Zuipen, kotsen en tieten kijken - PSV is kampioen

Charles Bromet en Willem Vissers

Column voor het radioprogramma Langs de Lijn (NOS), 21 april 2008

Radio 1 had zondag een verslaggever naar Eindhoven gestuurd, voor een zogenaamde sfeerimpressie. Dan weet je als luisteraar dat je overal rekening mee moet houden. Ook met het allerergste.

Ik zat in de auto, net zoals een jaar geleden toen het op de slotdag van de competitie overigens aanmerkelijk spannender was. Nadat Langs de Lijn-verslaggever Andy Houtkamp had vastgesteld dat de spelers van PSV in Arnhem na het laatste fluitsignaal massaal in huilen waren uitgebarsten, wat mij een dichterlijke overdrijving leek, werd overgeschakeld naar Eindhoven.

Daar had verslaggever Joris van de Kerkhof het gezelschap gezocht van PSV-supporters. Dat beloofde niet veel goeds. Die jongens waren natuurlijk 's ochtends al begonnen met drinken. Mijn bange voorgevoel kwam uit.

Terwijl op de achtergrond werd geschreeuwd en bonkende muziek klonk, stelde Joris van de Kerkhof zijn eerste vraag aan een supporter, een jongen met een onmiskenbaar Eindhovens accent.

Wat ga je nou doen, vroeg Joris aan de supporter. Tja. Je moet toch wat vragen. Ik zou geen betere vraag hebben geweten.

De supporter antwoordde: 'Zuipen, kotsen en tieten roepen.'

Dit antwoord verraste de Radio 1-reporter enigszins. Vanwege dat ‘tieten roepen' misschien. Of misschien verstond hij het in de herrie van een kampioensfeest niet goed.

Toen Joris de vraag voor de tweede keer stelde aan de supporter, kreeg hij hetzelfde antwoord en werd er aan de lijst van activiteiten nog een geslachtsdeel toegevoegd.

Presentator Govert van Brakel probeerde te redden wat er te redden viel, maar veel haalde het niet uit. Zuipen, kotsen, tieten roepen, in Eindhoven zou het vast reuze gezellig worden.

Ik reed verder, door het westelijk havengebied van Amsterdam richting de redactie van de Volkskrant. Interviews van Rob Fleur met Sef Vergoossen, Danny Koevermans, Timmy Simons en Jan Kromkamp. Gejuich. Geschreeuw. Leuk voor ze, dacht ik.

PSV is kampioen van Nederland, voor de vierde keer in vier jaar en de zevende keer in tien jaar, en ditmaal na een doodse competitie. Zonder twijfel is de schaal terechtgekomen in de juiste stad, maar de competitie kunnen we snel vergeten. Het voetbal was matig, de spanning gering en grote talenten dienden zich niet aan.

Het spel én de prestaties van PSV, Ajax, Feyenoord en AZ vielen tegen. NAC, Heerenveen en FC Twente presteerden goed, maar ze konden de indruk niet wegnemen dat de eredivisie niet in zijn beste doen was. Het was een grauw seizoen.

De grootste opwinding ontstond niet op het veld, maar daarbuiten: het vertrek van Koeman en Ten Cate, het gevecht om Alves, de doldwaze capriolen van Van Gaal, Kenneth Perez, de stakende politiemensen, de kortstondige rentree van Cruijff bij Ajax en, vandaag, het ontslag van Koeman bij Valencia en het een of andere dreigement van de keeper van PSV.

En zo kon het gebeuren dat Sef Vergoossen de man van het seizoen is geworden. Uitgerekend Sef, de keurige, behoudende coach uit wiens mond geen onvertogen woord komt. Op het laatst geloofde ik het wel, die interviews met de trainer van PSV.

Maar ik geef onmiddellijk toe dat dat een kwestie van smaak is. Het zegt niks over zijn vakmanschap. Ook saaie mannen kunnen goede trainers zijn. Sef heeft het goed gedaan. Buiten Eindhoven is niemand er heet of koud van geworden, maar Sef heeft het goed gedaan. Echt.

PSV vierde zondag feest en in Eindhoven zopen ze, kotsten ze en riepen ze tieten. Het is goed dat het seizoen bijna is afgelopen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden