Zorgleerlingen helpen zonder nadruk

Reportage..

Van onze verslaggever Robin Gerrits

Oegstgeest Vaak zijn de meest voor de hand liggende oplossingen de beste. Stel: je hebt een school die tot in de wijde omtrek bekend staat vanwege zijn goede omgang met zorgleerlingen. Natuurlijk verdienen alle leerlingen aandacht, maar sommigen net iets meer vanwege hun dyslexie, autisme, of het sociaal zwakke gezin waaruit ze komen.

De administratie voor extra aandacht vergt vaak een flinke papierwinkel. Zeker in het voortgezet onderwijs is overdracht van levensbelang. Elk uur krijgt een docent een nieuwe klas binnen, die hij de basisbeginselen van zeg eens het Frans moet zien bij te brengen, en waarbij hij rekening moet houden met het slechte lezen van Marietje, het niet kunnen stilzitten van Tim, en het concentratieprobleem van Mohammed.

Wat nou, bedacht adjunct-directeur Frank de Haan van het Teylingen College Duinzigt in Oegstgeest een tijdje terug, als we gewoon voor alle kinderen in een klas de tips op één A4’tje zetten? ‘Mijn insteek was: het valt al niet mee deze groep leerlingen les te geven, laten we het dan met concrete informatie bij de hand zo makkelijk mogelijk maken.’

Het groepsplan, zoals het A4’tje waarmee nu een jaar wordt gewerkt heet, wordt om de acht weken geactualiseerd en verspreid. Docenten bewaren het in de klassenmap, waar ook cijfers worden bijgehouden, en die elke les openligt. ‘Heel prettig in één oogopslag het overzicht te hebben van alle bijzondere kinderen in de klas’, zegt docente Duits en Nederlands Alice Robbers. ‘In grote lijnen ken je de klas natuurlijk wel’, zegt gymleraar Aldo Spadon. ‘Maar de details vaak niet. Met dat ene velletje ben je er steeds weer alert op.’

Vroeger werd het meeste papierwerk aan de zogeheten handelingsplannen gedaan door een collega die goed met de computer overweg kon. ‘Veel knip- en plakwerk van de ene dyslexieleerling naar de ander', zegt De Haan. ‘Dan stond het in de computer, en dat was belangrijk, want de inspecteur kon daarnaar vragen.’ In de praktijk werd er in de klas echter niet zoveel meer mee gedaan.

Nu wordt voor de grote meerderheid van de zorgleerlingen geen handelingsplan meer gemaakt en bijgehouden, maar is er het groepsplan, waarop alleen staat wat voor de leraren van belang is om goed les te kunnen geven. Naast de lijsten met dyslexie, adhd, et cetera, staat dan onder ‘handelingstips individueel’ bijvoorbeeld voor Hans van Ginneken ‘houd hem bij de les, bied hulp bij concentratie’, bij Joris de Quant ‘geef positieve feedback’, en bij Marieke de Gooijer ‘let op pestgedrag Tijn en Beyza’. Bij Sharon de Vries staat ‘geen aandacht geven op medisch gebied’, omdat ze daar steeds overdreven aandacht mee vraagt, voor Hylke Treur ‘bied structuur en controleer huiswerk’, en bij Robin van Vleuten ‘vooraan zetten, niet naast Mark’, omdat dat steeds onrust brengt.

‘Een goede reminder’, zegt Aldo Spadon, die ook coördinator is van klas 2. ‘Niet iedere leraar heeft de laatste rapportvergadering steeds paraat.’

En het is ook prettiger voor de leerlingen zelf, denkt Alice Robbers. ‘Ze hoeven er niet zelf steeds de aandacht op te vestigen dat ze vanwege hun dyslexie bijvoorbeeld een kopie met extra grote letters nodig hebben.’

‘Je kunt leerlingen helpen zonder dat ze er zelf erg in hebben’, zegt Spadon.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden