Zonwering

We kwamen elkaar tegen toen we allebei een begin hadden gemaakt met het verwerkingsproces na een scheiding. We waren al twintig jaar bevriend, dus voelde het vertrouwd en natuurlijk elkaar tot steun te kunnen zijn....

Harry Janssen en Zaandam

We waren veel samen, vaak bij haar en haar kinderen, soms zonder pottenkijkers bij mij. En als het eens niet mogelijk of wenselijk was de nacht samen door te brengen, keek ik voor het slapengaan even gelukkig naar de overkant. Ik was dan wel alleen, maar haar aanwezigheid op slechts een straatbreedte afstand gaf mij een speciaal gevoel van verbondenheid.

Het is bekend dat men in perioden van grote emotionele spanning bepaalde zaken nog weleens door elkaar haalt. We trokken elkaar door de moeilijke tijd heen en we praatten, lachten, huilden en vrijden.

Dat deed bij mij de overtuiging ontstaan dat er van echte liefde en verliefdheid sprake was. Na verloop van tijd begon het aantal gezamenlijke nachten echter minder te worden. De avonden op de bank waren best aangenaam, maar het spetterde niet meer zo tussen ons.

Ik maakte me wel wat ongerust, doch ik wilde er geen naderend onheil in herkennen. We hadden het nu eenmaal nog wat moeilijk. Zij had de zaken iets sneller op orde. Ze wist zichzelf en uiteindelijk ook mij duidelijk te maken dat het hier niet zozeer ging om liefde, maar meer om het bewijzen van een vriendendienst. En als ik het in haar ogen al te bont had gemaakt, had ze meer het gevoel mijn moeder te zijn.

Nu zijn we weer gewoon vrienden en heeft zij een nieuwe liefde gevonden. We komen elkaar tegen bij de supermarkt, op het terras of de parkeerplaats. Het verstand roept mij dan toe dat dat moet kunnen - we hebben het toch met elkaar afgesproken? We laten een verkeerd ingeschatte liefdesrelatie niet dooretteren tot ook onze eeuwenoude vriendschap onherstelbaar is aangetast.

Maar mijn gevoel treitert me nog behoorlijk, vooral als ik haar met mijn opvolgers zie lopen. Steekjes, zielige gedachten en herkauwende gesprekken borrelen in me op, terwijl ik quasi-nonchalant gedag zeg of te diep over de koelvitrine gebogen sta.

Vanuit mijn flat kijk ik nog steeds tegen haar slaapkamerraam aan. Er hangen nu witte zonweringen. Dag en nacht zijn ze gesloten en na een glas cognac tarten ze me met een smerig lachje tot razernij. Want die gesloten zonweringen doen hun best mijn jaloerse fantasie, die met wisselend succes door mijn verstand in toom wordt gehouden, extra te prikkelen. Ik heb mijn eigen zonwering bijna dichtgedraaid, waardoor ik die aan de overkant net niet meer kan zien. Zo degradeer ik haar weer tot gewone buurtbewoner. Tot aan de volgende morgen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden