Zonsverlichting

Wat is dat nou weer, totale zonsverlichting?..

Zonsverduistering, ja dat kennen we, maar zonsverlichting?

De totale zonsverlichting maken we elke dag mee en duurt de hele dag. Een totale zonsverduistering maken we maar eens in de zoveel jaar mee en die duurt hooguit twee minuten.

Bij de laatste totale zonsverduistering was ik in Frankrijk. Ik was vooral onder de indruk van het abrupte, plotselinge karakter van het verschijnsel. Het licht ging uit. We hadden een afspraak met een hemellichaam. Het kwam even langs.

Het gezichtspunt op het bestaan werd voor een moment verlegd. In plaats van het miezerige perspectief vanaf de bank, keken we vanuit de ruimte naar ons leven, naar de dingen die we doen, naar onze strijd voor het bestaan. Dat gaf een kosmisch gevoel.

Jammer dat je naar een ander land moet voor een rendez-vous met een hemellichaam. Het zou thuis moeten kunnen. Daarom ben ik bezig met het verbouwen van een kamertje. Het is een zolderkamertje. Het (schuine) dak moet aan één zijde gesloopt worden. Nee, geen dakkapel. Was het maar waar. Met een dakkapel zou de schoonheidscommissie wel uit de voeten kunnen. Van mijn plan is zij echter zodanig in verwarring geraakt dat een bouwvergunning er voorlopig niet in zit.

Desondanks ben ik begonnen. Ik heb achtduizend grijze pvc- afvoerbuizen gekocht. Diameter vier centimeter, lengte vier meter. Die buizen spuit ik nu met een verfspuit zwart; ook aan de binnenkant. Dat geeft een enorme troep, maar je moet wat over hebben voor een zonneflash. Daar gaat het om. De installatie zal de lente aankondigen. Niet op de minuut nauwkeurig, maar ongeveer.

De achtduizend buizen zitten als orgelpijpen tegen elkaar en steken schuin omhoog. Vanuit de verlengden van de buizen ontstaat een virtuele balk van drie meter breed en drie meter hoog, die dwars door de atmosfeer de ruimte insteekt. Als gevolg van de draaiing van de aarde zwaait die balk als een straal uit een vuurtoren door het heelal. Op 21 maart kruist de zon deze bundel. In tegenstelling tot een gewone bundel zal deze bundel geen licht uitstralen maar licht inhaleren, naar de aarde trekken en in de buizen laten stromen.

Op de dag dat de lente begint, zal ik vroeg opstaan en naar het kamertje gaan.

Het zal donker zijn. De buizen zijn precies op het zuiden gericht. Om elf uur zijn ze gericht op een donker stuk kosmos. Na een tijdje zie je een zwak schijnsel dat veroorzaakt wordt door de atmosferische verstrooiing van zonnestralen. Alleen het digitale display van de wekker kun je goed zien.

11.57: het wordt langzaam wat lichter. 11.59: Whaaam! Het kamertje is plotseling fel verlicht. Mijn god, wat een licht! Door elke buis stroomt het evenwijdige licht van de zon naar binnen. Achtduizend buizen, achtduizend superzaklantaarns die tegelijk aangeschakeld worden.

12.01: Flash voorbij. Verblind door het licht is de ingevallen duisternis nog donkerder.

Hoop ik wel dat de zon schijnt op 21 maart.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden