Zonde

Televisie blijft een magneet voor oud-politici. Niets mis mee, zolang de politicus niet zijn ondergang zo pijnlijk illustreert zoals ooit Hilbrand Nawijn als deelnemer in So You Wannabe a Popstar. Slechts voor een enkeling is een echt nieuw leven weggelegd: het beeld van Erica Terpstra tussen de exotische wonderdokters voor omroep MAX doet elke herinnering aan haar politieke loopbaan verbleken.


Vorig jaar nog zette CDA-politica Mirjam Sterk zich op tv namens de EO in voor verdrukten in den vreemde, Sabine Uitslag was vaste discussie-partner in het debatprogramma Arena. Joost Eerdmans, Rob Oudkerk (op de radio), ooit Ed Nijpels: wie de politiek uit wil of moet, hoeft de schijnwerper niet per se te missen in zijn leven.


Tot de nieuwkomers hoort nu Femke Halsema. Met haar NTR-serie Seks en de zonde treedt zij in de voetsporen van partijgenoot Paul Rosenmöller. Beide GroenLinks-leiders maakten in het buitenland reportages. Het blijkt toch nog wat anders dan een debat voeren in Buitenhof.


Seks en de zonde is een boeiende en inzichtelijke verkenning van vrouwenrechten in diverse islamitische landen. Maar wat menig kijker aanvankelijk op het verkeerde been zette, is de vorm. In de eerste aflevering ging het te veel over Halsema zelf, die in een café aan haar moeder onthulde dat ze vroeger 'stout' was geweest. De term alleen al riep associaties op met het universum van Marlies Dekkers en Heleen van Royen.


De vrees dat het meer over Halsema zou gaan dan over de islamitische wereld bleek in de volgende afleveringen onterecht. Maar ze had gerust kunnen volstaan met haar gesprekken met krachtige (en soms prachtige) strijders voor vrouwenrechten, elk vanuit persoonlijk perspectief. Daarbij verbergt Halsema haar sympathie niet. Zondag gaf ze rijles aan Souad Al Shammary, de Saoedische mensenrechtenactiviste die in haar land, net als alle andere vrouwen, geen auto mag besturen.


De montage van de gesprekken is soms wat stroef, mede door de benodigde tolkvertaling en ingelaste knikjes of blikken van Halsema. Maar de verhalen zijn ontroerend en soms verbijsterend; de meeste vrouwen werden door een persoonlijk incident activist of boegbeeld. Al Shammary - de aflevering beviel mij tot nu toe het best - moest toezien hoe ze haar dochter tien jaar lang kwijt was aan de vader van het kind, die het liet opgroeien tussen de geiten in een schuur.


In de tweede aflevering ontmoette Halsema actrice Veena Malik, 'de Pakistaanse Marilyn Monroe'. Ze weigerde te trouwen. Malik ging haar eigen weg, werd beroemd, maar werd ook verguisd: 'Te sexy, te bloot, te veel mannen in haar leven, te wild.'


Een aflevering lang vertelde de filmster, uitgeweken naar Dubai, over haar leven en dromen, onderwijl haarscherp en strijdvaardig de islamitische staat filerend. Een toonbeeld van de broeiende strijdlust die Halsema in haar reeks laat zien. Het raadsel zat aan het eind, toen de voice over van Halsema zei: 'Kort na mijn vertrek trouwt Veena onverwacht met een gerespecteerde Pakistaanse zakenman in Dubai die ze een week daarvoor leerde kennen. Ze zegt de showbizz vaarwel, maakt een tocht naar Mekka, en verandert zichzelf plotseling van een seksbom in een keurige echtgenote.' Halsema snapte het nog ook, zei ze: 'Veena is ook een romanticus met heimwee. En een vrouw voor een moeilijke keuze: uitsluiting of aanpassing. Ze heeft gekozen.'


Even won de politicus het van de journalist. Zonde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden