Zuid-Koreaanse curlingdames kregen vleugels, maar strandden bij zilver

Korea is vroeg het bed uit op deze zondagmorgen, niet voor kerkbezoek, maar voor de gang naar het Curling Centre van Gangneung. Het Koreaanse vrouwenteam geldt als trekpleister en sensatie. Het stadion, normaliter de plaats voor topvolleybal, is tegen negenen vol: 3.500 stoeltjes bezet en media die zich verdringen voor een aardig plekje.

De 'knoflookmeisjes' huilen om het verlies tegen Zweden, wat het het goud kostte. Beeld Belga / Ma Ping

Een kleine drie uur later, het moet nog middag worden, kan de rijst worden opgezet. Korea, vier maal Kim plus de reserve Kim en de coach Kim, verliest kansloos (8-3) van Zweden dat de derde gouden vrouwenmedaille in deze sport verovert. De Zweedse skip, Anna Hasselborg, speelt nagenoeg perfect. De skip van Korea, Kim Eun-Jung met haar modieuze omabril, lijkt te bezwijken onder de druk van de volgelopen tribunes.

In de halve finale tegen Japan (8-7) hadden de Koreanen juist veel aan de extra ondersteuning door het enthousiaste publiek dat de koers van de steen (acht per end) leek te beïnvloeden met luid gejuich en geklap. Een extra elfde end, de verlenging, gaf Korea vleugels.

In de voorronden had het team van Kim, Annie geheten onder haar teamgenoten, nog moeite gehad met de vocale ondersteuning. Normaal schuiven zij de grote, 20 kilo wegende Schotse stenen in lege hallen. Alleen in Canada loopt het volk massaal uit als er gecurld wordt. Daar is curling een nationale sport, met een miljoen geregistreerde beoefenaren.

De Kimmen, met de bijnaam de knoflookmeisjes, hebben een Canadese coach, Peter Gallant, en een trainster die zij professor noemen, Kim Min-jung. Ze kwamen uit de hobbysport, na school de baan op, lekker schuiven. Vriendinnen maakten elkaar warm in Uiseong, de eerste stad in Korea met een curlingbaan. De vraag is of de sport werkelijk voet aan de grond krijgt in het land, waar de winters weinig neerslag en veel vorst brengen. De omstandigheden zijn zelfs voor natuurijscurling zeer positief.

Het Zweedse curlingteam viert hun gouden medaille, terwijl de Koreaanse vrouwen elkaar troosten met zilver. Beeld Belga / Ma Ping

Publieke waardering

Korea veroverde zondag geen goud, een minpuntje, in de race naar medailles die niemand had voorzien. De Koreaanse vrouwen, vier plus een reserve, waren niet gewend te winnen. Korea was vier jaar geleden voor het eerst op de Spelen. Bij het WK van vorig jaar vlogen ze er na zes nederlagen nog voor de knock-outs uit.

Maar door het collectieve falen van Canada, dat stuitte op Europese ploegen met een sterk plan en (bij de vrouwen) op het voor eigen publiek opbloeiende Zuid-Korea, werd het een geheel ander olympisch toernooi dan vooraf bedacht en verwacht. Voor Korea, 51 miljoen warm gemaakte supporters, was het een uitlaatklep om eens stevig achter een nationale ploeg te mogen gaan staan.

Het land won, tot deze thuis-Spelen, nooit medailles in andere dan de drie schaatssporten, shorttrack, langebaanschaatsen en kunstrijden. In Pyeongchang kwamen daar plakken bij in skeleton, snowboard en dus zelfs in curling. Het land eindigde als zevende, op 17 medailles.

Doping

Het is de wet van de olympische sport dat het thuisland boven zijn eigen kunnen reikt. Canada deed het in 2010 en won het landenklassement. Rusland deed het vier jaar later net zo, maar dat werd later een geheel ander verhaal toen het door de staat gestuurde dopingsysteem door Duitse onderzoeksjournalisten werd ontdekt.

Rusland, onder de neutrale vlag van OAR, kreeg in Korea de kans zichzelf te beschadigen, toen een curlingspeler, Kroesjelnitzki, op het gebruik van meldonium werd betrapt en zijn bronzen medaille moest inleveren. Het was een rimpel in een toernooi dat volgens sommige waarnemers een doorbraak in de publieke waardering zal betekenen.

Zuid-Korea zal zich ongetwijfeld opwerpen voor een komend WK. De ontdekking van een sport kan heel wat betekenen in die Aziatische land. Zo werd ooit, in 1988 in Calgary, het shorttrack ontdekt. Het leidde tot de leidende positie van Korea in het schaatsen op ijshockeybanen.

De Russische Alexander Kroesjelnitzki won een bronzen medaille, maar mocht die weer inleveren, nadat hij werd betrapt op het gebruik van meldonium. Beeld ap

Eun is zilver

Skip Kim Eun-jung was na afloop van het toernooi slechts bezig haar nederlaag te verwerken. Ze beet op de lip. Ze durfde heel sportief te erkennen dat haar Zweedse tegenstander Hasselborg de wedstrijd geheel onder controle had kunnen nemen. Zij zelf ging in op de persoonlijke geschiedenis van verloren topwedstrijden. Haar naam Kim betekent goud. Maar Eun staat voor zilver. Misschien was het beter van naam te veranderen. De zaal vol Koreaanse journalisten vonden het een dijenkletser.


Lees de mooiste verhalen over de Olympische Winterspelen

Lees de mooiste verhalen over de Olympische Spelen, verzameld op één pagina.

Zuid-Korea is in de ban van curling, en dat komt vooral door de 'knoflookmeisjes' die allemaal Kim heten.

Hij houdt het zelf niet zo bij, maar in Pyeongchang beleeft Volkskrant-fotograaf Klaas Jan van der Weij zijn twaalfde of dertiende Spelen. 'Hoe meer rotzooi en ellende, hoe leuker ik het eigenlijk vind.' Dit zijn de Winterspelen door de ogen van de sportfotograaf.

Beeld de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden