Zoon Pakistaanse chauffeur bewondert Thatcher

De opvolger van de Britse minister van Cultuur Maria Miller, is de eerste bewinds- man van Aziatische komaf.

De Britse Conservatieve Partij bracht de eerste joodse premier, de eerste vrouwelijke premier en de eerste working-class premier voort. Nu levert deze onverdachte emancipatiebeweging de eerste minister van Aziatische afkomst in de persoon van een Sajid Javid, de zoon van een buschauffeur, bewonderaar van Margaret Thatcher en voormalig topbankier van Deut-sche Bank.


David Cameron heeft het ontslag van cultuurminister Maria Miller aangegrepen om zijn kabinet, grotendeels bestaande uit blanke kostschoolalumni uit Zuid-Engeland, een minder elitair aanzien te geven. Dat zijn oog daarbij viel op Javid is logisch. Op het ministerie van Financiën heeft deze 44-jarige immigrantenzoon zich een uitmuntende staatssecretaris getoond. Hij staat zelfs al in de top-100 van invloedrijkste personen in Groot-Brittannië en commentatoren zien in hem een toekomstig partijleider. Vooralsnog is hij de eerste minister van allochtone komaf.


De lange omweg naar de kabinetstafel begon in 1961, het jaar waarin Javids Pakistaanse vader arriveerde op Heathrow. Meer dan een pond had Abdul niet op zak. Hij vestigde zich in een achterbuurt van de Noord-Engelse stad Rochdale. Na te hebben gewerkt in een katoenfabriek belandde hij op de bok van de stadsbus. Vanwege zijn werklust verwierf hij de bijnaam 'Mr Night and Day'.


Eind jaren zestig werd Sajid geboren, de middelste van vijf zonen. Lezen leerde de kleine in de bibliotheek, waar zijn moeder haar kroost dagelijks mee naar toe nam.


Het gezin verhuisde naar Bristol, waar Abdul een kledingwinkel had gekocht. Net als zijn broers ging Sajid naar de openbare school. Op zijn elfde, tijdens de Winter van Onvrede, ontdekte hij Thatcher, wier portret nog steeds de muur van zijn kantoor siert. Na zijn studie politiek en economie maakte Sajid in New York carrière bij Chase Manhatten, waarna Deut-sche hem inlijfde. Bij deze Duitse bank klom hij op tot managing-director. Zijn jaarsalaris zou oplopen tot omgerekend 3,5 miljoen euro, maar hij besloot over te gaan tot een drastische loonsverlaging.


De politiek was immers zijn roeping. Tijdens zijn studiedagen was Javid, tamelijk amodieus, lid geworden van de Conservatieve Partij en hij protesteerde indertijd tegen de opname van het pond in het Europees Wisselkoersmechanisme, het embryo van de euro. Vier jaar geleden betrad hij als een van de eerste Brits-Aziatische Conservatieven het Lagerhuis. Javid, die het moslimgeloof van zijn ouders nooit omarmde, nam de plek in van een kamerlid dat na de bonnetjesaffaire had moeten afreden. Hij groeide uit tot de ster van de nieuwe lichting.


De minister van Financiën haalde deze hoogvlieger naar diens natuurlijke habitat. Met zijn nieuwe post lijkt hij minder affiniteit te hebben. Javids favoriete lectuur bestaat uit een mand vol financiële bladen; luisteren doet hij het liefst naar U2 en hij noemde It's a wonderful life als zijn lievelingsfilm.


Javids eigen wonderbaarlijke leven combineert twee cruciale elementen van het naoorlogse Engeland: de opkomst van de (thatcheriaanse) meritocratie en het ontstaan van een multiculturele samenleving. Twee zaken waarin hij heilig gelooft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden