Zon

Het was koud en het regende. De zomer bleek mislukt in Nederland. Er waren momenten waarop je aan emigratie dacht, aan weggaan....

Hoewel iedereen van vakantie terugkeerde, verlangde ik er sterk naar omweg te gaan, naar de zon. Ik wilde weer als een toerist een wandeling makenin een historische stad, op een terrasje zitten op een druk plein, 'savonds na een lange dag rondkijken, uitrusten in een hotelletje. Maar hetkon niet, het ging niet. Ik moest werken net als alle anderen die vanvakantie terugkeerden, ik moest genoegen nemen met een wandeling over hetplein van onze eigen stad.

Nu het regende, waren er geen toeristen te bekennen op de Markt en decafés waren somber leeg.

Toen ik 's middags het plein op ging, kwam plots de zon van achter eendikke wolk tevoorschijn en bleef warm en veelbelovend boven de stad hangen.Even liep het plein weer vol met toeristen. Het leek alsof ook zij vanachter die wolk tevoorschijn waren gekomen. Het leven keerde terug. Ik weetniet waarom, maar onverwachts had ik het gevoel dat ook ik een toerist was,die op een historisch plein in Spanje of Italië stond, het maakte nietmeer uit. Ik besloot om dit uit het niets gekomen fijne gevoel vast tehouden. Dus verliet ik het gewone pad van mijn dagelijkse wandeling en gingmet de toeristen mee. Voor het eerst keek ik naar de hoge toren van deNieuwe Kerk waar de Prins van Oranje begraven ligt en luisterde ik naar degids: 'Balthasar Gerards vermoordt Willem van Oranje, 1584. De kogelgatenzijn nog altijd te zien in de wand van het trappenhuis.'

Voor het huis waar ooit Johannes Vermeer verbleef, maakte ik een fotovoor een Japans echtpaar en ik bestudeerde het informatiebord: 'Vermeersvader, Reynier Jansz Vos, huurde inderdaad dit huis en hij begon eenherberg, genaamd De Vliegende Vos. Het huurcontract uit 1637 ligt in...'

Op de Markt was een aantal lieve hotelletjes, dat me nooit eerder wasopgevallen. Ik achtervolgde een groepje toeristen en ging met ze een vande hotels binnen om naar de prijzen te informeren.

'Drieënveertig euro voor eenpersoonsbed, zesenveertig euro voor tweeeenpersoonsbedden. De douche en het toilet zijn op de gang.' Best goedkoopvoor een bed met uitzicht op een van de meest geliefde pleinen van dewereld.

Ik voelde me goed, ging met een paar Italiaanse toeristen op eenterrasje zitten. Zij bestelden wijn, ik bestelde een biertje en een sigaar.

De Italianen vertelden me dat er ergens een winkel was waar je cadeauskon kopen die allemaal iets te maken hadden met de schilderijen vanVermeer. Met een plattegrond in onze hand gingen we op zoek naar de winkel.Zij kochten een porseleinen bord met een afbeelding van Het Gezicht opDelft.

Ik kocht een paar pareloorbellen, precies dezelfde oorbellen die hetmeisje op het doek Meisje met de parel draagt.

De hele middag bleef ik met de toeristen van de ene historische pleknaar de andere gaan. Tegen de avond gingen we een cafeetje in en namenplaats achter het raam.

Ik had een gevoel van voldoening, had veel gezien en met veel mensengepraat. Ik had de zon in mijn geheugen en de parels in mijn hand. Nu mochthet regenen en hard waaien, het maakte niet meer uit.

Kader Abdolah

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden