gezicht van de Iraanse ayatollahs in het buitenland. Sinds de ayatollahs de gifbeker van het nucleaire akkoord dronken, volgen ze een tweesporenbeleid: glimlachend en handenschuddend in het buitenland, zweepslagen, isoleercel en de galg in het binnenland. Dit laatste wordt trouwens ook vaak ingezet om de buitenlandse overheden te chanteren door hun staatsburgers te beschuldigen van spionage.

Zo zit de ernstig zieke Homa Hoodfar, een 65-jarige gepensioneerde hoogleraar uit Montreal, al maanden zonder opgave van redenen geïsoleerd in de beruchte Ewin-gevangenis. Ook de Brits-Iraanse Nazanin Ratcliffe-Zaghari die met haar 22 maanden oude dochtertje op familiebezoek was, verdween 3 maanden geleden. De radeloze Richard Ratcliffe heeft geen idee waar zijn vrouw wordt vastgehouden en durft er niet heen te reizen om zijn dochtertje op te halen. Zoals eerder bij een aantal Amerikaanse, Canadese en Franse staatsburgers bleek, zal haar vrijheid afhangen van de concessies die de Britten zullen doen.

Laten we hopen dat onze minister van Buitenlandse Zaken beseft wiens hand hij vandaag schudt en welke consequenties dat kan hebben voor de Nederlanders die naar Iran reizen.

Keyvan Shahbazi, cultureel psycholoog en van Iraanse afkomst

Vertrouwen in EU en natie

In de Brexit-special (Ten eerste, 22 juni) staat een interessante grafiek die ik ook altijd in mijn colleges over Europa gebruik. Uit die grafiek, die is overgenomen uit de Eurobarometer van de EU, blijkt dat het vertrouwen in de EU al lang dalende is en met name door de crisis in 2008 een behoorlijke knauw heeft gekregen.

Maar wat uit dezelfde grafiek blijkt en wat Thierry Baudet, Geert Wilders en Boris Johnson altijd vergeten te melden, is dat het geloof in de nationale politiek nog altijd minder is. Kortom, de EU vertoont veel gebreken maar of de natiestaat en zijn politici de oplossing zijn, kan worden betwijfeld.

Ton van Rietbergen, economisch geograaf, Universiteit Utrecht

Islam en terrorisme

Arnon Grunberg stelt dat de islam net zo min als het Jodendom in verband kan worden gebracht met terrorisme (Voetnoot, 22 juni). Bij mijn weten voeren joodse leiders niet op diverse fronten oorlogen om hun heerschappij uit te breiden en het Joodse geloof aan anderen op te leggen en worden er uit naam van het jodendom niet wereldwijd aanslagen gepleegd.

Zijn alle islamieten terroristen? Natuurlijk niet. Leidt de islam tot terrorisme? Dat ligt genuanceerder, maar overal waar de islamieten de macht hebben, is het belabberd gesteld met de rechten van andersgelovigen en andersdenkenden.

Om in de geest van Grunberg te blijven: wie de huidige conflicten en brandhaarden in de wereld bekijkt en nog steeds kan beweren dat islam en terrorisme niets met elkaar te maken hebben, doet mij denken aan iemand die het verschil niet weet tussen een biefstuk en een aubergine en toch een vegetarische maaltijd op tafel wil zetten.

Mieke Haer, Amstelveen

CPB over onderwijs

Het CPB suggereert in het rapport Kansrijk onderwijsbeleid dat kinderen nog eerder voorgesorteerd moeten worden dan nu, namelijk al op de basisschool (Ten eerste, 22 juni). Uit wetenschappelijke veldstudies zou blijken dat leerlingen het best presteren met klasgenoten van gelijk niveau, of in termen van het rapport: Homogene groepen leveren hogere leerprestaties dan heterogene groepen.

Welke veldstudies leveren de onderbouwing voor deze bewering? Dat zijn er vier, die op de pagina's 192 en 193 van het CPB-rapport worden beschreven. Twee daarvan zijn uitgevoerd aan universiteiten, in Nederland en in de VS. De derde is uitgevoerd in het voortgezet onderwijs in Zuid-Korea, de vierde in het basisonderwijs in Kenia.

Het ligt niet erg voor de hand om beleidsmaatregelen in het basisonderwijs te onderbouwen met onderzoek uit voortgezet of hoger onderwijs. Dan blijft nog één studie over, de Keniaanse. De auteurs daarvan betwijfelen aan het eind (pagina 32) of hun resultaten ook gelden voor ontwikkelde landen.

Als dankzij het CPB voorgesorteerd zou gaan worden in ons basisonderwijs, zou dat dus gebaseerd zijn op zegge en schrijve één veldstudie, waarbij de onderzoekers zelf twijfels uitspreken over de reikwijdte van hun bevindingen.

Helge Bonset, Loenen aan de Vecht

Beeld Thinkstock

Godsdienst en geweld

David Brooks, columnist van The New York Times, wil niet erkennen dat terrorisme wordt geïnspireerd door religie. Het wezen van religie is voor hem iets spiritueels of goeds zoals gebed, lof, liefdadigheid en een verlangen tot heiligheid (O&D, 21 juni).

Brooks hanteert een te smalle definitie van religie. Zijn diagnose dat niet God maar vernedering de terrorist drijft, is daarom eenzijdig. Hij vergeet de rol van een besef dat God bestaat en van gezaghebbende religieuze teksten.

Zowel in de bijbel als in de koran staan passages die op een gewelddadige manier geïnterpreteerd kunnen worden tegen ongelovigen, afvalligen en homoseksuelen. Ook vergeet Brooks dat er in bestaande godsdiensten, zoals het christendom en de islam, gezagsdragers zijn onder wie de paus of ayatollahs en imams, die zeggen te weten wat God of Allah van hun volgelingen wil. Dat leidde in het verleden tot de Kruistochten en vandaag tot fatwa's om ongelovigen zoals schrijver Salman Rushdie te doden. Dat er vaak een relatie is tussen godsdienst en geweld valt niet te ontkennen.

Paul Schermers, Apeldoorn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.