Zout

WiBra


In deze tijden van Expeditie Robinson dient de oude beautywijsheid zich weer aan: een mens ziet er op zijn best uit als hij een tijdje op water en rijst leeft op een zonnig onbewoond eiland. Kijk al die BN-ers daar opbloeien, onder de blazende zon, met een rommelend maagje en nergens een spiegel voorhanden. (Hun oksels blijven trouwens altijd opvallend haarloos ondanks het gebrek aan badkamers en toilettassen, maar misschien gebruiken ze daarvoor het hakmes voor kokosnoten dat ongetwijfeld tot hun toegestane kampuitrusting behoort.)


BN-ers die anders alleen volkomen afgestyled en gemake-upt op tv verschijnen, blijken er op hun fruitigst uit te zien als ze een paar weken vastzitten op een Maleisisch eiland zonder de mogelijkheid om hun


haar te wassen of hun kont af te vegen.


Dat komt natuurlijk door de zon. En door de afwezigheid van voedsel. En, belangrijk: door zout. Zeezout, om precies te zijn.


Zelf ben ik ook altijd zeer over mijn haar te spreken als ik op vakantie ben, een paar weken geen fles shampoo heb aangeraakt en veel in de zee zwem. Mijn haar springt dan in zijn natuurlijke krul, een harde, gezouten krul die misschien niet prettig aanvoelt maar wel goed staat. Zodra ik thuis ben, begin ik mijn haar weer te wassen en verandert het in de doelloze pluizenbos


van weleer.


'Je moet gewoon wat zout in een fles water doen en dat het hele jaar door in je haar spuiten,' zei mijn vriend, die praktisch is, zoals meer mannen dat zijn.


Maar dat was natuurlijk te praktisch. Ik wachtte tot ik deze week, midden in de winter, bij een kapper zat die mijn haar verfde en er daarna een spray in spoot. De spray was, zag ik op de fles, zout water.


En inderdaad, na het spuiten zag ik eruit als een vrouw die net uit zee was verrezen en al weken geen shampoo had gebruikt omdat ze dat teveel gedoe vindt in een campingdouche: kortom, als mijn eigen schoonheidsideaal.


Ik vroeg of de fles met zout water te koop was. Dat was hij. Zoals dat hoort, gaf de kapper me uitgebreide instructies hoe ik de spray moest gebruiken: ik mocht hem nooit recht op mijn haar spuiten, en nooit teveel gebruiken, maar ik moest hem half onder mijn haar doorspuiten, terwijl ik mijn lokken optilde zodat ze in een hoek van ongeveer 45 graden ten opzichte van mijn hoofd stonden.


Dat vond ik prima.


Tevreden fietste ik naar huis met mijn stugge zoute haar. Ik liet de spray aan mijn vriend zien.


Hij vroeg niet hoeveel de fles had gekost, wat ik sympathiek van hem vond. Ik wist het zelf ook niet. Als je een fles zout water koopt, moet je blind pinnen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden