Zuinigheid

De behaarde nek van Fred Teeven en de kleine dienstauto van Mark Rutte.

Elke donderdag Wat is lezenswaardig deze week?


Het was een lange winter. Gezeur op het werk, zoon begint te puberen en die prutsers in Den Haag lossen de crisis maar niet op. U besluit vroeg op vakantie te gaan en boekt de eerste chartervlucht naar de Costa Brava. Op Schiphol grist u, zonnehoed in de hand, ongezien wat weekbladen uit het schap. U vlijt neer op het strand van Blanes, pakt de Elsevier uit de rieten tas en schrikt: Mark Rutte! Voor zijn dienstauto! Met die Rutteske grijns! De premier is wel de laatste aan wie u wilt denken daar in het warme zand, dus grijpt u snel de Vrij Nederland. Tweede schok, want ook daar een weinig vrolijk stemmend beeld: de rug en behaarde nek van staatssecretaris Fred Teeven.


Nee, voor de weekbladen is het nog geen vakantie, zo op het eerste gezicht. Toch is het lekker bladeren in Het Haagse Zomerrapport van VN - een soort top-40 van de Tweede Kamer - met dalers, stijgers, roeptoeters en backbenchers (in die laatste categorie een eervolle vermelding voor Ybeltje Berckmoes-Duindam, het VVD-Kamerlid dat maar liefst 32 woorden sprak in de plenaire zaal).


Spraakmakender is Fred Teeven, die acht pagina's krijgt in het weekblad. De staatssecretaris is 'een echte dossiervreter', met wie de ambtenaren op het ministerie zouden weglopen. Teeven zelf spreekt in zalvende coachingstaal, met zinnen als 'asiel is echt mensenwerk', 'niet alles binnen laten komen' en hier en daar 'een stukje' dit en dat.


In De Groene Amsterdammer een andere bestuurder uit de categorie doorpakken: Martien Kuitenbrouwer, stadsdeelvoorzitter (PvdA) van Amsterdam-West. 'Horen en zien we wel genoeg?', vraagt ze haar ambtenaren over de achterstandswijk de Kolenkit. 'Zitten we er wel bovenop?' Het artikel gaat over de vraag hoe je burgerlijke betrokkenheid organiseert in wijken waar überhaupt weinig samenhang is. 'Je probeert het handelingsperspectief van mensen op te krikken, maar je raakt ook telkens weer aan hun onvermogen', is het ontnuchterende antwoord van Kuitenbrouwer.


Daarnaast heeft De Groene een essay van Paul Krugman, winnaar van de Nobelprijs voor economie in 2008. Hij gaat de strijd aan met de zogenoemde soberheidspredikers: politici die bezuinigen verkiezen boven investeren. Om het ook voor niet-economen een beetje draaglijk te houden (u ligt immers nog steeds op het strand) verwerkt Krugman zo nu en dan fijne zinnen en details door het betoog, zoals: 'Voorzover de politiek gebruik maakt van economische analyses doet ze dat zoals een dronkaard een lantaarnpaal gebruikt' en een anekdote over ministers van Financiën die in 2010 in de buurt van de poolcirkel rauw zeehondenvlees kregen voorgeschoteld (en vriendelijk bedankten).


Op het vlak van de dienstauto's is het in ieder geval wél zuinigheid troef in de politiek. In de veronderstelling misstanden op het spoor te zijn, wobde Elsevier het wagenpark van de overheid. Provincies en steden houden het netjes, minister Hennis-Plasschaert rijdt volgens het weekblad in een te grote Audi A8. Mark Rutte doet het 'ondanks zijn lengte' met de kleinere BMW 5. 'Hij heeft niet veel met grote en dure auto's', schrijft Elsevier. En dat is, zo onder die parasol, dan wel weer geruststellend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.